تالیدومید

تالیدومید رابطه ما با داروهای جدید را برای همیشه تغییر داد.

پنج سال طول کشید تا ارتباط بین تالیدومید مصرف شده توسط زنان باردار و تأثیر آن بر فرزندان آنها ایجاد شود. تالیدومید نه تنها زندگی مردم را تغییر داد، بلکه منجر به آزمایشات دارویی دقیق تر و گزارش عوارض جانبی آن شد.

تالیدومید دارویی است که در دهه 1950 توسط شرکت داروسازی آلمان غربی Chemie Grünenthal GmbH ساخته شد. در ابتدا به عنوان یک آرام بخش یا آرام بخش در نظر گرفته شده بود، اما به زودی برای درمان طیف گسترده ای از شرایط دیگر، از جمله سرماخوردگی، آنفولانزا، حالت تهوع و حالت تهوع صبحگاهی در زنان باردار مورد استفاده قرار گرفت.

در طی آزمایشات اولیه، محققان این شرکت دریافتند که دادن دوز کشنده از دارو (بر اساس آزمایش LD50) به حیوانات آزمایشی عملاً غیرممکن است. تا حد زیادی بر این اساس، این دارو برای انسان بی ضرر در نظر گرفته شد. تالیدومید در جولای 1956 برای فروش بدون نسخه (بدون نیاز به نسخه پزشک) در آلمان مجوز گرفت.

تالیدومید در بازار

در سرتاسر جهان، شرکت های دارویی بیشتر و بیشتری شروع به تولید و عرضه دارو تحت لیسانس Chemie Grünenthal کردند. در اواسط دهه 1950، 14 شرکت داروسازی تالیدومید را در 46 کشور با حداقل 37 نام تجاری مختلف بازاریابی می کردند.

در سال 1958، تالیدومید توسط شرکت The Distillers (Biochemicals) Ltd با نام های تجاری Distaval، Tensival، Valgraine و Asmaval در انگلستان تولید شد. در تبلیغات آنها چنین ادعا شده بود

دیستاوال را می توان با ایمنی کامل به زنان باردار و مادران شیرده بدون تأثیر نامطلوب بر مادر یا کودک داد.

Distaval (تالیدومید) ساخته شده توسط همتای بریتانیایی Chemie Grünenthal GmbH، 1958-1962.

این دارو برای طیف وسیعی از بیماری ها از جمله ذات الریه، سرماخوردگی و آنفولانزا و برای تسکین علائم حالت تهوع که اغلب در اوایل بارداری تجربه می شود، تجویز شد.

یکی از کشورهایی که تالیدومید را برای بازاریابی و توزیع تایید نکرد، ایالات متحده آمریکا بود که در آنجا توسط سازمان غذا و دارو رد شد.

فارماکولوژیست فرانسیس اولدام کلسی چندین درخواست از شرکت توزیع کننده را که شواهد بالینی برای رد گزارش های بیمارانی که پس از استفاده طولانی مدت از تالیدومید دچار آسیب عصبی در اندام های خود شده بودند ارائه نکرده بود، رد کرد. این امر مانع از استفاده داروی تالیدومید در ایالات متحده شد.

تالیدومید و بارداری

در دهه 50 ، دانشمندان نمی دانستند که می توان اثرات یک دارو را از طریق سد جفت منتقل کرد و به جنین در رحم آسیب رساند ، بنابراین استفاده از داروها در دوران بارداری کاملاً کنترل نمی شد. و در مورد تالیدومید ، هیچ آزمایشی شامل زنان باردار انجام نشده است.

از آنجا که این دارو در 49 کشور تحت نام های مختلفی معامله می شد ، پنج سال طول کشید تا ارتباط بین تالیدومید گرفته شده توسط زنان باردار و تأثیرگذاری بر فرزندانشان انجام شود. هشدار دولت انگلستان تا ماه مه 1962 صادر نشده است.

یکی از دلایلی که محققان و پزشکان در ایجاد این ارتباط آهسته بودند ، ناشی از طیف گسترده ای از تغییرات در رشد جنین بود. اندامها ، اندامهای داخلی از جمله مغز ، بینایی و شنوایی همه می توانند تحت تأثیر قرار گیرند.

بعداً ، آنها دریافتند كه تأثیر آن بر رشد مرتبط است كه در دوران بارداری این دارو مصرف شده است ، و اثرات آن فقط بین 20 تا 37 روز پس از تصور رخ داده است. پس از آن ، تالیدومید هیچ تاثیری در جنین نداشت.

یکی دیگر از دلایلی که برای برقراری پیوند به تالیدومید اینقدر طول کشید این بود که برخی از آسیب های ناشی از دارو بسیار شبیه به شرایط ژنتیکی خاصی است که بر اندام فوقانی یا تحتانی تأثیر می گذارد.

رسوایی تالیدومید

اولین باری که پیوند بین تالیدومید و تأثیر آن بر توسعه عمومی شد ، در نامه ای منتشر شد که در سال 1961 در لنست از یک دکتر استرالیایی ویلیام مک برید منتشر شد.

این دارو به طور رسمی توسط Chemie Grünenthal در 26 نوامبر 1961 و چند روز بعد ، در 2 دسامبر 1961 ، توزیع کنندگان انگلیس از این پرونده پیروی کردند. با این حال ، آن را در بسیاری از کابینت های پزشکی با نام های مختلف باقی مانده است.

در چند سال کوتاه که تالیدومید در دسترس بود ، تخمین زده می شود که بیش از 10،000 نوزاد تحت تأثیر این مواد مخدر در سراسر جهان قرار گرفته اند. حدود نیمی از ماهها پس از به دنیا آمدن درگذشت. نوزادان تالیدومید که زنده مانده اند و خانواده های آنها با اثرات این دارو زندگی می کنند.

جامعه تالیدومید در سال 1962 توسط والدین كودكان مبتلا به مواد مخدر تالیدومید تشکیل شد. هدف اصلی جامعه ارائه پشتیبانی متقابل و یک شبکه اجتماعی و همچنین به دنبال جبران خسارت بود.

در سال 1968 Chemie Grünenthal در آلمان محاکمه شد. این شرکت پرونده را از دادگاه خارج کرد و ترتیباتی برای جبران قربانیان آلمانی انجام شد. هیچ کس به جرم هیچ جرمی مقصر شناخته نشد.

در همان سال ، مجوز انگلیس ، شرکت Distillers ، همچنین با قربانیان این مواد مخدر در انگلستان به تسویه حساب جبران خسارت رسید. در انگلستان ، پرداخت از تقطیر کننده ها و همچنین جبران خسارت دولت توسط Thalidomide Trust انجام شد.

در سال 1972 ، یک کمپین بسیار تبلیغاتی به رهبری روزنامه Sunday Times به تأمین تسویه حساب بیشتر برای کودکان تحت تأثیر تالیدومید در انگلستان کمک کرد.

شش جفت اندام پروتز ساخته شده برای تریسی باینام ، که رشد اندام آنها تحت تأثیر تالیدومید قرار گرفته است ، در طول سالهای کودکی و نوجوانی وی.

عواقب تالیدومید

تالیدومید دولت ها و مقامات پزشکی را مجبور به بررسی سیاست های صدور مجوز دارویی خود کردند. در نتیجه ، تغییراتی در نحوه بازاریابی ، آزمایش و تأیید مواد مخدر هم در انگلستان و هم در سراسر جهان ایجاد شد.

یک تغییر مهم این بود که داروهای در نظر گرفته شده برای استفاده انسان دیگر نمی توانند صرفاً بر اساس آزمایش حیوانات تأیید شوند. و آزمایشات مواد مخدر برای موادی که برای زنان باردار به بازار عرضه شده اند نیز باید شواهدی ارائه دهند که از آنها برای استفاده در بارداری بی خطر است.

دسترسی آسان و بدون نسخه به تالیدومید بسیاری از کشورها را وادار به بهبود طبقه بندی و کنترل داروها کرد. در انگلستان ، قانون داروهای سال 1968 ، در نتیجه رسوایی تالیدومید تصویب شد ، بین داروهای تجویز شده ، داروهای موجود فقط در داروخانه ها و داروهای موجود برای فروش عمومی تمایز قائل شد.

طرح کارت زرد برای پزشکان تنظیم شده است تا عوارض جانبی ناشناخته قبلاً داروهای تجویز شده را به اشتراک بگذارند. این طرح اکنون گسترده شده است تا هرکسی بتواند عوارض جانبی را گزارش دهد.

در انگلستان تالیدومید فقط توسط پزشک تحت کنترل دقیق تجویز می شود. زنانی که از تالیدومید استفاده می کنند ، موظفند از دو شکل کنترل تولد و آزمایش های منظم بارداری استفاده کنند. مردان موظفند هنگام مصرف تالیدومید از پیشگیری از بارداری استفاده کنند. افرادی که به تالیدومید تجویز می شوند ، تحت مشاوره قرار می گیرند و از طریق خطرات صحبت می شوند.

ماشین Mini Clubman برای استفاده ادی فریمن ، که با معلولیت ناشی از تالیدومید متولد شده است ، اقتباس شده است.

استفاده از تالیدومید امروز

این پایان داستان تالیدومید نبود. در سال 1964 ، بیمار جذام در بیمارستان دانشگاه Hadassah اورشلیم به تالیدومید داده شد که سایر آرامش بخش ها و مسکن ها نتوانستند به او کمک کنند. پزشک وی ، یعقوب شسکین ، متوجه شد که این دارو در علائم جذام بیمار تأثیر دارد.

طی سه روز ، جذام رفته بود و ضایعات پوستی بهبود یافته است. هنگامی که بیمار از مصرف تالیدومید متوقف شد ، جذام برگشت. به نظر می رسید که این دارو قادر به سرکوب این بیماری است ، اگرچه درمانی نبود.

در نتیجه ، سازمان بهداشت جهانی (WHO) در سال 1967 یک کارآزمایی بالینی در مورد استفاده از تالیدومید برای جذام انجام داد. و پس از نتایج مثبت تر ، از تالیدومید به عنوان درمانی برای جذام در بسیاری از کشورها استفاده شد.

اخیراً ، از آن برای کنترل برخی از شرایط مرتبط با ایدز و به عنوان یک داروی هدفمند سرطان برای درمان سرطانها مانند میلوما استفاده شده است.

اما استفاده تجدید شده از تالیدومید به دلیل تاریخ گذشته خود بحث برانگیز است.

اطلاعات بیشتر

• یک لسلی فلورانس ، "آیا تالیدومید مقصر است؟" ، مجله پزشکی انگلیس ، 2 (1960) ، ص 1954
• T Stephens و R Bryer ، Dark Remedy: تأثیر تالیدومید و احیای آن به عنوان یک داروی حیاتی ، 2001
• B Gault و H Rogers ، نگاه کنید ، بدون دست! داستان الهام بخش برایان گوت ، 2000
• تیم بینش یکشنبه تایمز ، کودکان را رنج می برد: داستان تالیدومید ، 1979
• یک Daemmrich ، "داستان دو متخصص" ، تاریخ اجتماعی پزشکی ، 15/1 (2002) ، ص 137-158
• H Sjöstrom و R Nilsson ، Thalidomide و قدرت شرکت های دارویی ، 1972

داستان های بیشتر

بیشتر بخوانید

داستانهای پزشکی

دسته بندی:

از سلامت روان گرفته تا اپیدمیولوژی ، مردم و رویدادهایی را که امروزه آن را می شناسیم ، کشف کنید.

به گالری های پزشکی مراجعه کنید

گالری های پزشکی

دسته بندی:

پزشکی: گالری های Wellcome یک خانه جدید باشکوه برای مهمترین مجموعه های پزشکی در جهان است.

ارتوپدی

رده: مجموعه آنلاین

انواع آثار باستانی را کشف کنید که درک و درمان ناتوانی جسمی را از قرن شانزدهم تا امروز نشان می دهد.