نهادهای مهم

سازمان تجارت جهانی (WTO) تنها سازمان جهانی بین المللی است که با قوانین تجارت بین ملل سروکار دارد. در قلب آن توافق نامه های WTO ، مذاکره و امضا شده توسط بخش عمده ای از کشورهای تجاری جهان و در مجالس آنها تصویب شده است.

WTO 164 عضو (از جمله اتحادیه اروپا) و 23 دولت Observer (مانند ایران ، عراق ، بوتان ، لیبی و غیره) دارد.

اهداف WTO چیست؟

• سیستم جهانی WTO موانع تجاری را از طریق مذاکره کاهش می دهد و طبق اصل عدم تبعیض عمل می کند.
  • نتیجه کاهش هزینه های تولید است (زیرا واردات مورد استفاده در تولید ارزان تر است) ، کاهش قیمت کالاها و خدمات نهایی ، انتخاب بیشتر و در نهایت هزینه کمتری برای زندگی.
  • یکی صحبت کردن است: کشورها درباره قوانینی که برای همه قابل قبول است مذاکره می کنند.
  • مورد دیگر با حل و فصل اختلافات در مورد اینکه آیا کشورها طبق قوانین توافق شده بازی می کنند.
  • قوانین باعث کاهش خودرس و فرصت های فساد می شوند.
  • به این معنا ، تجارت و توسعه برای یکدیگر مفید هستند.
  • علاوه بر این ، توافق نامه های WTO پر از مقرراتی است که منافع کشورهای در حال توسعه را در نظر می گیرد.
  • ائتلاف ها به کشورهای در حال توسعه صدای قوی تری در مذاکرات می دهند.
  • توافق نامه های حاصل بدان معنی است که همه کشورها ، از جمله قدرتمندترین آنها ، باید طبق قوانین بازی کنند. حاکمیت قانون جایگزین ممکن است درست باشد.
  • قوانین تجارت با دلسرد کردن گام های عقب مانده در سیاست و با ایجاد سیاست های قابل پیش بینی ، اقتصاد جهانی را تثبیت می کند. آنها از حمایت گرایی جلوگیری می کنند و اطمینان را افزایش می دهند. آنها اعتماد به نفس هستند.

  چگونه WTO به وجود آمد؟

  از اوایل جاده ابریشم تا ایجاد توافق کلی در مورد تعرفه ها و تجارت (GATT) و تولد WTO ، تجارت نقش مهمی در حمایت از توسعه اقتصادی و ترویج روابط مسالمت آمیز بین ملل داشته است.

  34 ٪ متوسط کاهش در کالاهای صنعتی ، تعهدات مربوط به اقدامات غیر تعرفه

  • بنابراین ، GATT تنها ابزار چند جانبه ای بود که از سال 1948 بر تجارت بین المللی حاکم بود تا اینکه WTO در سال 1995 تأسیس شد.
  • دور اروگوئه ، که از سال 1987 تا 1994 برگزار شد ، در توافق نامه مراکش به اوج خود رسید ، که سازمان تجارت جهانی (WTO) را تأسیس کرد.
    • WTO اصول GATT را در بر می گیرد و یک چارچوب نهادی ماندگارتر برای اجرای و گسترش آنها فراهم می کند.
    • GATT در سال 1947 به پایان رسید و هم اکنون به عنوان GATT 1947 گفته می شود. GATT 1947 در سال 1996 خاتمه یافت و WTO مقررات خود را در GATT 1994 ادغام کرد.
      • GATT 1994 یک پیمان بین المللی است که برای همه اعضای WTO الزام آور است. این فقط به تجارت کالاها مربوط می شود.

      چرا WTO GATT را جایگزین کرد؟

      • GATT تنها مجموعه ای از قوانین و توافق نامه های چند جانبه بود و فاقد ساختار نهادی بود.
        • GATT 1947 خاتمه یافت و WTO مقررات خود را به صورت GATT 1994 حفظ کرد و همچنان به تجارت کالاها ادامه می دهد.
        • GATT یک روش اختلاف را با ویژگی زیاد و در نتیجه عدم مهلت ، سستی در ایجاد هیئت اختلاف و تصویب گزارش پانل توسط احزاب GATT ارائه نداد.
        • این GATT را به عنوان یک مکانیسم حل و فصل اختلاف اختلاف ایجاد کرد.

        در مورد همکاری بین WTO و سازمان ملل چیست؟

        • اگرچه WTO یک آژانس تخصصی سازمان ملل نیست ، اما از زمان تأسیس ، روابط محکمی با سازمان ملل و آژانس های آن حفظ کرده است.
        • روابط WTO-UN توسط "ترتیب همکاری مؤثر با سایر سازمان های بین دولتی بین WTO و سازمان ملل متحد" که در 15 نوامبر 1995 امضا شده است ، اداره می شود.
        • مدیر کل WTO در هیئت مدیره مدیر اجرایی شرکت می کند که اندام هماهنگی در سیستم سازمان ملل است.

        ساختار مدیریت WTO چیست؟

        کنفرانس

        • بیشترین تصمیم گیری در مورد WTO کنفرانس وزیر است که معمولاً هر دو سال یکبار برگزار می شود.
        • این همه اعضای WTO را گرد هم می آورد که همه آنها کشورها یا اتحادیه های گمرک هستند.
        • کنفرانس وزیران می تواند در مورد همه امور تحت هر یک از توافق نامه های تجاری چند جانبه تصمیم گیری کند.

        شورای عمومی

        • شورای عمومی بالاترین هیئت تصمیم گیری در سطح WTO است که در ژنو واقع شده است و به طور مرتب برای انجام کارکردهای WTO جلسه می یابد.
        • این نمایندگان (معمولاً سفیران یا معادل آن) از همه دولتهای عضو دارند و صلاحیت این را دارند که به نمایندگی از کنفرانس وزیران عمل کنند که فقط هر دو سال یکبار ملاقات می کند.
        • شورای عمومی نیز طبق قوانین مختلف ، مانند
          • شورای عمومی ،
          • نهاد بررسی سیاست تجارت ،
          • و نهاد حل و فصل اختلاف (DSU)
          • شورای تجارت کالاها (شورای کالا)
          • شورای تجارت خدمات (شورای خدمات)
          • شورای جنبه های مربوط به تجارت حقوق مالکیت معنوی (شورای سفر)
          • همانطور که نام آنها نشان می دهد ، این سه مسئول عملکرد توافق نامه های WTO هستند که با مناطق تجاری مربوطه خود برخورد می کنند.
          • آنها دوباره از همه اعضای WTO تشکیل شده اند.

          نهاد بررسی سیاست تجارت (TPRB)

          • شورای عمومی WTO به عنوان TPRB برای انجام بررسی سیاست های تجاری اعضا تحت TPRM و در نظر گرفتن گزارش های منظم مدیر کل در مورد توسعه سیاست تجارت برگزار می شود.
          • در فوریه 2021 ، نگوزی اوكونجو-ایولا نیجریه به عنوان مدیر كل سازمان تجارت جهانی (WTO) ، نهاد پیشرو تجارت بین المللی منصوب شد.
            • Ngozi Okonjo-Iweala اولین مقام رسمی آفریقایی و اولین زنی است که این مقام را دارد.

            نهاد حل و فصل اختلاف (DSU)

            • شورای عمومی به عنوان نهاد حل و فصل اختلاف (DSB) برای مقابله با اختلافات بین اعضای WTO تشکیل می شود.
            • چنین اختلافاتی ممکن است با توجه به هرگونه توافق نامه مندرج در عمل نهایی دور اروگوئه که منوط به درک قوانین و رویه های حاکم بر حل و فصل اختلافات (DSU) است ، ایجاد شود.
            • DSB صلاحیت دارد:
              • پانل های حل و فصل اختلافات را ایجاد کنید ،
              • مواردی را به داوری ارجاع دهید ،
              • پانل اتخاذ ، بدنه استیناف و گزارش های داوری ،
              • نظارت بر اجرای توصیه ها و احکام موجود در چنین گزارش ها ، نظارت را حفظ کنید.
              • و مجاز به تعلیق امتیازات در صورت عدم رعایت آن توصیه ها و احکام.

              بدن استیناف

              • نهاد استیناف در سال 1995 طبق ماده 17 درک در مورد قوانین و رویه های حاکم بر حل و فصل اختلافات (DSU) تأسیس شد.
              • DSB برای یک دوره چهار ساله افراد را برای خدمت در بدن استیناف منصوب می کند.
              • این یک بدنه ایستاده از هفت نفر است که از گزارش های صادر شده توسط پانل در اختلافات ارائه شده توسط اعضای WTO ، تجدید نظر می کند.
              • بدنه استیناف می تواند یافته ها و نتیجه گیری های قانونی یک هیئت را تأیید ، اصلاح یا معکوس کند ، و گزارش های بدنه استیناف ، که پس از تصویب توسط نهاد حل و فصل اختلاف (DSB) اتخاذ شده است ، باید توسط طرفین اختلاف پذیرفته شود.
              • بدنه استیناف صندلی خود را در ژنو ، سوئیس دارد.

              شورای تجارت کالاها (شورای کالا) چیست؟

              • توافق کلی در مورد تعرفه ها و تجارت (GATT) تجارت بین المللی کالاها را در بر می گیرد.
                • عملکرد توافق نامه GATT بر عهده شورای تجارت کالاها (شورای کالا) است که از نمایندگان کلیه کشورهای عضو WTO تشکیل شده است.
                • این کمیته ها شامل همه کشورهای عضو است.

                شورای تجارت خدمات (شورای خدمات) چیست؟

                • این کشور تحت هدایت شورای عمومی فعالیت می کند و مسئولیت تسهیل عملکرد توافق کلی تجارت در خدمات (GATS) و پیشبرد اهداف آن را بر عهده دارد.
                • این برای همه اعضای WTO باز است و می تواند در صورت لزوم نهادهای فرعی ایجاد کند.
                • در حال حاضر ، این شورا بر کار چهار نهاد تابعه نظارت می کند:
                  • کمیته تجارت خدمات مالی:
                    • این بحث در مورد موضوعات مربوط به تجارت در خدمات مالی و تدوین پیشنهادات یا توصیه هایی برای بررسی توسط شورا انجام می شود.

                    شورای جنبه های مربوط به تجارت حقوق مالکیت معنوی (شورای سفر) چیست؟

                    • این نظارت بر اجرای توافق نامه در مورد جنبه های مربوط به تجارت حقوق مالکیت معنوی (توافق نامه سفر) نظارت دارد.
                    • این مجمع را فراهم می کند که در آن اعضای WTO می توانند در مورد امور مالکیت معنوی مشورت کنند و مسئولیت های خاصی را که در توافق نامه TRIPS به شورا اختصاص داده شده است ، انجام می دهد.
                    • توافق نامه سفر:
                      • حداقل استانداردهای حمایت از حق چاپ و حقوق مربوط ، علائم تجاری ، نشانه های جغرافیایی (GIS) ، طرح های صنعتی ، حق ثبت اختراع ، طرح های طرح یکپارچه مدار و اطلاعات ناشناخته را تعیین می کند.
                      • حداقل استانداردها را برای اجرای حقوق مالکیت معنوی (IPRS) از طریق اقدامات مدنی برای نقض ، اقدامات در مرز ، تعیین می کند
                        • و حداقل در رابطه با دزدی دریایی و جعل علائم تجاری ، در اقدامات جنایی.

                        چند کنفرانس وزیر WTO (MC) تاکنون برگزار شده است؟

                        اولین کنفرانس وزیران (یعنی MC1) در سال 1996 در سنگاپور برگزار شد و آخرین مورد (MC11) در سال 2017 در بوینوس آیرس برگزار شد. همه این MC ها تکامل یافته اند که حاکم بر سیستم تجارت جهانی فعلی است.

                        سنگاپور ، 9-13 دسامبر 1996 (MC1)

                        • وزرای تجارت ، خارجی ، امور مالی و کشاورزی از بیش از 120 دولت عضو سازمان تجارت جهانی و از کسانی که در روند پیوستن به WTO شرکت کردند.
                        • چهار شماره زیر که به عنوان موضوعات سنگاپور نامیده می شود برای اولین بار مطرح شد که بدن چند جانبه می تواند مذاکرات را آغاز کند:
                          • تجارت و سرمایه گذاری
                          • تسهیل تجارت
                          • شفافیت در تهیه دولت
                          • تجارت و رقابت

                          ژنو ، سوئیس 18-20 مه 1998 (MC2)

                          • اعلامیه وزیران شامل برنامه های کار زیر است:
                            • این موضوعات ، از جمله مواردی که توسط اعضای مطرح شده است ، مربوط به اجرای توافق نامه ها و تصمیمات موجود است ،
                            • کار آتی که قبلاً تحت سایر توافقات موجود و تصمیمات اتخاذ شده در مراکش پیش بینی شده است،
                            • کار احتمالی آینده بر اساس برنامه کاری آغاز شده در سنگاپور،
                            • حوزه های اولویت برای دور بعدی مذاکرات جامع کشاورزی شامل دسترسی به بازار، یارانه های صادراتی و غیره است.

                            سیاتل، ایالات متحده آمریکا 30 نوامبر - 3 دسامبر 1999 (MC3)

                            • دو موضوع عمده وجود داشت،
                              • اول، آیا باید یک دور جامع جدید از مذاکرات مانند دور اروگوئه آغاز شود یا مذاکرات به به اصطلاح "دستور کار ساخته شده" کشاورزی و خدمات که در آخرین وزرا موظف شده بود، محدود شود.
                              • ثانیاً مذاکرات باید شامل چه مواردی باشد، به طور خاص چه مواردی باید در دستور کار جلسه باشد.

                              دوحه، قطر 9-13 نوامبر 2001 (MC4)

                              • کشاورزی: رفتار ویژه و متمایز با کشورهای در حال توسعه باید بخشی جدایی ناپذیر از همه عناصر مذاکرات باشد تا کشورهای در حال توسعه بتوانند به طور مؤثر نیازهای توسعه ای خود از جمله امنیت غذایی و توسعه روستایی را در نظر بگیرند.
                              • خدمات: مذاکرات در مورد تجارت خدمات باید با هدف ارتقاء رشد اقتصادی همه شرکای تجاری و توسعه کشورهای در حال توسعه و کمتر توسعه یافته انجام شود.
                                • این سازمان کار انجام شده در مذاکرات را که در ژانویه 2000 بر اساس ماده نوزدهم موافقتنامه عمومی تجارت خدمات (GATS) آغاز شد و تعداد زیادی پیشنهادات ارائه شده توسط اعضا در مورد طیف وسیعی از بخش ها و چندین موضوع افقی را به رسمیت می شناسد. و همچنین در تردد اشخاص حقیقی.
                                • مذاکرات باید به طور کامل نیازها و منافع شرکت کنندگان کشورهای در حال توسعه و کمتر توسعه یافته را در نظر بگیرد، از جمله از طریق عمل متقابل کمتر از کامل در تعهدات کاهش، مطابق با مفاد مربوطه ماده XXVIII bis گات 1994.
                                • با به رسمیت شناختن مورد توافق چند جانبه در مورد شفافیت در تدارکات دولتی و نیاز به افزایش کمک های فنی و ظرفیت سازی در این زمینه، موافقت کرد که مذاکرات بر اساس تصمیمی که باید اتخاذ شود، با اجماع صریح انجام شود.

                                کانکون، مکزیک 10-14 سپتامبر 2003 (MC5)

                                • وظیفه اصلی ارزیابی پیشرفت در مذاکرات و سایر کارهای تحت برنامه توسعه دوحه بود.

                                هنگ کنگ، 13-18 دسامبر 2005 (MC6)

                                • اقتصادهای عضو سازمان تجارت جهانی با هدف پایان موفقیت آمیز دور دوحه در سال 2006، هدفشان دستیابی به توافق اولیه در مورد آزادسازی تجارت مزارع از طریق کاهش یارانه ها و رسیدگی به موضوعات دیگر در جلسه بود.
                                • پس از یک گفتگوی فشرده، اعضای سازمان تجارت جهانی یک بسته موقت برای مذاکرات دور دوحه تهیه کردند:
                                  • مهلت حذف یارانه صادرات کشاورزی (2013) و یارانه صادرات پنبه (2006)،
                                  • و همچنین اجباری می کند که تا سال 2008 حداقل 97 درصد از محصولات تولید شده از کشورهای کمتر توسعه یافته (LDC) دسترسی بدون عوارض گمرکی و سهمیه ای فراهم شود.
                                  • در مورد دسترسی به بازار غیرکشاورزی (NAMA)، اعضا «فرمول سوئیسی» را اتخاذ کردند که کاهش بیشتر تعرفه ها را الزامی می کند و تصمیم گرفتند که تا 30 آوریل 2006 روش های کاهش تعرفه ایجاد شود.
                                    • فرمول سوئیس (توسط نمایندگی سوئیس در سازمان تجارت جهانی) یک روش پیشنهادی برای کاهش تعرفه کالاهای غیر کشاورزی (NAMA) توسط کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه است.
                                    • برای کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه ضرایب متفاوتی ایجاد می کند.
                                    • در اینجا، قرار است کاهش تعرفه ها به گونه ای انجام شود که تعرفه های بالاتر را با شدت بیشتری نسبت به کاهش تعرفه های پایین تر کاهش دهد.

                                    ژنو، سوئیس 30 نوامبر - 2 دسامبر 2009 (MC7)

                                    • موضوع کنفرانس «سازمان تجارت جهانی، سیستم تجاری چندجانبه و محیط کنونی اقتصاد جهانی» است.
                                    • برخلاف کنفرانس های قبلی، این نشست یک جلسه مذاکرات دور دوحه نبود، بلکه فرصتی بود برای وزیران تا در مورد تمام عناصر کار WTO، تبادل نظر و راهنمایی در مورد بهترین راه در سال های آتی تأمل کنند.

                                    ژنو، سوئیس 15-17 دسامبر 2011 (MC8)

                                    • کنفرانس الحاق فدراسیون روسیه، ساموآ و مونته نگرو را تصویب کرد.
                                    • این کشور تعدادی تصمیم در مورد مالکیت معنوی، تجارت الکترونیک، اقتصادهای کوچک، الحاق کشورهای کمتر توسعه یافته، معافیت از خدمات برای کشورهای کمتر توسعه یافته و بازنگری در سیاست تجاری اتخاذ کرد.
                                    • این یکپارچگی مفاد رفتار ویژه و متفاوت در موافقت نامه های WTO و عزم آن ها برای اجرای دستور دوحه برای بازنگری آن ها با هدف تقویت و دقیق تر، مؤثرتر و عملیاتی تر کردن آن ها را مجدداً تأیید کرد.

                                    بالی، اندونزی 3-6 دسامبر 2013 (MC9)

                                    • کنفرانس "بسته بالی" را به تصویب رساند، مجموعه ای از تصمیمات با هدف:
                                      • ساده سازی تجارت،
                                      • اجازه دادن به کشورهای در حال توسعه گزینه های بیشتری برای تامین امنیت غذایی،
                                      • تقویت تجارت کشورهای کمتر توسعه یافته و کمک به توسعه به طور کلی.

                                      نایروبی ، کنیا 15-19 دسامبر 2015 (MC10)

                                      • این امر به اتخاذ "بسته نایروبی" ، مجموعه ای از تصمیمات مربوط به کشاورزی ، پنبه و موضوعات مربوط به کشورهای حداقل توسعه یافته (LDC) رسید.
                                        • کشاورزی:
                                          • مکانیسم ویژه حفاظت برای اعضای کشور در حال توسعه ،
                                          • سهامداری عمومی برای اهداف امنیت غذایی ،
                                          • رقابت صادرات ،
                                          • اعضای کشور توسعه یافته و اعضای کشور در حال توسعه که خود را در موقعیتی برای انجام این کار اعلام می کنند ، به ترتیبات تجاری ترجیحی به نفع LDC ها اعطا می کنند ، از 1 ژانویه 2016 ، دسترسی به بازار بدون وظیفه و سهمیه برای پنبه تولید و صادر شده توسط LDC.
                                          • قوانین ترجیحی مبدا برای کشورهای حداقل توسعه یافته ،
                                          • اجرای درمان ترجیحی به نفع خدمات و تأمین کنندگان خدمات کشورهای کم توسعه یافته ،
                                          • و افزایش مشارکت LDC در تجارت خدمات ،

                                          بوینوس آیرس ، آرژانتین 10-13 دسامبر 2017 (MC11)

                                          • این کنفرانس با تعدادی از تصمیمات وزیران ، از جمله یارانه های شیلات و وظایف تجارت الکترونیکی و تعهد به ادامه مذاکرات در همه زمینه ها به پایان رسید.

                                          ژنو ، سوئیس 12-17 ژوئن 2022 (MC12)

                                          • قزاقستان در ابتدا قرار بود در ژوئن سال 2020 میزبان MC12 باشد اما این کنفرانس به دلیل همه گیر Covid-19 به تعویق افتاد.
                                          • زمینه های اصلی بحث و گفتگو پاسخ WTO به همه گیر ، مذاکرات یارانه های شیلات ، مسائل مربوط به کشاورزی از جمله سهام عمومی برای امنیت غذایی ، اصلاحات در سازمان تجارت جهانی و مهلت قانونی در مورد وظایف سفارشی در انتقال الکترونیکی بود.

                                          دور دوحه WTO چیست؟

                                          • دور دوحه آخرین دور مذاکرات تجاری در بین عضویت در WTO است. هدف آن دستیابی به اصلاحات اساسی در سیستم تجارت بین المللی از طریق معرفی موانع تجاری پایین و قوانین تجدید نظر شده است.
                                          • این دور همچنین به صورت نیمه رسمی شناخته شده است زیرا برنامه توسعه دوحه به عنوان یک هدف اساسی بهبود چشم انداز تجارت کشورهای در حال توسعه است.
                                          • این دور به طور رسمی در چهارمین کنفرانس وزیر WTO (MC4) در دوحه ، قطر ، در نوامبر 2001 آغاز شد.
                                          • اعلامیه وزیران دوحه این وظیفه را برای مذاکرات ، از جمله در مورد افراد زیر فراهم کرد:
                                            • کشاورزی: دسترسی بیشتر به بازار ، از بین بردن یارانه های صادراتی ، کاهش تحریف پشتیبانی داخلی ، مرتب کردن طیف وسیعی از موضوعات در حال توسعه کشور و مقابله با نگرانی های غیر گروهی مانند امنیت غذایی و توسعه روستایی.
                                            • دسترسی به بازار غیر کشاورزی (NAMA): برای کاهش یا به عنوان مناسب از بین بردن تعرفه ها ، از جمله کاهش یا از بین بردن تعرفه های بالا ، قله های تعرفه و افزایش تعرفه (تعرفه های بالاتر از پردازش ، تعرفه های پایین تر روی مواد اولیه) و همچنین موانع غیر تعرفه، به ویژه در مورد محصولات مورد علاقه صادرات به کشورهای در حال توسعه.
                                            • خدمات: برای بهبود دسترسی به بازار و تقویت قوانین.
                                              • هر دولت حق دارد تصمیم بگیرد که کدام بخش ها را می خواهد برای شرکت های خارجی باز کند و تا چه حد ، از جمله هرگونه محدودیت در مالکیت خارجی.
                                              • برخلاف کشاورزی و NAMA ، مذاکرات خدمات مبتنی بر متن "روش" نیست. آنها اساساً در دو مسیر انجام می شوند:
                                              • (الف) مذاکرات دو جانبه و/یا مفصل (فقط برخی از اعضای WTO)
                                              • (ب) مذاکرات چند جانبه بین کلیه اعضای سازمان تجارت جهانی برای تعیین هرگونه قوانین و رشته های لازم
                                              • این یک افزودنی مهم برای مذاکرات کلی است زیرا باعث کاهش بوروکراسی و فساد در رویه های گمرک می شود و تجارت را تسریع می کند و آن را ارزان تر می کند.
                                              • "شفاف سازی و بهبود رشته ها" تحت توافق های ضد دامپینگ و یارانه ها ،
                                              • و "با در نظر گرفتن اهمیت این بخش در کشورهای در حال توسعه ، رشته های WTO را در مورد یارانه های مربوط به شرکتها روشن و بهبود بخشید.
                                              • تجارت آزاد در کالاهای زیست محیطی - محصولاتی که اعضای WTO پیشنهاد کرده اند عبارتند از: توربین های بادی ، ضبط کربن و فناوری های ذخیره سازی ، پنل های خورشیدی.
                                              • توافق نامه های زیست محیطی - بهبود همکاری با دبیرخانه توافق نامه های زیست محیطی چند جانبه و ایجاد انسجام بیشتر بین تجارت و قوانین زیست محیطی.
                                              • نشانه های جغرافیایی نام مکان ها (در بعضی از کشورها نیز کلمات مرتبط با یک مکان) برای شناسایی محصولاتی است که از این مکان ها استفاده می شود و ویژگی های خاصی دارند (به عنوان مثال "شامپاین" ، "تکیلا" یا "Roquefort"). براساس توافق نامه TRIPS ، برای جلوگیری از گمراه کردن مردم و جلوگیری از رقابت ناعادلانه ، باید حداقل از نشانه های جغرافیایی محافظت شود (ماده 22).
                                              • این تنها مسئله مالکیت معنوی است که قطعاً بخشی از مذاکرات دوحه است.
                                              • هدف "تسهیل" حمایت از شراب و ارواح در کشورهای شرکت کننده است. این مذاکرات در سال 1997 آغاز شد و در سال 2001 در دور دوحه ساخته شد.
                                              • GI "پسوند"- گسترش سطح بالاتر محافظت از نشانه های جغرافیایی فراتر از شراب و ارواح.
                                              • بیوگرافی ، اشتراک مزایا و دانش سنتی
                                              • این مذاکرات در جلسات ویژه نهاد حل و فصل اختلاف (DSB) صورت می گیرد.
                                              • این توافق نامه تسهیل تجارت (TFA) بود که هدف آن سرعت بخشیدن به رویه های گمرک و تجارت آسانتر ، سریعتر و ارزان تر است.
                                                • TFA فقط یک قطعه کوچک از برنامه بزرگتر دوحه بود ، اما معامله موفق دلیلی برای خوش بینی بود.
                                                • متوقف کردن استفاده از یارانه ها و سایر طرح ها به طور ناعادلانه از صادرات کشاورزی
                                                • اطمینان از اینکه کمک های غذایی برای کشورهای در حال توسعه به روشی داده می شود که بازارهای محلی را تحریف نمی کند
                                                • به دنبال ساده کردن شرایطی است که صادرکنندگان فقیرترین کشورها باید با آنها روبرو شوند ، به طوری که محصولات آنها از توافق نامه های تجاری بهره مند می شوند (به اصطلاح قوانین مبدا)
                                                • فرصت های بیشتر برای مشاغل از فقیرترین کشورها برای ارائه خدمات در 164 کشور عضو WTO
                                                • رئیس جمهور ترامپ هنگام عقب نشینی از مشارکت 12 کشور ترانس اقیانوس آرام (TPP) اندکی پس از تصدی مقام ، ترجیح خود را برای تجارت دو جانبه روشن کرد.
                                                • در همین حال ، هند ، که بارها تهدید کرده است که توافق نامه های WTO (از جمله توافق نامه تسهیل تجارت) را مسدود می کند ، مگر اینکه اعضای WTO به خواسته های خود در مورد سهامداری عمومی برای امنیت غذایی بپذیرند. هند همچنین موضع خود را در مورد موضوعات جدید از جمله تجارت الکترونیکی و تسهیل سرمایه گذاری سخت کرد.
                                                • در پایان ، برای بسیاری از افراد تسکین یافته بود که ایالات متحده به طور جدی به دنبال از بین بردن WTO نبود - همانطور که برخی از آنها ترسیده بودند. اما کنار گذاشتن نقش سنتی رهبری خود می تواند به نتیجه مشابهی منجر شود ، فقط آهسته تر.

                                                WTO چگونه به جهان کمک کرده است؟

                                                • WTO یکی از سه سازمان بین المللی است (دو نفر دیگر صندوق بین المللی پول (صندوق بین المللی پول) و گروه بانک جهانی) است که به طور کلی سیاست اقتصادی جهانی را تدوین و هماهنگ می کند. این نقش اساسی در:
                                                  • تجارت بین المللی ،
                                                  • اقتصاد جهانی ،
                                                  • و موضوعات سیاسی و حقوقی ناشی از تجارت بین المللی به دلیل جهانی شدن.
                                                  • این سیستم از طریق یک سری مذاکرات تجاری یا دور که تحت GATT برگزار شد ، توسعه یافته است. دور 1986-94-دور اروگوئه-منجر به ایجاد WTO شد.
                                                  • در سال 1997 ، توافق نامه ای در خدمات ارتباطات از راه دور حاصل شد که 69 دولت با اقدامات آزادسازی گسترده ای که فراتر از کسانی بود که در دور اروگوئه توافق شده بودند ، موافقت کردند.
                                                  • همچنین در سال 1997 ، 40 دولت با موفقیت مذاکرات را برای تجارت بدون تعرفه محصولات فناوری اطلاعات به پایان رساندند و 70 عضو یک قرارداد خدمات مالی را که شامل بیش از 95 ٪ تجارت در بانکداری ، بیمه ، اوراق بهادار و اطلاعات مالی است ، نتیجه گرفتند.
                                                  • در سال 2000 ، مذاکرات جدید در مورد کشاورزی و خدمات آغاز شد. اینها در یک برنامه کاری گسترده تر ، برنامه توسعه دوحه ، در چهارمین کنفرانس وزیر WTO (MC4) در دوحه ، قطر ، در نوامبر 2001 آغاز شد.
                                                  • در نهمین کنفرانس وزیر (MC9) در بالی در سال 2013 ، اعضای WTO توافق نامه تسهیل تجارت را انجام دادند ، که هدف آن کاهش تأخیر مرزی با کاهش نوار قرمز است.
                                                  • گسترش توافق نامه فناوری اطلاعات - که در دهمین کنفرانس وزیر (MC10) در نایروبی در سال 2015 به پایان رسید - تعرفه های 200 محصول IT اضافی را که بیش از 1. 3 تریلیون دلار در سال به ارزش خود را حذف کرده بود ، حذف کرد.
                                                  • اخیراً ، اصلاحیه توافق نامه مالکیت معنوی WTO در سال 2017 به مرحله اجرا گذاشته شد و دسترسی اقتصادی ضعیف به داروهای مقرون به صرفه را آسان کرد.
                                                    • در همان سال شاهد توافق نامه تسهیل تجارت بود.
                                                    • قوانین WTO - توافق نامه ها - نتیجه مذاکرات بین اعضا است.
                                                      • مجموعه فعلی عمدتاً نتیجه مذاکرات دور 94 URUGUAY است که شامل تجدید نظر عمده توافق نامه عمومی اصلی در مورد تعرفه ها و تجارت (GATT) است.

                                                      در مورد همکاری بین تجارت جهانی و هند چیست؟

                                                      • هند عضو بنیانگذار توافق عمومی در مورد تعرفه ها و تجارت (GATT) 1947 و جانشین آن ، WTO است.
                                                        • مشارکت هند در یک سیستم مبتنی بر قانون به طور فزاینده ای در مدیریت تجارت بین المللی ، اطمینان از ثبات و پیش بینی بیشتر است که در نهایت منجر به تجارت و سعادت بیشتر می شود.
                                                        • این بخش (داخلی و صادرات) برای حدود 142 میلیون نفر اشتغال می دهد که شامل 28 ٪ از نیروی کار کشور است.
                                                        • صادرات هند عمدتاً در بخش های فناوری اطلاعات است و بخش ها ، مسافرت و حمل و نقل و بخش های مالی را فعال می کند.
                                                        • مقصد اصلی ایالات متحده (33 ٪) ، اتحادیه اروپا (15 ٪) و سایر کشورهای توسعه یافته است.
                                                        • هند علاقه آشکاری به آزادسازی تجارت خدمات دارد و می خواهد دسترسی معنادار تجاری توسط کشورهای توسعه یافته فراهم شود.
                                                        • از زمان دور اروگوئه ، هند به طور مستقل رژیم تجارت خدمات خود را در سراسر هیئت آزاد کرده است.
                                                        • هند به طور مداوم خواستار راه حل دائمی در یارانه های سهامداری عمومی در WTO است.
                                                          • در کنفرانس وزیر سال 2013 (MC9) در بالی ، یک توافق موقت (یک بند صلح) در مورد "سهامداری عمومی" استثنائات ادامه یافت که به کشورهای در حال توسعه اجازه می دهد محصولات کشاورزی را برای محافظت در برابر کمبود مواد غذایی ذخیره کنند.
                                                          • هند مخالف هرگونه گنجاندن مسائل غیر ارتباطی است که در طولانی مدت در اجرای اقدامات حمایت گرایانه هدایت می شود (بر اساس مسائل غیر گروهی ، کشورهای توسعه یافته مانند ایالات متحده و اتحادیه اروپا در تلاشند تا واردات برخی از کالاها مانند نساجی را ممنوع کنند. غذا و غیره) ، به ویژه در برابر کشورهای در حال توسعه.
                                                          • هند و آفریقای جنوبی در چندین نوبت از این سازمان خواسته اند تا این موضوع را دوباره بررسی کند و تأثیر منفی مهلت قانونی بر کشورهای در حال توسعه را برجسته کرده است.
                                                          • هند می خواهد WTO برنامه کاری را در بخش تجارت الکترونیکی تشدید کند.
                                                          • هند همچنین اظهار داشته است كه شورای تجارت كالاها ، شورای تجارت خدمات ، شورای سفر (جنبه های مربوط به تجارت حقوق مالکیت معنوی) و كمیته تجارت و توسعه باید براساس دستورالعمل های مربوطه ، بحث و گفتگو در مورد تجارت الکترونیکی انجام دهد. در اصل تنظیم شده است.

                                                          نگرانی های مرتبط با WTO چیست؟

                                                          • در سال 2001 ، عضویت در WTO "برنامه توسعه دوحه" را راه اندازی کرد - تلاش گسترده ای برای به روزرسانی قوانین معاملات. کشورهای شرکت کننده سالها را صرف تلاش و عدم دستیابی به توافق کردند.
                                                            • یک مشکل اصلی در مذاکره ، مشکل در دستیابی به بیش از 150 کشور برای دستیابی به اجماع بود.
                                                            • در دور مذاکره قبلی (دور اروگوئه ، که از سال 1987 تا 1994 انجام شده است) ، کشورهای احتمالی احتمالی را می توان با محرومیت از WTO جدید تهدید کرد.
                                                              • این ترفند پس از ورود آنها قابل تکرار نیست.
                                                              • ایالات متحده آمریکا راه حل دائمی در مورد سهامداری دولت را برای اهداف امنیت غذایی مسدود کرد و در نتیجه موضع سخت هند در مورد موضوعات جدید از جمله تجارت الکترونیکی و تسهیل سرمایه گذاری شد.
                                                              • گرچه WTO با اجماع هدایت می شود و حتی یک توافق نامه دقیق نیاز به تصویب همه اعضا دارد ، اما تشکیل این گروه ها به عنوان تلاشی برای دور کردن WTO از تمرکز خود بر چند جانبه گرایی است.
                                                              • WTO برای "حق سود" شرکت های دارویی در برابر دولت هایی که به دنبال محافظت از سلامت مردم خود هستند با تهیه داروهای نجات دهنده در کشورهایی مانند کشورهای آفریقا ، جایی که هزاران نفر هر روز از HIV/AIDS می میرند ، محافظت کرده است.
                                                              • اولویت دولت اوباما احیای مذاکره WTO در حال مرگ نبود ، بلکه تمرکز بر جایگزین تازه ایجاد شده خود ، TPP (مشارکت بین اقیانوس آرام) ، برای حاوی رقبای خود است: اروپا و چین.
                                                              • ایالات متحده به طور سیستماتیک انتصاب اعضای بدن جدید استیناف ("داوران") را مسدود کرده است و به طور واقعی مانع کار مکانیسم تجدید نظر در WTO شده است.
                                                              • اعضا در حال حاضر می توانند به عنوان کشورهای در حال توسعه برای دریافت "درمان ویژه و دیفرانسیل" خود طراحی شوند-عملی که موضوع مشاجره زیادی است.
                                                              • به عنوان مثال ، چین وضعیت "کشور در حال توسعه" را در WTO بدست آورد که با تعدادی از کشورها نگرانی های مربوط به این تصمیم را به یک موضوع بحث برانگیز تبدیل کرد.

                                                              راه پیش رو چه می تواند باشد؟

                                                              از آنجا که WTO مبتنی بر اجماع است ، رسیدن به توافق در مورد اصلاحات بین 164 عضو بسیار دشوار است. یکی از احتمال حرکت به جلو می تواند توافق نامه ای دقیق با گروهی از کشورهای همفکر در مجموعه جدیدی از قوانین باشد که به عنوان یک ضمیمه (مکمل) به WTO گسترده تر عمل می کند.

                                                              نتیجه

                                                              امروز ، جهان در حال گذر از حمایت گرایی ، جنگ تجاری (مانند ایالات متحده و چین) و Brexit است که اقتصاد جهانی فشرده می شود. نقش WTO در آینده برای حفظ سیستم اقتصادی آزاد شده جهانی که از پایان جنگ جهانی دوم تکامل یافته است ، بسیار مهم است.

                                                              زمان مناسب است که کشورهایی مانند ایالات متحده آمریکا تهدید به عقب نشینی از WTO می کنند و آن را ناکارآمد می کنند ، هند و سایر اقتصادهای نوظهور مانند برزیل ، آفریقای جنوبی و غیره می توانند با صرفه جویی در منافع کشورهای در حال توسعه ، پایگاه محکمی برای WTO قوی فراهم کنند.