جریان نقدی - این خط پایین نیست

به عنوان راهنمایی برای سلامت یک شرکت ، داده های جریان نقدی این روزها در بین کسانی که ثروت شرکت های آمریکایی را از خارج - به ویژه تحلیلگران اوراق بهادار - تماشا می کنند ، رواج زیادی دارند. علاوه بر این ، مدیران مالی مشاغل به طور فزاینده ارزیابی نقدی از وجوه موجود را نسبت به وضعیت سنتی سرمایه در گردش ترجیح می دهند. ظاهراً سرعت بخشیدن به […]

به عنوان راهنمایی برای سلامت یک شرکت ، داده های جریان نقدی این روزها در بین کسانی که ثروت شرکت های آمریکایی را از خارج - به ویژه تحلیلگران اوراق بهادار - تماشا می کنند ، رواج زیادی دارند. علاوه بر این ، مدیران مالی مشاغل به طور فزاینده ارزیابی نقدی از وجوه موجود را نسبت به وضعیت سنتی سرمایه در گردش ترجیح می دهند. ظاهراً سرعت بخشیدن به این روند توسط هیئت استاندارد حسابداری مالی است.

حیاط چقدر خوب جریان نقدی است؟نه خیلی ، می گویند آقایان کیسی و بارتچزاک. آنها 290 شرکت را مطالعه کردند که 60 مورد از آنها ورشکسته شده بود ، و دریافتند که داده های جریان نقدی برای یک دوره 5 ساله نمی توانند بین شرکت سالم و یکی از آنها که شکست می خورد ، تمایز قائل شوند. اندازه گیری OCF نسبت به ترکیبی از شش اقدامات مبتنی بر تعهدی معمولی ، از جمله نسبت بدهی به سهام و سودآوری ، پیش بینی کننده شکست کمتر بود.

تعداد فزاینده ای از تحلیلگران اوراق بهادار ، نویسندگان مالی و سیاست گذاران حسابداری ادعا می کنند که صورتهای مالی ارائه اطلاعات مربوط به جریان نقدی یک شرکت ، اندازه گیری بهتری از عملکرد عملیاتی نسبت به صورت درآمد شرکت و ترازنامه دارند. براساس نظرسنجی های اخیر ، مقامات شرکت و دولتی این دیدگاه را پذیرفته اند. آنها داده های جریان نقدی را مهمترین اطلاعات موجود در صورتهای مالی منتشر شده ارزیابی کردند.

روند پذیرش گسترده تر این حیاط از اوایل دهه 1970 در حال ساخت است. تسریع در این روند چندین تحول بوده است - از جمله قوانین جدید گزارشگری مالی در مورد موضوعاتی مانند ترجمه ارز خارجی ، درآمد سهام ، تخصیص مالیات بر درآمد بین دوره ای و سرمایه گذاری اجاره نامه و سرمایه گذاری - این فاصله بیشتری بین درآمد خالص یک شرکت و جریان پول نقد آن ایجاد می کند. اتخاذ شیوه های حسابداری "لیبرال" توسط برخی از شرکت ها ؛و میزان تورم را ثبت کنید.

برای بسیاری ، فروپاشی پن مرکزی و شرکت اعطای W. T. ثابت کرد که داده های سنتی مبتنی بر حسابداری تعهدی در هشدار دادن به سرمایه گذاران نسبت به تغییرات مهم در وضعیت مالی یک شرکت ، ارزش محدودی دارند.

بر این اساس ، تحلیلگران اوراق بهادار به اطلاعات جریان نقدی به عنوان یک حیاط دقیق تر برای سنجش بدهی و توانایی پرداخت سود سهام مراجعه کرده اند. مدیران شرکت ها به حجاب سود حسابداری نفوذ کرده اند ، آنها را گاهی اوقات گمراه کننده می دانند و به داده های جریان نقدی برای ارزیابی عملکرد شرکت و رقبا به "چیز واقعی" روی آورده اند.

از سال 1981 ، مؤسسه مدیران مالی شرکتها را ترغیب کرده است که داوطلبانه جریان نقدی را در بیانیه های خود در مورد تغییرات در وضعیت مالی ، یعنی بیانیه های "جریان وجوه" گزارش دهند. نتایج اولیه یک مطالعه تحت حمایت FEI در مورد ساختار و استفاده از بیانیه جریان وجوه نشان می دهد که ترجیح فزاینده ای برای تعریف نقدی از بودجه در تمرکز سنتی روی سرمایه در گردش است. از اواخر سال 1983 ، بیش از 750 مدیر مالی ، تحلیلگران مالی ، سرمایه گذاران انفرادی و بانکداران تجاری به مطالعه FEI پاسخ داده بودند. از کل ، 57 ٪ گفتند که آنها قصد دارند از مبنای جریان نقدی در بیانیه استفاده کنند ، در حالی که 23 ٪ قصد دارند از مبنای سرمایه در گردش استفاده کنند. تنها 27 ٪ در سال 1980 از مبنای جریان نقدی استفاده می کردند ، در حالی که 52 ٪ از مبنای سرمایه در گردش استفاده می کردند. 1

علاوه بر این ، در نوامبر 1981 و دسامبر 1983 ، هیئت مدیره استانداردهای حسابداری مالی پیش نویس های قرار گرفتن در معرض را صادر کرد که پیشنهاد می کند که هر صورتحساب مالی شرکت ها شامل اطلاعات مربوط به جریان نقدی در دوره خاص است. در توضیح ، FASB ادعا می کند که "هرچه میزان جریان نقدی خالص آینده از عملیات بیشتر باشد ، توانایی شرکت برای مقاومت در برابر تغییرات منفی در شرایط عملیاتی بیشتر خواهد بود."

در حالی که ما تلاش می کنیم تا اطلاعات بهتری را در مورد عملکرد گذشته و عملکرد آینده شرکت ها کسب کنیم ، می ترسیم که جریان پول نقد ممکن است به عنوان فشارسنج برای عملکرد شرکت در نظر گرفته شود. لژیون رو به رشد هواداران جریان نقدی عملیاتی - که جذابیت شهودی زیادی دارد - برای تولید شواهد عینی از برتری آن سخت خواهد بود. قانع کننده ترین اثبات سودمندی داده های OCF که ما کشف کردیم ، مطالعه کمک هزینه W. T است که در مجله تحلیلگران مالی ظاهر شد. نویسندگان دریافتند که جریان نقدی عملیاتی گرانت بسیار دقیق تر و به موقع به عنوان شاخصی از ورشکستگی قریب الوقوع آن نسبت به نسبت های مالی سنتی یا حرکات موجود در قیمت سهام گرانت است. 2

این یافته ، در حالی که تحریک آمیز است ، جایگزین یک مطالعه مبتنی بر یک رابطه احتمالی بین سطح جریان نقدی عملیاتی و وضعیت مالی آینده نمی شود. مطالعه ای که ما از نزدیک به 300 شرکت انجام داده ایم ، در مورد قابلیت اطمینان جریان نقدی عملیاتی به عنوان یک شاخص مالی شک و تردید جدی می کند.

ورشکسته یا سالم؟

ما 60 شرکت را انتخاب کردیم که در طی دوره 1971-1982 درخواست ورشکستگی کرده بودند و آنها را با 230 شرکت قابل استفاده (یا حداقل "غیر بانکی") که به طور تصادفی از گروه های صنعت مشابه در نوار صنعتی کامپوزیت انتخاب شده اند ، هماهنگ کردیم. ما سه متغیر ، جریان نقدی عملیاتی (OCF) ، جریان نقدی عملیاتی را که توسط بدهی های جاری (CL) تقسیم می شود ، و جریان نقدی عملیاتی تقسیم بر کل بدهی های کل (TL) محاسبه کردیم. OCF به عنوان معیار پریشانی احتمالی مالی ، اشکال جدی دارد زیرا به ملاحظات مربوط به تجارت و همچنین هرگونه ظرفیت وام استفاده نشده توجه نمی کند. CL و TL با ارتباط OCF به سطح بدهی کوتاه مدت و بلند مدت یک شرکت ، این اشکال را جبران می کنند.

چه چیزی پیدا کردیم؟ما دریافتیم که هیچ یک از متغیرها نمی توانند بین شرکتهای ورشکسته و غیرمستقیم با دقت مناسب و منطقی تبعیض قائل شوند. در حقیقت ، دقت کلی برای OCF برای سالهای اول و دوم قبل از شکست فقط کمی بهتر از شانس (50 ٪) بود و بدتر از شانس برای سالهای باقی مانده بود. نمایشگاه I درصد طبقه بندی دقیق را نشان می دهد.

نمایشگاه من با استفاده از OCF ، CL و TL دقت درصد را نشان می دهد

بنابراین ، داده های جریان نقدی عملیاتی ، گرای مقدس نیستند که برخی آنها را به وجود آورده اند. علاوه بر این ، هیچ یک از یک شماره نمی تواند به طور دقیق و مداوم عملکرد را پیش بینی کند. عوامل زیادی بر رفاه یک شرکت تأثیر می گذارد.

می توان فکر کرد که معیار جریان نقد عملیاتی در پیش بینی ورشکستگی مفید است، زیرا یک فروپاشی قریب الوقوع معمولا سیگنال های واضحی را ارسال می کند. اما ارقام OCF بیش از پنج سال قبل از اعلام ورشکستگی، پیش بینی کننده ضعیف شکست و نسبت به ترکیبی از شش نسبت مالی متعارف مبتنی بر تعهدی (درآمد خالص/کل دارایی، وجه نقد/کل دارایی، دارایی های جاری/بدهی های جاری، خالص) خوب نبود. فروش / دارایی های جاری، دارایی های جاری / کل دارایی ها، و کل بدهی ها / حقوق صاحبان سهام).

شاید مهمتر از آن، اعداد جریان نقدی نتوانستند دقت پیش بینی را بهبود بخشند زمانی که آنها را همراه با نسبت های مبتنی بر اقلام تعهدی تجزیه و تحلیل کردیم. یعنی داده های OCF حتی ارزش حاشیه ای نداشتند.

برای تحقیق ما OCF را به عنوان سرمایه در گردش ارائه شده توسط عملیات به اضافه یا منهای تغییرات در حساب های سرمایه در گردش غیرنقدی، به استثنای بدهی های کوتاه مدت (وام های فصلی بانکی، یادداشت های غیرتجاری قابل پرداخت، و بخش جاری بدهی بلندمدت) تعریف کردیم. این نیز راهی است که FASB آن را تعریف می کند. درج اطلاعات بیشتری در مورد ماهیت جریان های نقدی ارائه می کند.

از آنجایی که شامل تغییرات در حساب های سرمایه در گردش است، با این حال، OCF به شدت با تعریف سنتی تر جریان نقدی که توسط بسیاری از تحلیلگران استفاده می شود متفاوت است: درآمد خالص به اضافه استهلاک و سایر اقلام عملیاتی که بر سرمایه در گردش تأثیری ندارند. این تعریف تغییرات در حساب های عملیاتی جاری را که ممکن است به شدت بر جریان نقدی عملیاتی شرکت تأثیر بگذارد، مستثنی می کند.

ما تجزیه و تحلیل را به ارقام OCF محدود کردیم که می توان از صورت های مالی منتشر شده شرکت ها و از اطلاعات ثبت شده در صورت ورشکستگی محاسبه کرد. شرکت های شکست خورده طیفی از اندازه ها و طبقه بندی های صنعتی را نشان می دادند و علاوه بر W. T. Grant، نام های معروفی مانند AM Inteational، Braniff، McLouth Steel، Wickes و Saxon Industries را نیز شامل می شدند. داده های مالی برای شرکت های سالم به همان دوره زمانی مربوط به شرکت های شکست خورده است.

توانایی پیش بینی ضعیف نشان داده شده در شکل I به دلیل طبقه بندی های نادرست زیاد شرکت های غیرورشکسته به عنوان شکست خورده است، زیرا آنها جریان نقدی عملیاتی زیادی ایجاد نمی کنند. این یافته نگرانی ما را تقویت می کند که اتکای بیش از حد به OCF ممکن است باعث شود سرمایه گذاران و اعتباردهندگان شرکت هایی را که در غیر این صورت سالم از نظر مالی دچار مشکل هستند ببینند. اگرچه بسیاری از شرکت ها در برخی دوره ها OCF کمی تولید می کنند، اما اکثر آنها به سمت بالا نمی روند.

موقعیت های شناخته شده Pan American و Braniff را با یکدیگر مقایسه کنید. در طی این پریشانی شدید مالی این شرکتهای هواپیمایی در چند سال گذشته ، جریان نقدی سالانه عملیاتی آنها منفی بود. با این حال ، Pan Am زنده مانده است ، در حالی که Braniff در ماه مه 1982 برای ورشکستگی تشکیل داد. Pan Am با جمع آوری 500 میلیون دلار هرکدام از فروش دو دارایی بزرگ سرمایه ، شرکت تابعه هتل بین قاره ای و ساختمان Pan Am در مرکز منهتن زنده ماند. با تمرکز فقط بر روی جریان نقدی عملیاتی خود ، طلبکاران PAN AM ممکن است آن را مجبور به ورشکستگی کنند. برانف فاقد دارایی قابل مقایسه قابل مقایسه در ترازنامه خود بود ، یا همچنین ممکن است زندگی کند.

Massey-Ferguson و Harvester بین المللی با وجود جریان نقدی بسیار ضعیف برای مدت طولانی ، موارد اضافی بقا هستند. مهمترین عامل در اینجا تمایل طلبکاران مسی و هاروستر برای تجدید نظر و بازسازی بدهی آنها با وجود کمبودی جریان های نقدی عملیاتی آنها برای ارائه خدمات به آن بوده است. طلبکاران احتمالاً هزینه های بالقوه ورشکستگی این شرکت های گسترده چند ملیتی را بیشتر از هزینه های ادامه بدهی خود می دانند.

ممکن است استدلال شود که تمرکز بر جریان های نقدی منفی PAN AM ، MASSEY و HARVESTER حداقل می توانست خطوط مالی آینده آنها را نشان دهد. با این استاندارد ، با این حال ، بیشتر شرکت های رشد باید از نظر مالی مضطرب خوانده شوند. شرکت های در حال رشد ، در تلاش خود برای استفاده از فرصت های بازار و به دست آوردن سهم بازار ، اغلب نمی توانند جریان نقدی عملیاتی مثبت را در هنگام ایجاد مطالبات و موجودی های مطلق ایجاد کنند. با این حال ، این شرکت ها معمولاً تا زمانی که طلبکاران و سرمایه گذاران سهام عدالت درک پتانسیل رشد خود را به اشتراک بگذارند ، در برآورده کردن کمبودهای نقدی عملیاتی خود مشکل کمی دارند.

حتی شرکت های بالغ ممکن است بدون در معرض خطر در معرض مشکلات جریان نقدی قرار بگیرند. شرکت های چرخه ای یک مورد برجسته در نقطه هستند. این شرکت ها غالباً پول نقد را برای ساختن موجودی ها به خوبی پیش از قله های پیش بینی شده در چرخه های عملیاتی خود سرمایه گذاری می کنند. در نتیجه ، ممکن است جریان نقدی آنها افسرده به نظر برسد حتی اگر امور خود را به درستی اداره کنند.

در مقابل ، برخی از شرکت ها ممکن است از نظر مالی قوی تلقی شوند زیرا آنها جریان نقدی بزرگ و مثبت عملیاتی را گزارش می کنند. با این حال ، این شرایط ممکن است نتیجه تصمیم گیری برای سرمایه گذاری مجدد در مشاغل خود و "برداشت" پول نقدی باشد که مشاغل بالغ اغلب در اواخر چرخه زندگی خود ایجاد می کنند.

سرانجام ، برخی از شرکت ها منابع نقدی خارج از ترازنامه برای بهره برداری دارند. به عنوان مثال ، تعداد فزاینده ای از شرکت ها از شرکت ضمانت نامه بازنشستگی درخواست کرده اند تا خاتمه دهند و در بیشتر موارد ، برنامه های تعریف شده با سود بیش از حد خود را جایگزین کنند. دو دادخواست اخیر A& P ، یک شرکت با مشکل مالی و Occidental Petroleum ، یک نگرانی سالم بوده است.

اقدامات مبتنی بر تعهدی

برای به دست آوردن یک حیاط قابل اطمینان تر از جریان نقدی عملیاتی ، ما یک مدل را با استفاده از یک ابزار آماری استاندارد ، تجزیه و تحلیل تبعیض آمیز متعدد ساختیم ، که به ما امکان می دهد دقت پیش بینی آن را با آن حاصل از CL و TL و همچنین OCF مقایسه کنیم. این مدل شامل شش نسبت مالی متعارف مبتنی بر تعهدی است که قبلاً ذکر شد.

جریان نقدی چیست؟

ساده ترین راه برای مشاهده جریان نقدی ، تعریف آن به عنوان تفاوت در مانده نقدی یک شرکت در دو تاریخ است. به عنوان مثال ، شرکتی که در 31 دسامبر 1982 تعادل نقدی 1 میلیون دلار و 2 میلیون دلار در 31 دسامبر 1983 داشته است ، در سال 1983 یک جریان نقدی خالص 1 میلیون دلار داشته است. این دیدگاه ، با این حال ، هیچ اطلاعاتی را ارائه نمی دهد. به نحوه ورود خالص. آیا از طریق عملیات ، فروش دارایی ، افزایش بدهی ، فروش سهام یا برخی از این عوامل بوجود آمده است؟

برای پاسخ به این سؤال ، شرکت های متعلق به عمومی صورتهای مالی خود را با بیانیه تغییرات در وضعیت مالی همراه می کنند. در بیانیه تغییرات ، اطلاعاتی در مورد تصمیمات مهم سرمایه گذاری و تأمین مالی شرکت با تمرکز بر چگونگی تأثیر چنین تصمیماتی بر نقدینگی آن ارائه می شود. هنگامی که سازندگان قانون حسابداری این بیانیه را در سال 1971 موظف کردند ، سرمایه در گردش یک اندازه گیری خوب از موقعیت مایع یک شرکت محسوب می شد. در واقع ، در آن زمان اکثر تحلیلگران مالی ، افسران وام دهی بانکی و سایرین به سادگی از درآمد خالص به علاوه استهلاک یا سرمایه در گردش ارائه می دادند که توسط عملیات به عنوان معیار جانشین "جریان نقدی" یک شرکت ارائه می شود. متأسفانه ، این نادرست گیر کرده است ، و بسیاری از افراد در جامعه تجارت هنوز هم از این اقدامات به عنوان جریان نقدی یاد می کنند.

با این حال ، به تازگی ، تعداد فزاینده ای از تحلیلگران در حال تنظیم سرمایه در گردش ارائه شده توسط عملیات برای تغییر در حساب های سرمایه در گردش هستند تا به شماره جریان نقدی عملیاتی (OCF) برسند که با دقت بیشتری نشان دهنده افزایش یا کاهش حساب نقدی از عملیات است. مثال زیر رویکردی را که برای محاسبه OCF برای مطالعه خود استفاده کردیم ، برجسته می کند.

در این شرایط، جریان نقدی سنتی به عنوان یک جریان خالص 200 دلاری، سرمایه در گردش ارائه شده توسط عملیات، 250 دلار ورودی خالص و OCF به عنوان یک جریان خالص خروجی 250 دلاری محاسبه می شود. کدام عدد دقیقاً تصمیم این شرکت را برای سرمایه گذاری در حساب های عملیاتی خود منعکس می کند؟بدیهی است که OCF.

ما برای هر شرکت امتیازی را محاسبه کردیم که بر اساس آن آن را به عنوان ورشکسته یا قابل دوام طبقه بندی کردیم. امتیاز با ضرب مقدار هر یک از مجموعه ای از نسبت های مالی شرکت در ضرایب به دست آمده از فرآیند آماری که زیربنای تجزیه و تحلیل متمایز است، محاسبه می شود. این فرآیند حداکثر تفاوت را بین امتیازات شکست خورده و فعالیت های ادامه دار تضمین می کند. ما برای هر پنج سال یک مدل جداگانه ساختیم.

نتایج تجزیه و تحلیل متمایز، که در شکل 2 نشان داده شده است، بهبود قابل توجهی را نسبت به نسبت جریان نقد عملیاتی با بهترین عملکرد نشان می دهد، نسبتی که بدهی های جاری را در بر می گیرد. دلیل بهبود، افزایش درصد شرکت های سالم به طور دقیق طبقه بندی شده است.

شکل دوم دقت درصد با استفاده از معیارهای تعهدی

با این حال، برتری این مدل های آماری این احتمال را که OCF، CL، یا TL دارای ارزش حاشیه ای هستند، در صورت استفاده همراه با شش نسبت مالی، منع نکرد. بر این اساس، برای هر سال، ما تحلیل های متمایز جداگانه شامل شش نسبت مالی و هر یک از متغیرهای جریان نقد عملیاتی را اجرا کردیم. هیچ یک از نتایج به طور قابل توجهی در درصد دقت به دست آمده با استفاده از ترکیب نسبت های مالی به تنهایی بهبود نیافت.

مفاهیم برای مدیران

نتایج نشان می دهد که عوامل دیگری مانند سطح بدهی یک شرکت، دسترسی آن به بازارهای بدهی و سهام، قابلیت فروش دارایی های سرمایه ای و مخزن دارایی های نقدی آن، ممکن است شاخص های بهتری برای چشم انداز بقای آن نسبت به داده های جریان نقدی باشند.

در حالی که داده های OCF در این مطالعه نادرست بودند، جریان نقدی عملیاتی احتمالاً می تواند در سایر برنامه ها بهتر عمل کند. به عنوان مثال، ممکن است پیش بینی کننده ای مطمئن تر از نکول وام باشد تا ورشکستگی، زیرا تصمیم به نکول معمولاً کمتر تحت تأثیر نیروهای سیاسی و سایر بازارهای خارج از بازار قرار می گیرد تا تصمیم برای ارائه دادخواست ورشکستگی.

کسب مشاغل ، به ویژه خریدهای اهرمی ، منطقه دیگری است که در آن داده های جریان نقدی عملیاتی ممکن است دارای ارزش پیش بینی کننده باشند. از آنجا که توانایی یک شرکت اکتسابی برای مشارکت زیاد در بدهی خدمات یک عامل مهم در بسیاری از تصمیمات کسب است ، جریان نقدی عملیاتی و اقدامات مرتبط با آن ممکن است در شناسایی اهداف بالقوه مفید باشد.

با این وجود ، گمانه زنی های فعلی در مورد بهترین استفاده ها برای داده های جریان نقدی ممکن است شرط بندی را از دست بدهد. تا کنون ، توجه به جریان نقدی عملیاتی تاریخی متمرکز شده است. یک نوع داده بالقوه با ارزش تر ، پیش بینی جریان پول ، در حال حاضر در دسترس مدیران مالی است. با این حال ، ما شک داریم که مدیریت شرکت ها داوطلبانه تمرکز خود را به سمت جریان نقدی عملیاتی آینده نگر می پذیرند. علیرغم تشویق های اخیر کمیسیون اوراق بهادار و بورس که مشاغل پیش بینی های دقیق تری از درآمد و وضعیت مالی را تحت رهنمودهای محافظت از قوانین "بندر ایمن" SEC صادر می کنند ، تعداد کمی از شرکت ها این کار را انجام داده اند. بعید است که آنها پیش بینی جریان های نقدی را به هر حال مطلوب تر ببینند.

یافته های ما مبنی بر اینکه داده های OCF به طور دقیق بین شرکت های سالم و در حال مرگ تمایز قائل نیستند ، سؤالی را در مورد ارزش فرض شده داده های جریان نقدی برای تجزیه و تحلیل و پیش بینی عملکرد یک شرکت ایجاد می کند. افزایش جریان نقدی ، بدون آزمایش کاربرد آن ، زیرا پاناسه برای مشکل ارزیابی عملکرد شبیه به سرخوشی در دهه 1960 است که رشد درآمد هر سهم را به عنوان بهترین شاخص ارزش شرکت دارد. ما امیدواریم که اشتیاق ناخوشایند برای داده های جریان نقدی ، تکرار از بدهی هایی را که ناشی از کورکورانه از رشد درآمد در هر سهم است ، ایجاد نکند.

[برای آمار خلاصه ، به پیوست مراجعه کنید.]

ضمیمه

پس از محاسبه OCF ، CL و TL برای هر شرکت برای هر یک از پنج سال قبل از ورشکستگی و برای مدت مشابه با شرکت های غیرقانونی که با شرکت های ورشکسته مطابقت دارند ، ما آزمایشات آماری را برای ارزیابی توانایی آنها به متغیرهای جریان پول نقد اعمال کردیمبین شرکتهای ورشکسته و سالم تبعیض قائل شوید. ما دقت پیش بینی را از این تجزیه و تحلیل ها با استفاده از یک ابزار آماری استاندارد ، تجزیه و تحلیل تبعیض آمیز متعدد ، با مجموعه ای از شش نسبت مالی مبتنی بر تعهدی مقایسه کردیم. برای آزمایش ارزش پیش بینی حاشیه ای آنها ، ما هر یک از متغیرهای OCF را به مدلهای تجزیه و تحلیل تبعیض آمیز اضافه کردیم.

آمار خلاصه برای متغیرهای جریان نقدی عملیاتی در جدول A. ظاهر می شود. به طور کلی ، تفاوت بین میانگین (میانگین) دو گروه از نظر آماری معنی دار بود. آنها محصول شانس صرف نبودند. با وجود اختلافات بین گروه ، با این حال ، هیچ یک از متغیرهای OCF نمی توانند بین شرکتهای ورشکسته و سالم با دقت مناسب تبعیض قائل شوند.

جدول A خلاصه ای برای OCF ، CL و TL در میلیون ها دلار

دقت پیش بینی ضعیف ناشی از طبقه بندی نادرست بسیاری از شرکتهای غیرقانونی به عنوان شکست بود. شکل 1 را بررسی کنید ، که توزیع مقادیر متغیرهای OCF را برای شرکت های ورشکسته برای سال گذشته قبل از خرابی و داده های مشابه برای شرکت های غیرقانونی همسان ترسیم می کند. توزیع ها به طور قابل توجهی با هم همپوشانی دارند و تمایز بین این دو گروه را دشوار می کند.. این نمودار نشان می دهد که اگرچه تعداد زیادی از شرکت ها جریان نقدی عملیاتی کمی تولید می کنند ، اما بیشتر آنها برای ورشکستگی تشکیل نمی دهند.

شکل 1 توزیع OCF یک سال قبل از ورشکستگی

1. FEI قصد دارد این نظرسنجی را در تابستان امسال منتشر کند.

2. جیمز A. لارگای ، III و کلاید P. Stickney ، "جریان نقدی ، تجزیه و تحلیل جیره بندی و شركت Grant W. T. ورشکستگی ،" ژوئیه - August 1980 ، ص. 51