سفته

قانون ابزارهای قابل مذاکره ، 1881 سه نوع ابزار قابل مذاکره را به رسمیت می شناسد. یادداشت های سفته یکی از آنهاست. تحت این یادداشت ها ، یک نفر اساساً قول می دهد مبلغی را به دیگری بپردازد. آنها یکی از رایج ترین ابزارهای قابل مذاکره در حال استفاده هستند. در این مقاله ، معنای سفته ها را خواهیم دید.

جدول محتویات

فیلم های پیشنهادی

یادداشت های سفته معنی

بخش 4 قانون ابزارهای قابل مذاکره یادداشت های سفته را تعریف می کند. این تعریف می گوید: یادداشت های سفته اساساً ابزاری هستند که کتبی هستند. با این حال ، آنها نه یادداشت های بانکی و نه نت های ارزی که حاوی این ویژگی نیز هستند.

جنبه مهم بعدی یادداشت های سفته این است که آنها تعهدات بی قید و شرط هستند. سازنده این یادداشت ها موافقت می کند مبلغ مشخصی را به شخص خاصی یا حاملان آنها بپردازد. این سازنده مسئولیت خود را برای پرداخت با ضعف امضای خود بر روی یادداشت ها بر عهده می گیرد.

تحت قانون ابزارهای قابل مذاکره مباحث بیشتری را مرور کنید

• تعریف ابزار قابل مذاکره
• طبقه بندی ابزارهای قابل مذاکره
• قبض های مبادله
• احزاب یک چک و ملزومات
• عبور و انواع عبور از چک
• مسئولیت احزاب - بررسی کنید
• تأیید ابزارها
• ارائه برای پذیرش
• توجه به ناسزا
• سرود
• NEFT و RTGS

احزاب یادداشت های سفته

هر یادداشت سفته همیشه شامل سه حزب مهم است. اینها شامل سازنده ، گیرنده و همچنین دارنده است. حتی تأیید کنندگان و تأیید کنندگان می توانند در موارد خاص طرف باشند.

1) سازنده: این اساساً شخصی است که سفته را می سازد یا اجرا می کند و مبلغ آن را پرداخت می کند.

2) گیرنده: شخصی که یک یادداشت به آن پرداخت می شود ، گیرنده است.

3) دارنده: یک دارنده اساساً شخصی است که یادداشت ها را نگه می دارد. او ممکن است یا گیرنده یا شخص دیگری باشد.

عناصر اساسی یک سفته

یک سفته معمولی شامل چندین ویژگی است که آن را از سایر ابزارهای قابل مذاکره جدا می کند. موارد زیر چند عنصر مجزا وجود دارد:

الف) یادداشت های نوشتاری

سفته همیشه باید کتبی باشد. این هرگز نمی تواند یک وعده قراردادی شفاهی برای پرداخت پول باشد. این یک الزام قانونی و عرفی از چنین ابزارهایی است.

ب) تعهد صریح

تعهدی که پایه سفته را تشکیل می دهد ، به طور کلی باید بیان شود. بنابراین ، صرفاً استنباط تصدیق پرداخت و آن را سفته کافی نیست. به عنوان مثال ، یک نوشتار "من مدیون B Rs هستم. 1000 اینچ به این یادداشت ها نیست.

ج) قول بی قید و شرط

قول به پرداخت مبلغ معین در همه موارد باید بدون قید و شرط باشد. از این رو، قول مشروط نمی تواند مبنای چنین یادداشت هایی باشد. به عنوان مثال، کسی نمی تواند قول بدهد که پول را فقط در اختیار داشته باشد، زیرا این یک شرط است.

با این حال، وعده پرداخت در یک تاریخ خاص یا در صورت وقوع یک رویداد اجتناب ناپذیر خوب است. به عنوان مثال، الف می تواند تعهد کند که سه سال از تاریخ اجرای سند به ب پرداخت کند.

د) مقدار مشخص

در هر سفته باید مبلغ مشخص و دقیقی ذکر شود. نه می توان به آنها اضافه کرد و نه تفریق. به عنوان مثال، A نمی تواند یادداشتی بنویسد و قول دهد مبلغ آتی را که مشخص نیست به B بپردازد.

ه) مناقصه قانونی

پول قابل پرداخت تحت یک اسکناس باید همیشه در مناقصه قانونی مانند روپیه یا دلار قابل بیان باشد. از این رو، سازنده اسکناس نمی تواند قول دهد که با کیسه های غلات به گیرنده پرداخت پرداخت کند.

به غیر از این عناصر، سفته معمولی الزامات مهم دیگری نیز دارد. به عنوان مثال، سازنده باید بر اساس قانون تمبر هند روی اسکناس ها مهر بزند. علاوه بر این، سازنده، دریافت کننده و ظهرنویس باید افراد خاصی باشند.

نمونه های حل شده روی سفته

سوال: در جملات زیر کلمه(های) گم شده را ذکر کنید.

(1) طرفین سفته شامل سازندگان، __________ و __________ هستند.

(2) تعهد پرداخت پول در یک تاریخ مشخص در آینده یک قول __________ است.

(3) سفته باید همیشه در __________ باشد و شفاهی نباشد.

پاسخ ها: (1) دریافت کنندگان، دارندگان (2) بدون قید و شرط (3) نوشتن