فعالیت بازار مالی شرکتهای بیمه عمر و صندوق های بازنشستگی

پیشرفت مهم در بازارهای مالی چندین کشور صنعتی در دهه های اخیر رشد سرمایه گذاران نهادی بلند مدت و تسلط روزافزون آنها بر بازار سرمایه بوده است. با کمک هر دو روند بازار جمعیتی و مالی ، به نظر می رسد که این پیشرفت در آینده ادامه خواهد یافت. با این حال ، ماهیت و اهمیت این تغییر - از جمله ابعاد جهانی روند به سمت نهادینه شدن - اغلب توسط مفسران و ناظران بازار نادیده گرفته شده یا دست کم گرفته می شود. حتی مدیران صندوق نیز غالباً از شرایطی که سرمایه گذاران نهادی در سایر کشورها با آن روبرو هستند ، بی خبر هستند.

در این مقاله به منظور اصلاح این لاکون ها با ارائه یک بررسی دقیق از رفتار سرمایه گذاران نهادی طولانی مدت در بازارهای سرمایه ارائه شده است ، بنابراین زمینه ای برای بحث آگاهانه در مورد سیاست و تحولات احتمالی آینده ارائه می دهد. وی اهداف اصلی این مطالعه نشان دادن دلایل رشد نهادی ، ماهیت سرمایه گذاران نهادی و پیامدهای فعالیت و رشد آنها است. این مقاله به شکل مقایسه فراملی از بخش های نهادی در انگلستان ، ایالات متحده ، آلمان ، ژاپن و کانادا است. این مطالعه به مطالب مربوط به مصاحبه با مدیران صندوق ، تجزیه و تحلیل اقتصاد سنجی و آماری و مطالعات مربوط به بخش های مالی کشورهای انفرادی می پردازد.

پس از مقدمه و تعریف مختصر از تجارت بیمه عمر و تأمین بازنشستگی به طور کلی ، مقاله نشان می دهد که میزان و تغییرات اندازه بخش نهادی در پنج کشور طی بیست سال گذشته نشان می دهد. اندازه بخش بدیهی است که تعیین کننده اصلی میزان تسلط بر واسطه مالی است. پس از آن می توان علل اساسی رشد را در برابر پیشینه این تجربیات کشور مورد تجزیه و تحلیل قرار داد. نرخ های بازده ، مالیات و تنظیم نمونه کارها به ویژه برجسته شده است ، و خاطرنشان می شود که مالیات و مقررات حداقل تا حدودی متغیرهای سیاسی هستند. بنابراین تجزیه و تحلیل نشان می دهد که چگونه سیاست گذاران ممکن است رشد مؤسسات را حفظ یا کاهش دهند. سپس توزیع نمونه کارها از بخش های نهادی به طور مشابه مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد. با توجه به اندازه مؤسسات ، توزیع نمونه کارها ایده ای از میزان تأثیر مؤسسات در محل واسطه گری بین بازارهای اوراق بهادار و وام های بانکی ارائه می دهد. عوامل تعیین کننده تغییرات تاریخی در توزیع نمونه کارها پیشنهاد شده است. اگرچه نرخ نسبی بازده مهم است ، همانطور که انتظار می رود ، تنظیم نمونه کارها و ماهیت بدهی نهادها نیز تأثیر روشنی دارند.

در پی این بخش های عمدتاً تاریخی و توصیفی ، این مقاله به تفصیل رفتار فعلی موسسات را تجزیه و تحلیل می کند ، با استفاده از مصاحبه های مواد اولیه با مدیران صندوق ، و تأثیر موسسات را بر روی بازار سرمایه به صورت اقتصادی تخمین می زند. این بخش ها اجازه می دهد تا پیامدهای رشد نهادی ارزیابی شود و همچنین جزئیات بیشتری در مورد ماهیت نهادها ارائه دهد. در تجزیه و تحلیل رفتار فعلی ، مشارکت نهادها در نوآوری مالی ، همراه با تغییرات اخیر در سازمان و رفتار در رابطه با مدیریت صندوق ارزیابی می شود. نتایج حاکی از آن ، از جمله ، که نهادها - بر خلاف اعتقاد عامه در پاسخ به نوآوری مالی محتاط هستند ، اگرچه رفتار و ساختارهای سازمانی آنها در وضعیت جریان قرار دارد. در تجزیه و تحلیل اقتصادسنجی ، تأثیر مؤسسات بر تقاضای ابزارهای مختلف بازار سرمایه هم مستقیم و هم از طریق اثرات آنها بر رفتار بخش شخصی ارزیابی می شود. نتایج مطالعات دیگر که اثرات مؤسسات در پس انداز را تخمین زده اند نیز گزارش شده است.

این بخش های تحلیلی تکمیلی ، هر دو تأثیر فعلی بخش نهادی را در تحولات بازار سرمایه در اثر میانگین اثرات رفتار نهادی بر بازارهای سرمایه در طی دوره تاریخی نشان می دهد. از نظر تعادل ، نتیجه گرفته می شود که موسسات برای بازار سرمایه سودمند هستند. به عنوان مثال ، آنها ممکن است هم تأمین وجوه و هم کارآیی تخصیص وجوه را افزایش دهند. از طرف دیگر ، در مورد افق های سرمایه گذاری به طور فزاینده کوتاه مدت آنها در برخی از کشورها ، برخی از رزروها وجود دارد.

رشد نهادها موضوعات خاصی را در مورد سیاست ایجاد می کند ، به عنوان مثال در مورد وضعیت مالیاتی آنها و سودمندی مقررات نمونه کارها. تجزیه و تحلیل ارائه شده در مقاله ، برخی از این موضوعات را روشن می کند. به عنوان مثال ، با توجه به این نتیجه گیری که مؤسسات برای بازار سرمایه سودمند هستند ، ممکن است امتیازات مالیاتی آنها توجیه شود ، اگرچه خاطرنشان می شود که برخی از استدلال ها ممکن است علیه این موارد پیشرفت کنند. در همین حال ، قوانینی که متنوع سازی نمونه کارها محتاطانه دارند ، احتمالاً با توجه به نرخ پایین بازده و ریسک بالقوه بالاتر که کنترل نمونه کارها را کنترل می کند ، نسبت به کنترل توزیع نمونه کارها به عنوان ابزاری برای کنترل محتاطانه برتر است. سرانجام ، تجربه در ایالات متحده نشان می دهد که ضمانت های دولت از دارایی های صندوق ممکن است پرهزینه باشد ، مگر اینکه برخی از کنترل ها در مورد شرایطی که ممکن است برنامه ها خاتمه یابد ، اعمال شود.