خیانت بافت

این پاسخی بود که من برای او ارسال کردم و یک ایده سرمایه گذاری را مطرح کردم. برای کودک علاقمند به یادگیری سهام ، بافت یک الگوی نقش عالی بود. سبک سرمایه گذاری وی - تجزیه و تحلیل امنیتی کوشا ، یافتن مدیریت صالح ، صبر - بلافاصله جذاب بود.

بافت به اندازه کافی مهربان بود که به نامه من پاسخ دهد ، از من برای آن تشکر کرد و مرا به جلسه سالانه شرکتش دعوت کرد. من گرفتار بودم. امروز ، بافت به دلیل سرمایه گذاری در راه درست مشهور است. او حتی یک کارتون تلویزیونی در آثار دارد که نسل بعدی Acolytes را داماد می کند.

اما معلوم است که بخش اعظم داستان داستان است. بخش خوبی از ثروت وی به بزرگان مالیات دهنده بستگی دارد. اگر این برای وثیقه های دولت نبود ، که بافت آن را سخت لابی می کرد ، بسیاری از منابع سهام شرکت وی از بین می رفت.

برکشایر هاتاوی (Brk. A) ، که در آن بافت 27 درصد را در اختیار دارد ، براساس پرونده اخیر پروکسی ، بیش از 26 میلیارد دلار در هشت شرکت مالی سرمایه گذاری کرده است که پول وثیقه دریافت کرده اند. TARP در یک مقطع نزدیک به 100 میلیارد دلار در این شرکت ها سرمایه گذاری کرده است و براساس داده های جدید منتشر شده توسط تامسون رویترز ، FDIC بیش از 130 میلیارد دلار بدهی خود را پشت سر می گذارد.

به بیان این موضوع ، 75 درصد از بدهی این شرکت ها از اواخر ماه نوامبر صادر کرده اند و ضمانت فدرال را به دست آورده است.(برای بزرگنمایی در پنجره جدید ، روی نمودار کلیک کنید)

بدون برنامه ضمانت بدهی FDIC ، حتی گلدمن غیرقابل نفوذ نیز فروپاشید.

و این امر امکانات وام دهی مات و اضطراری را از فدرال رزرو که به نجات بانک های بزرگ نیز کمک کرده است ، مستثنی نمی کند. بدون این همه وثیقه ها ، سیستم مالی مجبور می شد خود را دوباره به دست آورد.

بانکهایی که نمی توانند ترازنامه های خود را تأمین مالی کنند ، دارایی های سمی را با قیمت بازار فروخته اند و ضرر و زیان سهام سهامدار خود را از بین می برد. بافت با 7 میلیارد دلار در معرض خطر ، یکی از بزرگترین این سهامداران است.

او حتی وثیقه را معامله کرد و به دنبال سود اخلاقی خطرناک در سهام ترجیحی و ضمانت های گلدمن و GE بود زیرا "اعتماد به کنگره برای انجام کار درست" داشت-برای نجات سهامداران در مالی بیش از حد به ضرر و زیان که در آن بودبه درستی آنها برای جذب.

با توجه به این موضوع ، من از نامه بافت به سهامداران برکشایر امسال تحت تأثیر قرار گرفتم:

"سرمایه گذاران که به هر نوع ضمانت دولت دسترسی دارند-بانک هایی که دارای سپرده های تحت فشار FDIC هستند ، نهادهای بزرگی با کاغذ تجاری که اکنون توسط فدرال رزرو پشتیبانی می شوند و سایر مواردی که از روشهای تخیلی (یا مهارت های لابی) استفاده می کنند ، تحت چتر دولت قرار می گیرند-هزینه های پولی داشته باشید که حداقل باشد. "

"برعکس ، شرکت های بسیار دارای رتبه ، مانند برکشایر ، هزینه های استقراض را تجربه می کنند که ... در سطح رکورد هستند. علاوه بر این ، وجوه برای وام گیرنده دولت و تضمین شده بسیار فراوان است اما اغلب برای دیگران کمیاب است ، هر چقدر هم که ممکن است اعتبار داشته باشند. "

چوتسپا قابل توجه برای لابی برای وثیقه لازم است ، تجارت هایی را که به دنبال سودآوری از آنهاست ، انجام می دهد و سپس شکایت می کند که کسانی که این کار را انجام می دهند ، شما را در معرض ضرر قرار می دهد.

وی در جای دیگر در نامه خود "شیوه های فروش ظالمانه" را در صنعت مالی ابراز تاسف می کند و شرکت تابعه برکشایر کلیتون هومز را به عنوان الگویی از وام وام در نظر گرفته است.

به راحتی ، او از ذکر کتاب سمی وام های خانگی Wells Fargo ، "اتهامات منفجر شده American Express" ، ترازنامه افتضاح GE Capital ، خرید فاجعه بار بانک آمریکا در سراسر کشور و مریل لینچ و اقدامات بی پروا گلدمن ساکس غفلت می کند.

و چه در مورد مودی ، آژانس رتبه بندی اعتبار که وام های اضافی را نیز به گوش می رساند ، انتقاد می کند ، و در آن سالها سهم عمده ای را در اختیار دارد؟اخیراً برکشایر سهم خود را از 20 درصد به 16 درصد کاهش داد. با این حال ، در معرض دید عموم ، اوراکل اوماها ساکت بوده است.

این به طرز چشمگیری برای مشهورترین تیرانداز مالی در جهان ناسازگار است. کمتر کسی او را به این موضوع فراخوانده است ، اگرچه یک استثناء قابل توجه مقاله خوبی از چارلز پیلر در زنبور عسل ساکرامنتو در اوایل سال جاری بود.

بافت به ایمیل من به دنبال نظر پاسخ نداد.

آنچه من را ناراحت می کند این است که بافت به طور منحصر به فرد برای لابی برای سیاست های عمومی بهتر قرار دارد ، اما او تصمیم گرفت تا سرمایه سیاسی قابل توجهی خود را صرف محافظت از دارایی های خود کند.

اگر از این قسمت یک درس یاد بگیریم ، این است که بانک ها باید سرمایه قابل توجهی بیشتر از آنچه لازم است داشته باشند. شما فکر می کنید بافت موافق است. او همیشه بر سرمایه گذاری با "حاشیه ایمنی" تأکید کرده است - پس چرا بانک ها نباید با یکی قرض دهند؟

با این حال او تست های استرس تیم گیتنر را مسخره کرد ، که بانک ها را مجبور به پر کردن سرمایه خود کرد. چرا؟آیا دلیلش این است که بانکهای وی به شدت کمبود کاپیتال می شوند؟هرچه سرمایه بیشتری برای جمع آوری داشته باشد ، سهم او بیشتر رقیق می شود.

او به الگوی بودجه سپرده Wells Fargo (WFC) نسبت به بانکهای سرمایه گذاری قوی تر اشاره می کند ، اما این بهانه ای برای اجازه دادن به سهام ملموس به سه درصد از دارایی ها نیست. در آن سطح پایین ، ساختار سرمایه فرو ریخت ، در صورتی که برای وثیقه نبود.

و به هر حال ، قدرت مدل بودجه ولز نتیجه بیمه FDIC است ، در میان یارانه های دولت که بافت در نامه امسال از آن شکایت می کند.

برای من این احساس خیانت است. دلیلی وجود دارد که او وارن بافت است و نه ، مثلاً کارل ایکان.

همانطور که راجر لاونشتاین در بیوگرافی خود در سال 1995 از بافت نوشت ، "سرمایه داران مدرن وال استریت با سوءاستفاده از کنترل پول مردم ثروتمند شدند ... بافت این بازی را از بین برد ... در واقع ، او دوباره هنر سرمایه داری خالص را کشف کرد-یک ورزش خونسرد ، امایک عادلانه. "

اما هیچ چیز عادلانه ای در مورد دریافت وثیقه ، در مورد بهره برداری از مردم مالیات دهنده برای سود خود وجود ندارد. بچه های ساده لوح 14 ساله در میان ما فکر می کردند که او از این بهتر است.

بن گراهام چه می گفت؟