Clustered در مقابل شاخص غیر خوشه ای: تفاوت بین آنها چیست؟

شاخص های خوشه ای و غیر خوشه ای مفاهیم اساسی در مدیریت بانک اطلاعاتی هستند که هر یک از آنها هدف متفاوتی دارند. یک شاخص خوشه ای به مرتب سازی ردیف های داده با توجه به مقادیر کلیدی خود کمک می کند و از نظر جسمی آن را در حافظه طبق دستور ذخیره می کند. در مقابل ، یک شاخص غیر خوشه ای یک ترتیب منطقی و منطقی برای ردیف های داده ایجاد می کند و از نشانگرها برای دسترسی به پرونده های داده فیزیکی استفاده می کند.

یک شاخص خوشه ای اجازه می دهد تا صفحات داده در گره های برگ خود ذخیره شوند ، در حالی که روش های شاخص غیر خوشه ای هرگز چنین صفحاتی را در آنجا ذخیره نمی کنند. یک شاخص خوشه ای از نظر اندازه نسبت به یک شاخص غیر خوشه ای به طور قابل توجهی بزرگتر است ، در حالی که برای دسترسی به داده ها بسیار کندتر است. همچنین در مورد سرعت دسترسی به اطلاعات سریعتر از شاخص غیر خوشه ای پاسخ می دهد ، اگرچه هر دو مزایای خود را دارند.

شاخص های خوشه ای نیازی به فضای دیسک اضافی ندارند ، در حالی که شاخص های غیر خوشه ای برای ذخیره جداگانه به فضای دیسک بیشتری نیاز دارند. به طور پیش فرض ، شاخص های خوشه ای به عنوان کلیدهای اصلی یک جدول عمل می کنند. شاخص های غیر خوشه ای فقط با یک محدودیت منحصر به فرد در جدول قابل استفاده هستند.

شاخص خوشه ای در مقابل غیر خوشه ای: مقایسه جانبی

Index Clustered در مقابل غیر خوشه ای: تفاوت چیست؟

شاخص های خوشه ای و غیر خوشه ای دو روش نمایه سازی پایگاه داده برای افزایش عملکرد پرس و جو هستند. با این حال ، این دو تکنیک تفاوت هایی دارند که باید مورد توجه قرار گیرد. اساساً ، شاخص های خوشه ای و غیر خوشه ای با:

روش ذخیره داده ها

یک شاخص خوشه ای صفحات داده را در گره های برگ این فهرست ذخیره می کند و باعث می شود که پایگاه داده سریع آن را بازیابی کند. صفحات بر اساس کلیدهای شاخص که به طور پیش فرض مرتب شده اند سازماندهی می شوند ، و این باعث می شود که پایگاه داده ساده تر اطلاعات مورد نظر را پیدا کند.

شاخص های غیر خوشه ای فقط مقادیر کلیدی را ذخیره می کنند و از نشانگرها در ردیف های داده واقعی استفاده می کنند. از آنجا که این داده ها به طور جداگانه از شاخص ذخیره می شوند ، و مکان آن از درون آن مشخص نمی شود ، مدیران پایگاه داده برای یافتن آن باید به نشانگرها اعتماد کنند.

سرعت

یک شاخص خوشه ای سریعتر از غیر خوشه ای است زیرا داده ها و شاخص در کنار هم ذخیره می شوند. این امر بازیابی اطلاعات از پایگاه داده را ساده می کند - از این فهرست به جای نشانگرها استفاده کنید تا به سرعت به داده های مورد نظر دسترسی پیدا کنید.

شاخص های غیر خوشه ای برای یافتن داده ها به پردازش اضافی نیاز دارند و آنها را در مقایسه با شاخص های خوشه ای کندتر می کند. این پایگاه داده باید از نشانگرهای موجود در فهرست برای یافتن آن استفاده کند و وقت بیشتری را در اختیار شما قرار دهد. علاوه بر این ، مجبور به بازیابی از مکان جداگانه آن ، قدم دیگری به این فرآیند اضافه می کند. بیشتر زمان بازیابی.

استفاده از حافظه

شاخص های خوشه ای برای اجرای عملیات به حافظه کمتری نیاز دارند زیرا داده ها و شاخص ها در کنار هم ذخیره می شوند. این امر پایگاه داده ها را قادر می سازد تا مستقیماً بدون استفاده از نشانگرها به اطلاعات دسترسی پیدا کنند ، بنابراین با از بین بردن نشانگرها به طور کلی ، فضای را ذخیره می کنند.

شاخص های غیر خوشه ای به دلیل پردازش اضافی مورد نیاز برای یافتن داده ها ، به حافظه بیشتری برای اجرای عملیات نیاز دارند. پایگاه داده ها باید از نشانگرهایی در داخل فهرست استفاده کنند و به فضای اضافی نیاز دارند ، ضمن بازیابی این داده ها از مکان جداگانه آن ، حافظه بیشتری را نیز ضروری می کند.

تعداد شاخص ها در هر جدول

جداول فقط می توانند یک شاخص خوشه ای داشته باشند ، زیرا این امر ترتیب فیزیکی داده ها را در جدول تعیین می کند و فقط می توان از یک طریق ذخیره کرد. یک جدول با شاخص های خوشه ای متعدد منجر به سفارشات فیزیکی متناقض داده ها منجر به قوام می شود.

جداول می توانند چندین شاخص غیر خوشه ای داشته باشند زیرا اینها ترتیب فیزیکی داده ها را در جدول دیکته نمی کنند بلکه در عوض یک سلسله مراتب منطقی برای ردیف ها ایجاد می کنند. این امر باعث می شود چندین شاخص غیر خوشه ای در یک جدول بدون ایجاد درگیری یا اختلال در یک جدول همزیستی شوند.

استفاده از فضای دیسک

شاخص های خوشه ای از آنجا که داده ها و شاخص ها در کنار هم ذخیره می شوند ، به فضای دیسک اضافی احتیاج ندارند. از کلیدهای فهرست برای مرتب سازی داده ها استفاده می شود ، با داده های سازماندهی با توجه به آن کلیدها. بنابراین ، نیازی به فضای اضافی برای ذخیره جداگانه شاخص نیست.

شاخص های غیر خوشه ای به فضای دیسک بیشتری نیاز دارند تا آنها را جدا از داده ها ذخیره کنند زیرا این شاخص حاوی نشانگرهایی به مکان آن است. از آنجا که این داده ها باید جدا از شاخص ذخیره شوند ، در صورت محدود بودن فضای دیسک در دسترس ممکن است فضای بیشتری برای ذخیره سازی مورد نیاز باشد.

نوع کلیدی

کلیدهای اولیه جدول به طور معمول به عنوان شاخص های خوشه ای استفاده می شوند. این شاخص بر اساس ستون کلید اصلی ایجاد شده و از آن برای مرتب سازی داده ها در جدول استفاده می کند و منجر به زمان بازیابی سریعتر و بهبود عملکرد می شود.

شاخص های غیر خوشه ای را می توان با یک محدودیت منحصر به فرد روی جدول ترکیب کرد تا به عنوان کلیدهای کامپوزیت خدمت کند ، دسترسی به داده های ثانویه و بهبود عملکرد پرس و جو هنگام استفاده از کلیدهایی که به عنوان کلیدهای اصلی اختصاص داده نمی شوند. علاوه بر این ، شاخص های غیر خوشه ای را می توان در هر ستون در جدول-از جمله آنهایی که در پیوندها استفاده می شود-ایجاد کرد تا سرعت پرس و جو را بیشتر کند.

ریزش

شاخص های خوشه ای می توانند با گذشت زمان تکه تکه شوند ، که می تواند به طور قابل توجهی بر عملکرد تأثیر بگذارد. تکه تکه شدن هنگامی اتفاق می افتد که داده ها در یک جدول تغییر می کنند و منجر به ترتیب فیزیکی بی نظم آن داده ها در پایگاه داده می شود. در نتیجه ، نمایش داده شدگان باید بین قسمت های مختلف دیسک برای بازیابی به عقب و جلو پرش کنند و منجر به زمان پاسخگویی کندتر شود.

شاخص های غیر خوشه ای تکه تکه نمی شوند زیرا داده ها را از نظر جسمی در فهرست ذخیره نمی کنند. در عوض ، این شاخص حاوی نشانگرهایی است که داده ها در آن قرار دارند و نیاز به آن برای حفظ نظم فیزیکی را از بین می برد. این خطرات تکه تکه شدن را کاهش می دهد و عملکرد بهتری را با گذشت زمان فراهم می کند.

عمل

شاخص های خوشه ای دو عملیات اصلی را ارائه می دهند: اسکن شاخص خوشه ای و جستجو. اسکن های شاخص خوشه ای تمام داده های موجود در یک جدول را بازیابی می کنند ، در حالی که شاخص خوشه ای به دنبال بازیابی اطلاعات خاص بر اساس کلیدهای شاخص است. هر دو عمل با عملکرد بهبود یافته بازیابی سریع داده ها را ارائه می دهند.

شاخص های غیر خوشه ای دو نوع عملیات را ارائه می دهند: اسکن شاخص غیر خوشه ای و شاخص غیر خوشه ای. اسکن های شاخص غیر خوشه ای تمام داده ها را در یک جدول بازیابی می کنند ، در حالی که شاخص غیر خوشه ای به دنبال بازیابی داده های خاص بر اساس کلیدهای شاخص است. این عملیات هنگام استفاده از کلیدهایی که به عنوان کلیدهای اصلی اختصاص داده نمی شوند ، عملکرد پرس و جو بهتری را امکان پذیر می کنند.

اندازه

شاخص های خوشه ای تمایل به بزرگتر از موارد غیر خوشه ای دارند ، زیرا داده ها و فهرست را در کنار هم ذخیره می کنند. با افزودن داده های بیشتر به یک جدول ، با این حال ، در صورت محدود شدن فضای دیسک ، این امر می تواند باعث ایجاد مشکلات عملکرد شود.

شاخص های غیر خوشه ای از نظر اندازه کوچکتر از اندازه های خوشه ای هستند زیرا آنها فقط کلیدها و نشانگرها را به مکان های داده ذخیره می کنند و منجر به اندازه کلی کوچکتر می شوند. علاوه بر این ، از آنجا که شاخص غیر خوشه ای در اندازه افزایش نمی یابد زیرا داده های بیشتری به جدول اضافه می شوند ، در صورت محدود بودن فضای دیسک ، عملکرد می تواند بهبود یابد.

شاخص خوشه ای در مقابل غیر خوشه ای: 6 واقعیت باید دانستن

• شاخص های خوشه ای ردیف های داده را در یک جدول بر اساس مقادیر کلیدی سازماندهی می کنند ، در حالی که شاخص های غیر خوشه ای داده ها را در یک مکان و فهرست های دیگر ذخیره می کنند.
• شاخص های خوشه ای دسترسی سریعتر داده ها را نسبت به موارد غیر خوشه ای فراهم می کنند. با این حال ، موارد غیر خوشه ای برای زمان پاسخ سریعتر نیاز به پردازش بیشتری دارند.
• شاخص های خوشه ای برای اجرای عملیات به حافظه کمتری نیاز دارند ، در حالی که شاخص های غیر خوشه ای به موارد بیشتری احتیاج دارند.
• فهرست های خوشه ای صفحات داده را در گره های برگ خود ذخیره می کنند ، در حالی که موارد غیر خوشه ای نیست.
• یک جدول واحد فقط می تواند یک شاخص خوشه ای اما چند نمونه غیر خوشه ای داشته باشد.
• شاخص های خوشه ای مزیت ذخیره داده ها را بر روی دیسک ارائه می دهند ، در حالی که شاخص های غیر خوشه ای این کار را نمی کنند.

Clustered در مقابل شاخص غیر خوشه ای: کدام یک بهتر است؟از کدام یک باید استفاده کنید؟

شاخص های خوشه ای و غیر خوشه ای دو روش مختلف نمایه سازی هستند که در SQL برای تقویت عملکرد بازیابی داده ها استفاده می شوند. یک شاخص خوشه ای ردیف ها را با توجه به مقادیر کلیدی مرتب می کند و صفحات را به عنوان گره های برگ از فهرست ذخیره می کند ، در حالی که یک شاخص غیر خوشه ای داده ها را در یک مکان ذخیره می کند و در جای دیگر فهرست می شود. این شامل نشانگرهایی به این مکان ها در صورت لزوم است.

شاخص های خوشه ای مزیت ذخیره داده ها و فهرست را در کنار هم ارائه می دهند ، و آنها را سریعتر از شاخص های غیر خوشه ای که به حافظه بیشتری برای عملیات نیاز دارند ، سریعتر می کنند. در مقابل ، شاخص های غیر خوشه ای برای اجرای عملیات به منابع بیشتری نیاز دارند و هرگز ورق های داده را در گره های برگ خود ذخیره نمی کنند.

شاخص های خوشه ای معمولاً کلید اصلی یک جدول هستند ، در حالی که شاخص های غیر خوشه ای ممکن است در چندین مکان وجود داشته باشند. این شاخص های غیر خوشه ای هنگامی که با محدودیت های منحصر به فرد در جدول ترکیب شوند ، به عنوان کلیدهای کامپوزیت عمل می کنند.

سرانجام ، انتخاب شاخص به ماهیت و هدف داده ها بستگی دارد. شاخص های خوشه ای برای بهبود عملکرد بازیابی داده ها ایده آل هستند ، در حالی که شاخص های غیر خوشه ای باید در ستون های مورد استفاده در پیوندها ایجاد شوند. شاخص های خوشه ای بزرگتر اما سریعتر هستند و به فضای دیسک اضافی احتیاج ندارند ، در حالی که شاخص های غیر خوشه ای به فضای دیسک اضافی احتیاج دارند اما اندازه های کمتری با سرعت کندتر دارند.

Clustered در مقابل شاخص غیر خوشه ای: تفاوت بین آنها چیست؟سؤالات متداول (سوالات متداول)

شاخص خوشه ای در SQL چیست؟

یک شاخص خوشه ای یک نوع SQL از شاخص است که از نظر جسمی ردیف های داده را بر اساس مقادیر کلیدی آنها سازماندهی می کند. این روش مرتب سازی صفحات سفارش داده شده را در گره های برگ شاخص ایجاد می کند. فقط یک شاخص خوشه ای می تواند در هر جدول ایجاد شود ، معمولاً با استفاده از کلید اصلی. چنین شاخصی به سرعت بخشیدن به زمان بازیابی کمک می کند و عملکرد پرس و جو را افزایش می دهد.

شاخص غیر خوشه ای در SQL چیست؟

یک شاخص غیر خوشه ای نوع دیگری از شاخص در SQL است که با ارائه نشانگرها به پرونده های داده فیزیکی ، یک ترتیب منطقی سفارش داده شده برای ردیف های داده ایجاد می کند. بر خلاف شاخص های خوشه ای ، جداول می توانند چندین شاخص غیر خوشه ای داشته باشند. این نوع نمایه سازی برای ستون هایی که اغلب برای پیوندهایی که کلیدهای اصلی اختصاص داده نمی شوند ، به خوبی کار می کند. شاخص های غیر خوشه ای همچنین با از بین بردن نمایش داده های کلیدی تکراری ، عملکرد پرس و جو را بهبود می بخشند.

چگونه یک فهرست فهرست خوشه ای در SQL ذخیره می کند؟

یک شاخص خوشه ای در SQL صفحات داده را در گره های برگ این شاخص ذخیره می کند که بر اساس مقادیر کلیدی آنها طبقه بندی می شود. این ترتیب فیزیکی صفحات ، بازیابی سریعتر داده ها و بهبود عملکرد پرس و جو را تسهیل می کند.

چگونه یک فهرست فهرست غیر خوشه ای در SQL ذخیره می کند؟

برخلاف شاخص خوشه ای ، شاخص غیر خوشه ای در SQL فقط مقادیر کلیدی را ذخیره می کند و از نشانگرها برای یافتن داده ها در فهرست پشته یا خوشه ای استفاده می کند. از آنجا که هیچ صفحه ای در گره های شاخص غیر خوشه ای ذخیره نمی شود ، این روش نمایه سازی برای بازیابی داده ها نسبت به همتای خوشه ای خود کارآمدتر است.

آیا یک شاخص خوشه ای سریعتر از شاخص غیر خوشه ای در SQL است؟

بله ، خوشه بندی یک شاخص باعث می شود سرعت بازیابی سریعتر و عملکرد پرس و جو در مقایسه با غیر خوشه ای باشد. در مقابل ، غیر خوشه ای به نشانگرهایی نیاز دارد تا داده هایی را پیدا کنند که قدم دیگری در بازیابی آن اضافه می کند.

آیا یک شاخص غیر خوشه ای در SQL به فضای دیسک اضافی نیاز دارد؟

بله ، یک شاخص غیر خوشه ای به فضای دیسک اضافی در SQL نیاز دارد تا آن را به طور جداگانه از داده ها ذخیره کند. این امر به این دلیل است که یک شاخص غیر خوشه ای فقط مقادیر کلیدی و نشانگرها را ذخیره می کند ، نه صفحات داده واقعی.

تفاوت اندازه بین شاخص خوشه ای و شاخص غیر خوشه ای در SQL چیست؟

SQL به طور معمول از شاخص های خوشه ای برای ذخیره صفحات داده به ترتیب مرتب شده استفاده می کند ، در حالی که شاخص های غیر خوشه ای فقط مقادیر کلیدی و نشانگرها را برای یافتن داده ها ذخیره می کنند.

سود اصلی شاخص خوشه ای در SQL چیست؟

شاخص های خوشه ای در SQL یک مزیت اصلی دارند: آنها سرعت بازیابی داده ها و عملکرد پرس و جو را با سازماندهی فیزیکی ردیف ها بر اساس مقادیر کلیدی تسریع می کنند و منجر به دسترسی سریعتر و کاهش زمان صرف شده برای بازیابی اطلاعات می شوند.