از نگاه ایران: معامله امید و احترام

ایرانیان خوشحال هستند و انتظار دارند که «صلح جدید با جهان» به حل مشکلات اقتصادی و بهبود استانداردهای زندگی کمک کند. پس از چندین دهه انزوا، طعم امید به طرز باورنکردنی شیرین است. اما مهمتر از همه، ایرانی ها معتقدند که بالاخره قدرت های جهانی به کشورشان احترام گذاشته اند

برای چند روز به نظر می رسید که زندگی در ایران متوقف شده بود: ایرانی ها به صفحه تلویزیون، تلفن های هوشمند یا اگر چیز دیگری به رادیو خود نداشتند چسبیده بودند. همه مذاکرات بر سر برنامه هسته ای ایران را دنبال می کردند. اکنون که توافق حاصل شده است، ایرانیان خوشحال هستند و انتظار دارند که این "صلح جدید با جهان" به آنها در حل مشکلات اقتصادی و بهبود استانداردهای زندگی کمک کند. پس از چندین دهه انزوا، طعم امید به طرز باورنکردنی شیرین است. اما مهمتر از همه، ایرانیان معتقدند که قدرتهای جهانی به کشورشان احترام گذاشته اند.

از بی علاقگی تا امید

همین چند سال پیش، این فکر که ایران ممکن است هرگز به توافق نرسد، نه تنها در میان تحلیلگران سیاسی، بلکه در میان اکثر ایرانیان رایج بود. زمانی که لفاظی های تند رئیس جمهور سابق محمود احمدی نژاد روابط تیره و تار ایران با غرب را از بین برد و سخت ترین تحریم ها را در تاریخ این کشور به همراه داشت، اکثر ایرانیان امید خود را از دست دادند: «تحریم ها؟آنها را بیاور، اوضاع از این بدتر نمی شود!»

حتی در طول مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری 2013، ایرانیان در ابتدا تردید داشتند که حسن روحانی، نامزد سابق، بتواند وضعیت را اصلاح کند. روحانی را محافظه کاری می دانستند که به اصولگرایان نزدیک بود. اما در طی یک مناظره، او بیانیه ای را بیان کرد که در کتاب های تاریخ ثبت خواهد شد: «مهم است که سانتریفیوژها به چرخش ادامه دهند، اما برای زندگی مردم مهم تر است که به آرامی پیش برود. دیپلماسی را نمی توان به گفتار محدود کرد، بلکه به عمل نیز نیاز دارد.

این ضربه زدن به سعید جلیلی، مذاکره کننده هسته ای ایران در آن زمان و یکی دیگر از نامزدهای ریاست جمهوری بود. جلیلی به اظهارات تحریک آمیز درباره اسلام و سازمان های نامقدس غربی معروف بود. او بیشتر وقت خود را صرف سخنرانی در سازمان ملل کرد تا اقدام واقعی.

به دنبال ناامیدی ها و سرکوب شدید اعتراضات مخالفان در سال 2009، بسیاری از ایرانیان تصمیم گرفتند که دیگر در انتخابات شرکت نکنند. و با این حال به نظر می رسید که سخنان روحانی تأثیری جادویی بر افکار عمومی داشته باشد. او وعده رفع تحریم ها را داد. ایرانیان به قول او عمل کردند و این برای آنها نتیجه داده است.

به محض اینکه توانست ، رئیس جمهور روحانی وزیر امور خارجه محمد جواد زاریف را به عنوان اصلی مذاکره کننده هسته ای ایران منصوب کرد. روحانی سپس قدم به عقب گذاشت و کنترل کاملی بر مأموریت مهم به زریف جذاب ، پرانرژی و بی عیب و نقص تحصیل کرده - اکنون یک ستاره در ایران و نمادی از تلاش خود برای ترمیم روابط با غرب بود.

از اهمیت ویژه ای ، رهبر عالی جمهوری اسلامی ایران آیت الله سید علی خامنه ای بارها و بارها (اگر با احتیاط) ابراز حمایت از استراتژی روحانی و زاریف کرده است. این قبلاً با شروع مذاکرات مقدماتی در لوزان مشخص بود. هیچ تغییری در ایران بدون تأیید خامنه ای امکان پذیر نبود. ایرانیان فهمیدند که سرانجام آنها و کشورشان فرصتی دارند.

توافق ضمنی

به طور طبیعی ، برخی از محافظه کاران در ایران ایده مذاکرات هسته ای با غرب غیرقابل قبول را پیدا کردند. و سهم محافظه کاران در پارلمان و شعبه اجرایی ایران به دور از ناچیز نیست. بسیاری از آنها با ایجاد راه هایی برای دستیابی به تحریم ها ، ثروت خود را ایجاد کرده اند ، بنابراین آنها انگیزه های مالی و ایدئولوژیکی برای مقاومت در برابر برنامه سیاسی روحانی داشتند.

در حالی که رئیس جمهور حسن روحانی به نگرانی برتر سیاست خارجی ایران توجه داشت ، مخالفان وی حملات علیه وی در داخل کشور را انجام دادند. سانسور رسانه ها حتی تحت احمدی نژاد به سطوح ناشناخته رسیدند. محدودیت های جدید در آموزش عالی ، حجاب و حقوق زنان هر ماه معرفی می شد. پلیس اخلاق عمدتاً فراموش شده دوباره به خیابان ها رفت. و مجازات های مذهبی مانند شلاق عمومی بیشتر و بیشتر شد. محافظه کاران به خوبی می دانند که ایرانیان از همه این موارد متنفر هستند و اقدامات آنها برای ارسال پیام در نظر گرفته شده است: رئیس جمهور عزیز شما بی فایده است ، او حتی نمی تواند به شما در خانه کمک کند ، چگونه او می تواند با تحریم ها مقابله کند؟

چنین رویکردی که چند سال پیش انجام شد ، هنگامی که از آن برای حمایت از مردمی برای حمایت از رئیس جمهور پیشین سید محمد خاتامی استفاده می شد. اما این بار ایرانیان درک بهتری داشتند که خلاص شدن از تحریم ها به معنای توانبخشی اقتصادی ، پایان انزوا و در نتیجه تضعیف محافظه کاران بود. آنها مایل بودند در حالی که روحانی و زریف مشغول مذاکرات هسته ای بودند ، محدودیت های داخلی سخت تری را به وجود آوردند. به نظر می رسید که مردم ایران با رئیس جمهور خود معامله ضمنی داشته اند: ما انتظارات خود را پایین می آوریم و شکایت نمی کنیم ، همه به این امید که ایران بتواند از قله های تحریم ها آزاد شود.

پوشش مذاکرات هسته ای توسط مطبوعات ایران و رسانه های آنلاین به طور شگفت آور مجاز بود. هم محافظه کاران و هم کسانی که به طور فعال از مذاکرات حمایت می کردند ، فرصتی برای شنیدن وجود داشتند. این بیشتر اثبات این بود که در این مورد ، منافع دولت (یعنی آیت الله خامنه ای) و مردم اتفاق افتادند.

شب بی خوابی

در هفته گذشته مذاکرات در وین ، ایرانیان نمی توانند خود را از تحولات دور کنند. تلویزیون ایالتی ایران این مذاکرات را پوشش نمی دهد ، اما مخاطبان آن حداکثر 30 ٪ از جمعیت ، که بیشتر ساکنان روستاهای دورافتاده هستند ، محدود می شود. بیشتر ایرانیان به BBC Farsi ، Manoto (یک کانال ماهواره ای فارسی) و البته اینترنت اعتماد داشتند. با وجود فیلترها ، صدها هزار نفر در حال ارسال در توییتر و تبادل پیام از طریق برنامه های تلفن های هوشمند Viber یا Telegram بودند. بازار بورس اوراق بهادار فلج شد ، ایرانی ها برنامه ریزی تعطیلات خود را متوقف کردند و کار آژانس های مسافرتی و سایر مشاغل متکی به عملیات ارزی خارجی متوقف شد. اوضاع با هر دقیقه عبور کرد. نرخ ارز ریال ایران و قیمت نفت بسته به آخرین اخبار در نوسان است.

تعداد معدودی در ایران در شب 13 ژوئیه خوابیدند. همه تعجب می کردند که چرا با وجود مهلت روشن ، هیچ اعلامیه رسمی در مورد این توافق نامه انجام نشده است. نگرانی هایی وجود داشت که شاید در آخرین لحظه مذاکرات از بین برود - نخست وزیر اسرائیل ، بنیامین نتانیاهو ، موضوع بسیاری از کارتون های سیاسی ، در صدر لیست کسانی بود که مقصر بودند. جوانان تهران به این امید که به زودی این اطلاعیه اعلام شود ، در اطراف شهر سوار شدند و آنها می توانند در خیابان ها جمع شوند و جشن بگیرند. پلیس ایران پیشاپیش گفت که این امر "امنیت" افراد جشن را تضمین می کند و مداخله نمی کند ، مشروط بر اینکه هیچ کس "دستور عمومی را مختل نکند". اخبار مربوط به این توافق فقط در صبح 14 ژوئیه منتشر شد که اتفاقاً تولد آیت الله خامنه ای است. او به خاطر موفقیت آنها به تیم مذاکره تبریک گفت - با این یک نشانه خوب دیگر.

جشن ها از بین نرفتند ، آنها صرفاً به تعویق افتادند. رقص ، شعار دادن و هجوم در خیابان های پایتخت ایران در عصر 14 ژوئیه ، به محض فروکش کردن گرمای 40 درجه سانتیگراد روز ، خیابان های پایتخت ایران را پر کرد. و ایرانیان فقط در حال گرم شدن هستند: جشن واقعی هنگامی آغاز می شود که وزیر امور خارجه زریف به کشور بازگردد. وی در حال حاضر به عنوان امیر کبیر جدید ، وزیر اصلاح فکر می شود که در نوسازی ایران در قرن نوزدهم بسیار مشارکت کرده است.

رئیس جمهور روحانی اساساً خود را به عنوان یک دوره ریاست جمهوری دیگر تضمین کرده است. با این حال ، اول ، ایران انتخابات مجلس را برگزار می کند. ایرانیان پارلمان فعلی و بسیار محافظه کار را یکی از بدترین تاریخ ها در نظر می گیرند. محافظه کاران صحنه را به طور کامل ترک نخواهند کرد ، اما پس از این آخرین تحولات ، آنها مجبورند جایی را برای دیگران فراهم کنند. و اگر پارلمان اصلاح طلبان کافی داشته باشد ، قادر خواهد بود به تغییرات قابل توجهی برسد.

ایرانی ها خوشحال می شوند زیرا آنها از رکود اقتصادی روبرو شده اند. با تصویر منفی و منفی از خود به عنوان بزرگترین حامی تروریسم در جهان تغذیه می شود. و از اینکه توسط جامعه جهانی صحبت شد و به زبان زور و تحریم ها پرداخته شد.

مطمئناً ایران از رشد اقتصادی و افزایش سرمایه گذاری ، تقویت ارز ملی ، بازگشت به سیستم بانکداری جهانی ، فرصتی برای خرید هواپیماهای مدرن ، تجهیزات و هزاران مورد دیگر و توسعه گردشگری استقبال می کند. با این حال ، مردم ایران از این واقعیت خوشحال هستند که جهان به ایران احترام نشان داده است. این مشکل نه از طریق تهدیدها و دستورات ، بلکه از طریق مذاکرات دیپلماتیک با قدرتهای پیشرو جهانی حل شد. ایران و مردم آن توانستند عزت خود را حفظ کنند ، و این به عنوان یکی از مهمترین ضمانت هایی که ایران تمام تعهداتی را که در آینده انجام داده است ، انجام می دهد.

مریم خادی (نام تغییر یافته) ، روزنامه نگار و تحلیلگر سیاسی ایرانی ، تهران

• مریم خادی

کارنگی در مورد مسائل مربوط به سیاست های عمومی مواضع نهادی نمی کند. نظرات ارائه شده در اینجا از نویسندگان (ها) است و لزوماً منعکس کننده نظرات کارنگی ، کارکنان آن یا معتمدان آن نیست.

برای دریافت آخرین تجزیه و تحلیل کارنگی در صندوق ورودی خود ، ثبت نام در ایمیل کارنگی وارد آدرس ایمیل خود شوید!

متشکرم!

برای جزئیات بیشتر در مورد درخواست خود ، ایمیل خود را بررسی کنید.