اگر هنوز سؤال دارید یا ترجیح می دهید مستقیماً از یک نماینده کمک بگیرید ، لطفاً یک درخواست ارسال کنید. ما در اسرع وقت به شما باز خواهیم گشت.

• خانه
• مدیریت و عملیات تجاری
• استراتژی ، کارآفرینی و نوآوری

ثبات ، گسترش و استراتژی های عقب نشینی - توضیح داده شده است

استراتژی ثبات ، گسترش و بازپرداخت چیست؟

به روز شده در 7 آوریل 2022

show contact form >

با ما تماس بگیرید

اگر هنوز سؤال دارید یا ترجیح می دهید مستقیماً از یک نماینده کمک بگیرید ، لطفاً یک درخواست ارسال کنید. ما در اسرع وقت به شما باز خواهیم گشت.

• بازاریابی ، تبلیغات ، فروش و روابط عمومی

به روز رسانی

فهرست مطالب

استراتژی های ثبات ، گسترش و بازپرداخت چیست؟

استراتژی هایی که برای تصمیم گیری در مورد تخصیص منابع یا پیگیری یک استراتژی عملیاتی استفاده می شود ، اغلب به عنوان استراتژی های ثبات ، استراتژی های گسترش (رشد) ، استراتژی های عقب نشینی یا استراتژی های ترکیبی طبقه بندی می شوند.

به هر یک در زیر پرداخته می شود.

بازگشت به: استراتژی و برنامه ریزی

استراتژی پایداری چیست؟

همانطور که از نام آن پیداست ، یک استراتژی تجاری ثبات به دنبال حفظ عملیات و اندازه و موقعیت بازار است. این استراتژی مشخصه شرکت ها یا بنگاه های کوچک ریسک پذیر است که در یک بازار بسیار نامطلوب فعالیت می کنند که با موقعیت فعلی خود راحت است.

این استراتژی ها به طور کلی در:

• بدون استراتژی تغییر - یک شرکت تغییر قابل توجهی در اهداف یا عملیات خود ایجاد نمی کند. این شرکت عوامل داخلی و خارجی مؤثر بر شرکت را در محیط عملیاتی و بازار فعلی خود بررسی می کند. این شرکت تصمیم آگاهانه ای برای حفظ اهداف استراتژیک فعلی خود می گیرد. این امر در محیط های کم رقابت ، بدون وقوع عمده یا تغییر بازار شایع است و موقعیت رقابتی شرکت ها پایدار است. به عنوان مثال ، بنگاه هایی که در بازارهای طاقچه فعالیت می کنند ، معمولاً یک استراتژی طاقچه (هزینه یا تمایز) را انتخاب می کنند و آن استراتژی را حفظ می کنند تا عوامل داخلی یا خارجی نیاز به تغییر داشته باشند.
• استراتژی های سود - یک استراتژی سود هرگونه اقدام لازم برای حفظ یا بهبود سودآوری را تأیید می کند. این ممکن است شامل کاهش هزینه ها (راندمان عملیاتی ، برون سپاری) ، فروش دارایی ، افزایش قیمت ، افزایش بازده (فروش) یا جبران خسارات با سود حاصل از واحد تجاری دیگر باشد. این استراتژی با شرکت هایی که سودآور هستند اما با فشارهای موقت روبرو هستند که سودآوری آنها را تهدید می کند ، مانند رقابت ، شرایط بازار ، رکود ، تورم ، افزایش هزینه و غیره است. شرکت با کاهش رقابت (به ویژه اگر شرکت در هزینه یا قیمت رقابت کند). اگر یک شرکت ارزش ارائه یا منابع منسوخ شود ، استراتژی سود ممکن است سود موقت را قبل از حل واحد تجاری یا در غیر این صورت از بین ببرد. در هر صورت ، این استراتژی به طور کلی شامل سرمایه گذاری منابع جدید نمی شود. سودآوری با سطح فعلی یا منابع کمتری حفظ می شود.
• استراتژی های احتیاط - این استراتژی نیاز به یک شرکت دارد تا قبل از استفاده از هر استراتژی خاص ، منتظر ارزیابی بازار باشد و به ارزیابی بازار ادامه دهد. این اساساً قبل از انجام اقدامات استراتژیک ، شناسایی است. این یک استراتژی موقتی است که ضمن تصمیم گیری در مورد یک استراتژی رسمی برای پیگیری ، برای مدت زمان محدود استفاده می شود. این امر از انجام هرگونه سرمایه گذاری قابل توجه در منابع جلوگیری می کند و هر فرمول استراتژی را دنبال می کند تا اینکه شرکت درک کاملی از بازار و تأثیر استراتژی های قبلی داشته باشد. این استراتژی در بین شرکتهای تولید کننده ارزیابی محصولات جدید رایج است.

استراتژی انبساط چیست؟

یک استراتژی گسترش مترادف با یک استراتژی رشد است. یک شرکت به دنبال دستیابی به رشد سریعتر ، رقابت ، دستیابی به سود بالاتر ، رشد یک برند ، سرمایه گذاری در اقتصاد مقیاس ، تأثیر بیشتر یا اشغال سهم بازار بزرگتر است. این ممکن است مستلزم دستیابی به سهم بازار بیشتر از طریق استراتژی های رقابتی سنتی ، ورود به بازارهای جدید ، هدف قرار دادن بخش های جدید بازار ، ارائه محصولات یا خدمات جدید ، گسترش یا بهبود عملیات فعلی باشد.

در زیر استراتژی های گسترش مشترک:

• گسترش از طریق غلظت - این شامل تمرکز تخصیص منابع و کارآیی عملیاتی بر روی یک یا یک گروه منتخب از واحدهای تجاری یا عملکردهای اصلی تجارت است. غلظت ممکن است شامل موارد زیر باشد: نفوذ به یک بازار موجود با گزاره ارزش موجود. توسعه یک بازار جدید با جذب مشتریان جدید به یک گزاره ارزش موجود. تهیه یک گزاره ارزش جدید برای معرفی در بازار موجود. مزایای گسترش از طریق تمرکز این است که به شرکت اجازه می دهد تا روی مناطقی که در حال حاضر دارای عملیات و سطح صلاحیت است ، تمرکز کند. راحت است که ضمن استفاده از دانش موجود ، از تغییرات اساسی در عملیات خودداری کنید. این نوع استراتژی می تواند از نقطه نظر قرار دادن تخم های زیاد در یک سبد خطرناک باشد. تغییرات در بازار (نوسانات قیمت ، احساسات مشتری ، گزاره های ارزش جدید و غیره) ممکن است باعث عدم موفقیت این استراتژی شود.
• گسترش از طریق تنوع - این استراتژی شامل تنوع بخشیدن به ارزش شرکت در یکی از دو روش است: 1) تنوع متمرکز مستلزم تهیه یک گزاره ارزش جدید است که مربوط به گزاره های ارزش موجود است. یا 2) متنوع سازی کنگلومرا مستلزم ورود به بازارهای جدید (یا با یک گزاره ارزش موجود یا با ترکیب با یک رقیب صنعت دیگر) است. این استراتژی به طور کلی خطرات خاص صنعت مانند رکود اقتصادی را کاهش می دهد. سود یک ارائه ارزش ممکن است ضرر و زیان را در یک واحد تجاری دیگر در مواقع دشوار جبران کند.
• گسترش از طریق ادغام - ادغام شامل ادغام واحدهای عملیاتی در هر نقطه در امتداد زنجیره ارزش برای ایجاد راندمان بیشتر و ایجاد اقتصاد مقیاس است. بر خلاف سایر استراتژی ها ، این امر شامل ایجاد تغییر در بازارهای موجود یا هدف قرار دادن گروه های جدید مشتری نمی شود. دو نوع ادغام اصلی وجود دارد: 1) ادغام عمودی شامل ادغام بالا یا پایین زنجیره ارزش است. ادغام عمودی رو به جلو شامل ادغام نزدیکتر به نقطه ای است که در آن ارزش به مصرف کننده تحویل داده می شود. ادغام عمودی به عقب شامل ادغام نزدیک به پیدایش ارزش (مانند نقطه تولید) است. ادغام افقی شامل عملیات ادغام در همان نقطه از زنجیره ارزش است. این ادغام ممکن است بین واحدهای تجاری یا با دستیابی یا ترکیب با رقبا باشد. برای جزئیات بیشتر به بحث جداگانه ما در مورد ادغام افقی و عمودی مراجعه کنید.
• گسترش از طریق همکاری - این استراتژی مستلزم همکاری نزدیک با یک رقیب است (در حالی که به طور بالقوه هنوز هم در بازار با آنها رقابت می کند). همکاری با رقیب هر دو شرکت مزیتی را فراهم می کند که هرگونه مزیتی (یا ضرر ناشی از رقیب) را از کار نکردن با هم سوق می دهد. همکاری با هم به طور کلی راندمان عملیاتی را برای یک یا هر دو رقبا فراهم می کند یا پتانسیل بازار را برای یک یا هر دو رقبا گسترش می دهد. همکاری با هم ممکن است به شکل ادغام واحدهای تجاری (ادغام یا تملک) ، اتحاد استراتژیک (گروه وابستگی یا انجمن) یا سرمایه گذاری مشترک (اتحاد شل مشارکت مانند که معمولاً برای انجام یک پروژه یا ورود به بازارهای خارجی استفاده می شود) باشد.
• گسترش از طریق بین المللی سازی - این روش شامل ایجاد بازارهای جدید برای ارائه ارزش با نگاه کردن به خارج از ملت فوری است. به طور کلی ، وقتی فضای کمی برای گسترش در بازارهای داخلی وجود داشته باشد ، این گزینه ارجح است. بین المللی سازی می تواند از طریق رویکردهای استراتژیک زیر انجام شود: 1) استراتژی بین المللی - با تمرکز بر ارائه گزاره ارزش در یک کشور خارجی و بدون تغییر تمایز. 2) استراتژی چند جانبه - شامل اصلاح یا تمایز یک محصول برای جذاب یا مناسب برای بازارهای خارجی است. 3) استراتژی جهانی - بر ارائه گزاره ارزش استاندارد در کشورهایی که ساختار کم هزینه برای تحویل وجود دارد ، متمرکز است. 4) استراتژی فراملی - با اصلاح یا تمایز محصولی در بازارهای خارجی که در آن ساختار کم هزینه ای وجود دارد که منجر به سود حاصل از ارائه گزاره ارزش می شود ، از یک استراتژی جهانی و چند جانبه استفاده می کند.

استراتژی عقب نشینی چیست؟

یک استراتژی رستگاری به دنبال بازسازی ، فروش یا در غیر این صورت یک واحد تجاری است. هدف کاهش هزینه ها ، ساده سازی عملیات یا تثبیت جریان نقدی است. سه نوع اصلی استراتژی بازپرداخت عبارتند از:

• استراتژی چرخش - این یک استراتژی بازسازی است. این امر خواستار اجرای مجدد عملیات با هزینه تر یا سودآورتر است. این اغلب در پاسخ به یک استراتژی ناکارآمد که باعث آسیب به شرکت می شود ، می آید.
• استراتژی واگذاری - این به معنای کاهش عملیات یا تکمیل واگذاری (خلاص شدن از شر) وحدت تجاری است. به طور کلی ، واحد عملیاتی از دست می دهد یا با اهداف عملیاتی Companys Core مطابقت ندارد. برخی از محرک های این استراتژی عبارتند از: جریان نقدی منفی ، ضرر پایدار ، ادغام ضعیف در تجارت ، استفاده جایگزین بهتر از دارایی ها ، گزاره ارزش منسوخ می شود ، افزایش می یابد ، افزایش هزینه ها یا سهم بازار کوچک (غیر رشد). این شرکت ممکن است اکنون منابع را به یک واحد تجاری سودآور یا مناسب تر اختصاص دهد. به طور کلی ، یک واگذاری پس از آن که یک استراتژی چرخش بی اثر است ، حاصل می شود.
• استراتژی انحلال - یک استراتژی انحلال مشابه یک واگذاری است. این تمرکز بر فروش دارایی های خاص یا خاموش کردن واحدهای تجاری است. بر خلاف واگذاری ، که به دنبال ساده سازی عملیات و تمرکز منابع است ، انحلال یک واحد تجاری را ضرر یا عدم موفقیت می داند. سناریوهای منتهی به یک استراتژی انحلال عبارتند از: ضرر و زیان گسترده ، عدم سودآوری ، عدم موفقیت یک استراتژی فعلی ، دارایی های منسوخ یا فناوری ، فرآیندهای ناکارآمد ، گزاره ارزش منسوخ ، مدیریت ضعیف یا عدم ادغام واحد تجاری.

استراتژی ترکیبی چیست؟

یک استراتژی ترکیبی از هر ترکیبی همزمان از سایر استراتژی های کارشناسی ارشد استفاده می کند. این شامل استفاده توسط یک شرکت از یک استراتژی متفاوت در واحدهای تجاری شخصی یا استفاده از چندین استراتژی در یک واحد تجاری واحد در همان زمان یا متفاوت است. این محبوب ترین در سازمان های بزرگ و پیچیده (صنایع مختلف و واحدهای تجاری) است.

استراتژی موضوعات مرتبط

• استراتژی های سازمانی
• استراتژی های مبتنی بر رشد (گسترش)
• رشد معدنی
• رشد طبیعی
• تنوع
• تمرکز
• ادغام یا ترکیب (افقی و عمودی)
• تعریف استراتژی کسب دارایی
• ادغام افقی - توضیح داده شده
• ادغام به عقب - توضیح داده شده
• بین المللی سازی
• استراتژی تعاونی
• تعریف کنسرسیوم
• استراتژی های ثبات و عقب نشینی

این مقاله به شما کمک کرد؟