شاخص کشاورزی محیطی - پوشش خاک

در سال 2016 ، 23 ٪ از زمین های زراعی در اتحادیه اروپا به عنوان خاک لخت و بدون پوشش پوشش گیاهی در طول زمستان باقی مانده بود. پوشش خاک خطر فرسایش خاک ، مواد مغذی و سموم دفع آفات را محدود می کند.

در طول زمستان ، تقریبا نیمی از زمین های زراعی (46 ٪) در سال 2016 توسط محصولات عادی زمستانی در اتحادیه اروپا پوشانده شد. در مناطق گرم قبرس و مالت ، اکثر زمین های زراعی در زمستان پوشانده شده است.

سهم چمنزارهای دائمی ، یک پوشش خاک در طول سال ، در ایرلند (11. 6 درصد امتیاز) و لیتوانی (6. 7 p. p.) بین سالهای 2013 تا 2016 به شدت افزایش یافته است.

نمونه ای از پوشش خاک در زمین های کشت شده در زمستان (محصولات چند ساله در جلو ، محصولات زمستانی معمولی که در پشت کاشته می شوند) منبع: Eurostat (آلمان/واسناخ ، ژانویه 2018)

در این مقاله یک برگه حقوقی از پوشش خاک اتحادیه اروپا (اتحادیه اروپا) پوشش داده شده است. این شامل یک مرور کلی از داده ها است که با اطلاعات مورد نیاز برای تفسیر این داده ها تکمیل شده است. این مقاله در مورد پوشش خاک در اتحادیه اروپا بخشی از مجموعه ای از برگه های حقایق مشابه است و تصویری جامع از ادغام نگرانی های زیست محیطی در سیاست مشترک کشاورزی (CAP) ارائه می دهد.

این مقاله در مورد پوشش خاک در طول زمستان ، یعنی برای نگه داشتن زمین های کشاورزی با پوشش محصولات زراعی زمستانی ، باقیمانده محصولات زراعی یا گرفتن محصولات زراعی/پوشش ، گزارش شده است. این برای جلوگیری از رواناب مواد مغذی و سموم دفع آفات و فرسایش خاک مهم است. نگه داشتن زمین کشاورزی ممکن است باروری خاک را بهبود بخشد و به کاهش اثرات تغییرات آب و هوا از طریق حفظ و افزایش توقیف کربن آلی خاک کمک کند.

مقاله کامل

تجزیه و تحلیل در سطح اتحادیه اروپا و کشور

در سال 2016 ، 23 ٪ از زمین های زراعی در اتحادیه اروپ ا-27 در زمستان لخت شد

پوشش خاک به پوشش پوشش گیاهی سطح خاک (در این زمینه ، در منطقه کشاورزی مورد استفاده) اشاره دارد. برای جلوگیری از تخریب خاک می توان از اقدامات مختلف پوشش خاک در کشاورزی استفاده کرد. حفظ پوشش محصول در زمستان یکی از این موارد است. محصولات زمستانی عادی ، به عنوان مثالگندم زمستانی ، این هدف را خدمت می کند ، مانند محصولات زراعی که به عنوان محصولات نقدی کاشته نمی شوند بلکه برای کاهش نشت مواد مغذی و فرسایش خاک و تأمین سایر مزایای محیطی هستند. کشاورزان همچنین می توانند پس از برداشت ، باقیمانده های گیاهی را در این زمینه ترک کنند. گیاهان چند سالانه ، که طی چند سال کاشته می شوند و پس از آن کشت می شوند ، مانند مرتع موقت ، مانند زمین های آبشار ، به پوشش دائمی خاک نیز کمک می کنند.

شکل 1 انواع مختلف پوشش زمستانی را در زمین های زراعی برای اتحادیه اروپا و انگلستان در سال 2016 به عنوان سهمی از زمین های زراعی نشان می دهد. در سال 2016 ، 23 ٪ از زمین های زراعی در اتحادیه اروپ ا-27 به عنوان خاک لخت و بدون پوشش پوشش گیاهی در زمستان باقی مانده بود. تقریبا نیمی از زمین های قابل کشت (46 ٪) توسط محصولات معمولی زمستانی پوشانده شده بودند. پوشش یا محصولات میانی ، باقیمانده گیاهان و گیاهان چند ساله به ترتیب در زمین های زراعی سهام 8 ٪ ، 7 ٪ و 8 ٪ را اشغال می کنند.

پوشش خاک در زمین های زراعی در طول زمستان در بین کشورها متفاوت است. در قبرس و مالت ، آب و هوا در زمستان کمتر سخت است و اکثر منطقه قابل کشت توسط محصولات زمستانی معمولی پوشانده می شود. از طرف دیگر ، در فنلاند ، زمستان ها سرد هستند و به سختی هیچ یک از مناطق قابل کشت توسط محصولات معمولی زمستانی پوشانده می شود. بالاترین سهام زمین زراعی پوشیده از پوشش یا محصولات میانی در بلژیک و اتریش یافت می شود ، در حالی که بالاترین سهام باقی مانده در زیر باقیمانده های گیاهی در استونی ، پرتغال و فنلاند گزارش شده است. استونی و لتونی بالاترین سهام پوشش گیاهان چند ساله را دارند. در بیشتر کشورهای اروپایی Aaste (بلغارستان ، کرواسی ، لتونی ، لیتوانی ، مجارستان ، لهستان ، رومانی و اسلواکی) بیش از یک سوم از منطقه قابل کشت در زمستان لخت ماندند. پوشش خاک برای همه منطقه قابل کشت که باعث مقایسه داده ها در سراسر کشورها می شود ، گزارش نشده است ، برای اطلاعات بیشتر به روش بخش تحت منابع داده مراجعه کنید.

شکل 1: سهم پوشش خاک در زمستان در زمین های زراعی ، EU-27 و انگلیس ، 2016 منبع: Eurostat (EF_MP_SOIL) برای پوشش خاک و (EF_LUS_MAIN) برای زمین های زراعی

سهم چمنزارهای دائمی در امارات متحده عربی در ایرلند و لیتوانی به شدت افزایش یافته است

چمنزارهای دائمی پوشش خاک را در تمام طول سال ارائه می دهند و بنابراین خطر فرسایش خاک را کاهش می دهند. یک چهارم از کشورهای عضو سهمی از چمنزارهای دائمی و چمنزارها در منطقه کشاورزی مورد استفاده (UAA) بالاتر از 40 ٪ دارند ، با بالاترین سهام موجود در ایرلند ، اسلوونی ، پرتغال ، لوکزامبورگ ، اتریش ، یونان و هلند ، به ترتیب نزولی(برای اطلاعات بیشتر به برگه حقوقی AEI 10. 1 - الگوهای برداشت) مراجعه کنید. سهم چمنزارهای دائمی در UAA بین سالهای 2013 و 2016 (2 ٪) در اتحادیه اروپ ا-27 تقریباً پایدار ماند. با این حال ، در ایرلند ، این سهم 11. 6 درصد افزایش یافته است (از 79. 0 ٪ به 90. 6 ٪). همچنین لیتوانی ، این کشور با بیشترین کاهش در چمنزارهای دائمی بین سالهای 2005 و 2010 ، شاهد افزایش شدید سهم چمنزارهای دائمی بین سالهای 2013 و 2016 با 6. 7 درصد امتیاز بود. بیشترین کاهش توسط استونی با 3. 3 درصد درصد گزارش شده است (شکل 2).

شکل 2: تغییر سهم چمنزارهای دائمی در UAA ، EU-27 و UK ، 2013-2016 منبع: Eurostat (EF_LUS_PEGRASS) و (EF_M_FARMLEG)

تجزیه و تحلیل در سطح منطقه ای

سهم ذرت در زمین های زراعی یا بین سالهای 2013 و 2016 در اکثر مناطق اتحادیه اروپا 27 پایدار بوده یا کاهش یافته است

Maize has a short growing period and thus a short soil coverage period. In addition, maize is grown in rows with large distances, resulting in a high risk of surface run-off and soil erosion. After harvest in the autumn, the soil is more or less completely bare until sowing maize again or, more rarely, another crop next spring. Map 1 shows the share of green and grain maize in total arable land for EU-27 countries at NUTS 2 level (Germany at NUTS 0 [1] ) in 2016. The region Provincia Autonoma di Trento in northe Italy had the highest share of maize in arable land (68 %) in 2016, but at the same time a low share of arable land in total land cover. Other regions with high shares of maize (> 50 %) are Alsace in France and Provincie Antwerpen in Belgium. Focusing on regions with large arable land areas (>500 000 هکتار) ، Aquitaine در فرانسه و لومباردی در ایتالیا دارای سهم ذرت بیش از 40 ٪ است. سهام بالایی از ذرت به طور کلی می تواند به ویژه در اروپای مرکزی و شرقی ، مناطق شمالی اسپانیا و پرتغال و پرتغالی آرورس شناسایی شود. مناطق شمالی و جنوبی به طور کلی سهم کمی از ذرت ، کمتر از 5 ٪ دارند. نقشه 2 تغییر سهم ذرت را بین سال های 2013 و 2016 مقایسه می کند. در 108 منطقه ، یعنی بیش از نیمی از مناطق E U-27 ، سهم منطقه قابل کشت تحت پوشش ذرت سبز و دانه پایدار مانده است (بین 1 تا 1 درصدتفاوت نقطه). مناطق بیشتری (74) کاهش سهم ذرت را نسبت به افزایش گزارش دادند. تنها 16 منطقه از افزایش بیش از 2 درصد از امتیاز خبر دادند. بزرگترین کاهش بیش از 10 درصد در مناطق Valle D'Aosta ، Veneto و Friuli-Venezia Giulia (ایتالیا) ، جزایر آزور (پرتغال) و Ipeiros (یونان) رخ داده است. بیشترین افزایش 5 درصد در سانترو (رومانی) بود.

نقشه 1: سهم ذرت (سبز و دانه) در زمین های زراعی توسط آجیل 2 مناطق ، EU-27 و انگلیس ، 2016 (٪ از کل زمین های زراعی) منبع: Eurostat (EF_LUS_ALLCROPS)

نقشه 2: تغییر سهم ذرت (سبز و دانه) در زمین های زراعی توسط آجیل 2 مناطق ، EU-27 و انگلیس ، 2013-2016 (اختلاف در درصد امتیاز) منبع: Eurostat (EF_LUS_ALLCROPS)

داده های منبع برای جداول ، نمودارها و نقشه ها

• آمار پوشش خاک 2016

منابع اطلاعات

تعریف شاخص

پوشش خاک ، یعنی هنگامی که خاک توسط محصولات زراعی ، از جمله محصولات صید/پوشش پوشانده می شود ، برای جلوگیری از رواناب مواد مغذی و سموم دفع آفات مهم است. علاوه بر این ، پوشش خاک ممکن است باروری خاک را بهبود بخشد و خطر فرسایش خاک را کاهش دهد.

شاخص اصلی

• سهم سالی که منطقه قابل کشت توسط گیاهان یا باقیمانده های گیاهی پوشانده می شود.

شاخص های پشتیبان

• سهم منطقه قابل کشت تحت پوشش انواع پوشش خاک زیر:
  • محصولات زمستانی مانند غلات زمستانی ، تجاوز به زمستان یا چمن.
  • محصولات زراعی متوسط مانند لوسرن ، شبدر ، حبوبات یا چمن را بپوشانید. اینها به منظور برداشت یا چرا کاشته نمی شوند ، اما فوایدی مانند کاهش نشت مواد مغذی و فرسایش خاک را فراهم می کنند.
  • باقیمانده های گیاهی ، به عنوان مثالگلدان هایی که پس از برداشت در زمین باقی مانده اند.
  • گیاهان چند ساله ، مانند چمنزارهای موقت یا هاپ ، در طی چند سال کشت می شوند ، یا سرزمین آبشار.
  • خاک لخت
  • سهم منطقه کشاورزی مورد استفاده (UAA) که توسط چمنزارهای دائمی پوشانده شده است.
  • سهم منطقه قابل کشت پوشیده از ذرت (سبز و دانه).

  پیوندها با شاخص های دیگر

  این شاخص به تعدادی دیگر از شاخص های AEI پیوند دارد (به ویژه فرسایش خاک که تحولات برخی از عوامل اصلی کمک کننده را توصیف می کند.

  کلیه داده ها (داده های مربوط به انواع پوشش خاک ، چمنزارهای دائمی ، ذرت ، منطقه قابل کشت و منطقه کشاورزی مورد استفاده) از نظرسنجی های ساختار مزرعه (FSS) در دسترس هستند. کشورها پوشش خاک را برای مناطقی زیر شیشه یا پوشش محافظ گزارش ندادند.

  منابع داده در Eurobase:

  • ef_mp_soil برای انواع پوشش خاک ،
  • ef_lus_pegrass برای چمنزارهای دائمی ،
  • ef_lus_allcrops برای ذرت سبز و دانه ،
  • ef_lus_main برای زمین های زراعی ،
  • EF_M_FARMLEG برای منطقه کشاورزی استفاده شده (UAA).

  مبنای قانونی FSS از سال 2010 به بعد، مقررات (EC) شماره 1166/2008 در 19 نوامبر 2008 در مورد بررسی ساختار مزرعه و بررسی روش های تولید کشاورزی است که مقررات شورای (EEC) شماره 571/1988 را لغو کرد. FSS به طور مداوم در سراسر اتحادیه اروپا با یک روش مشترک در یک پایه منظم انجام می شود و بنابراین آمارهای قابل مقایسه و نماینده را در سراسر کشورها و زمان، در سطوح منطقه ای (تا سطح NUTS 3) ارائه می دهد. هر 3 یا 4 سال FSS به عنوان یک بررسی نمونه و یک بار در ده سال به عنوان سرشماری انجام می شود. واحد اساسی زیربنای FSS، هلدینگ کشاورزی است. FSS تمام مزارع کشاورزی با UAA حداقل یک هکتار (هکتار) و همچنین مزارع با UAA کمتر از 1 هکتار را که تولید بازار آنها از آستانه های طبیعی خاص فراتر می رود، پوشش می دهد. اگرچه آستانه برای تعریف یک مزرعه کشاورزی می تواند بین کشورها متفاوت باشد (در برخی موارد تا پنج هکتار از UAA)، اما اطمینان حاصل شده است که این بررسی 98٪ از UAA و دام های هر کشور را پوشش می دهد. برای اطلاعات بیشتر به فایل فراداده ef_esms مراجعه کنید.

  روش شناسی شاخص

  در حالت ایده آل، شاخص پوشش خاک تخمینی از تعداد روزهایی را در سال ارائه می دهد که زمین های کشاورزی توسط گیاهان یا بقایای گیاهی پوشیده شده است. هرچه پوشش تجمعی خاک بیشتر باشد، رواناب سطحی کمتری تولید می شود و در نتیجه فرسایش خاک و انتقال خاک، مواد مغذی، آفت کش ها و میکروب های مدفوع به آبراهه ها کاهش می یابد. میزان پوشش خاک توسط هر محصول به دوره رشد، سطح برگ و سرعت ایجاد پوشش پس از کاشت بستگی دارد. توزیع برابر محصولات یا بقایای محصولات، عامل تعیین کننده برای اندازه گیری خطر فرسایش است. خلاصه کردن تأثیر هر محصول، سیستم مدیریتی یا پوشش حفاظتی بستگی به میزان حفاظت در یک دوره معین در طول سال، نسبت به میزان بارندگی فرسایشی که در آن دوره می بارد، دارد. گزارش پروژه تحقیقاتی Diredate [1] (پروژه ای در مورد شناسایی داده های مورد نیاز برای ایجاد AEI) اشاره می کند که تاریخ کاشت و برداشت و تعداد روزهای از کاشت تا ایجاد محصول بسیار به مدیریت خاک محلی و شرایط آب و هوایی بستگی دارد. با این حال، استفاده از تعداد دقیق روزهای پوشش خاک به طور کلی شاخص را به میزان قابل توجهی بهبود نمی بخشد.

  برای ارزیابی خطر شستشوی مواد مغذی و فرسایش خاک در ترکیب با پوشش خاک، داده های دقیق جغرافیایی مرجع در مورد کیفیت و مدیریت خاک مورد نیاز است. داده های رصد زمین همچنین پتانسیل زیادی برای ارزیابی مناطق با خاک خالی ارائه می دهد.

  پوشش خاک برای تمام سطح زراعی گزارش نشده است. به عنوان مثال، برای مناطق زیر شیشه یا پوشش محافظ، گزارش پوشش خاک ضروری نبود. با این حال، کشورها مناطق مختلف استفاده از زمین را که پوشش خاک باید گزارش شود، شامل و حذف کردند. همچنین عدم پاسخگویی و سایر مسائل ممکن است قابلیت مقایسه داده ها را در بین کشورها محدود کند.

  متن نوشته

  معرفی

  پوشش خاک، یعنی دوره هایی از سال که خاک توسط محصولات زراعی پوشیده می شود، از جمله محصولات تحت پوشش، برای جلوگیری از روان شدن مواد مغذی و آفت کش ها مهم است. علاوه بر این، پوشش خاک ممکن است حاصلخیزی خاک را بهبود بخشد و خطر فرسایش خاک را کاهش دهد.

  • محصولات پوششی، محصولاتی هستند که عمدتاً برای کاهش فرسایش خاک با پوشاندن زمین با پوشش گیاهی زنده و ریشه های زنده ای که خاک را نگه می دارند، کشت می شوند.
  • محصولات کود سبز محصولاتی هستند که برای کمک به حفظ مواد آلی و حاصلخیزی خاک رشد می کنند.
  • محصولات صید محصولاتی هستند که برای بازیابی مواد مغذی باقی مانده در خاک پس از یک محصول نقدی رشد می کنند و از هدر رفتن مواد مغذی در زمستان جلوگیری می کنند. محصولات صید قانونی، یعنی زیر چمن کاشته شده یا چلیپاها که درست قبل یا بعد از برداشت کاشته می شوند و قبل از کاشت محصول بعدی شخم زده می شوند، در قوانین برخی کشورها برای کاهش آبشویی نیترات در طول پاییز و زمستان گنجانده شده است.

  نظارت بر پوشش خاک:

  • اطلاعات ارزشمندی در مورد گرایش به سمت شیوه های خوب کشاورزی می دهد،
  • اطلاعاتی در مورد حاصلخیزی احتمالی خاک و ترسیب کربن آلی ارائه می دهد،
  • اطلاعات قابل توجهی در مورد خطرات شستشو و رواناب نیترات ارائه می دهد،
  • اطلاعات قابل توجهی در مورد فرسایش پذیری خاک ارائه می دهد،
  • می توان با اطلاعات در مورد سیستم های کشت مخلوط و خاکورزی بهبود بخشید.

  ارتباط و زمینه سیاست

  در سال 2019، کمیسیون اروپا بیانیه خود را در مورد معامله سبز اروپا تصویب کرد. این برنامه یک برنامه اقدام آلودگی صفر برای آب، هوا و خاک و یک مأموریت تحقیقاتی هدفمند در خاک تحت برنامه افق اروپا را اعلام کرد. در فوریه 2020، کمیسیون اعلام کرد که 24 کشور اروپایی به یک برنامه مشترک اروپایی در زمینه خاک پیوستند که از نزدیک با کارهای آینده تحت این ماموریت همسو خواهد شد.

  استراتژی مزرعه به چنگال و تنوع زیستی 2030 بیشتر در مورد اقدامات سیاسی که برای حمایت از سلامت خاک و پایداری خاک و استفاده از خاکهای کشاورزی برنامه ریزی شده است ، توسعه می یابد. از جمله اقدامات دیگر ، این کمیسیون استراتژی موضوعی خاک خود را در سال 2021 به روز می کند.

  براساس بررسی لوکاس سال 2015 ، 41 ٪ از کل منطقه اتحادیه اروپا توسط کشاورزی استفاده می شود. این واقعیت به تنهایی اهمیت روشهای کشت را برای محافظت از منابع خاک برجسته می کند. مدیریت پایدار خاک یک هدف مهم سیاست است ، زیرا خاک در اصل یک منبع غیر تجدید پذیر با نرخ تخریب بالقوه سریع و فرآیندهای تشکیل و بازسازی بسیار کند است. علاوه بر این ، خاک موجود برای تولید مواد غذایی برای هر نفر محدود است. فرآیندهای تخریب خاک مانند فرسایش ، کاهش مواد آلی خاک ، آلودگی خاک ، آب بندی خاک ، تراکم خاک ، کاهش تنوع زیستی خاک و شورش می تواند باعث شود خاک ظرفیت خود را برای انجام عملکردهای اصلی خود از دست بدهد. چنین فرآیندهای تخریب می تواند ناشی از شیوه های نامناسب کشاورزی به عنوان مثال باشد. پوشش کم خاک در طول زمستان ، لقاح نامتعادل ، استفاده از ماشین آلات سنگین یا چرای بیش از حد. تخریب خاک همچنین ممکن است ناشی از ترک برخی از شیوه های کشاورزی باشد ، به عنوان مثال سیستم های چرخش سنتی محصول یا کوددهی با محصولات زراعی ، اقداماتی که به نگهداری و ترمیم محتوای ماده ارگانیک خاک کمک می کند. در اکثر کشورهای عضو ، کدهای عملکرد خوب کشاورزی با هدف بهبود مدیریت خاک توسط کشاورزان.

  خط مشی های زیر به طور خاص به داده های پوشش خاک احتیاج ندارند ، بلکه مربوط به این شاخص است:

  • دستورالعمل نیترات با هدف محافظت از کیفیت آب در اروپا با جلوگیری از نیترات از منابع کشاورزی آلاینده آبهای زمین و سطحی و ترویج استفاده از شیوه های کشاورزی خوب (از جمله دوره های بسته استفاده از کودها ، چرخش های محصول ، پوشش زمستانی خاک و گرفتن محصولات زراعی ، در داخلبه منظور محدود کردن شستشوی در فصول مرطوب).
  • دستورالعمل چارچوب برای استفاده پایدار از سموم دفع آفات: دستورالعمل 2009/128 استفاده از سموم دفع آفات منطقی و دقیق و همچنین شیوه های مناسب برای مدیریت محصول و خاک را تشویق می کند.
  • سیاست مشترک کشاورزی (CAP) به جلوگیری و کاهش فرآیندهای تخریب خاک کمک می کند. به طور خاص ، اقدامات مربوط به محیط زیست فرصت هایی را برای:
    • به نفع ایجاد ماده ارگانیک خاک ؛
    • تقویت تنوع زیستی خاک.
    • کاهش فرسایش خاک ، آلودگی و تراکم.

    علاوه بر این ، مفاد رعایت متقابل ، به ویژه با توجه به تعهد به نگه داشتن زمین های کشاورزی در شرایط خوب کشاورزی و محیطی ، می تواند نقش مهمی برای حفاظت از خاک داشته باشد.

    • کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد در مورد تغییرات آب و هوایی (UNFCCC): خاکورزی حفاظت می تواند تأثیرات مفیدی در مبارزه با گرم شدن کره زمین داشته باشد زیرا می تواند باعث کاهش تلفات کربن خاک شود.

    زمینه کشاورزی

    خاک یک منبع غیر قابل تجدید بسیار مهم است ، برای سلامت انسان و اقتصادی و همچنین تولید مواد غذایی حیاتی است. کشاورزان نقش مهمی در حفظ خاکهای کشاورزی دارند و می توانند از طریق شیوه های کشاورزی خود بر خصوصیات آن تأثیر بگذارند. فرآیندهای مانند بیابان زایی ، فرسایش ، کاهش ماده آلی در خاک ، آلودگی خاک (به عنوان مثال توسط فلزات سنگین) ، تراکم خاک و شوری می تواند وضعیت زیست محیطی و از این طریق ظرفیت تولیدی خاک را کاهش دهد. بنابراین بین پایداری خاک ، تولید مواد غذایی ما و معیشت کشاورزان ارتباط نزدیکی وجود دارد.

    تخریب جدی خاک ، که بهره وری از خاک های مختلف را تهدید می کند ، در اروپا گسترده است. پوشش خاک اراضی زراعی با گیاهان و باقیمانده های زراعی مزایای محیطی زیادی را فراهم می کند زیرا از خاک در برابر خطر فرسایش محافظت می کند ، باعث کاهش رواناب مواد مغذی و سموم دفع آفات و در نتیجه فشار آنها بر آب می شود و به حفظ تنوع زیستی کمک می کند. کارآیی انواع مختلف پوشش خاک از نظر جلوگیری از رونق مواد مغذی و سموم دفع آفات و غیره ممکن است متفاوت باشد و همچنین مناسب بودن آنها برای شیوه های مختلف کشاورزی باشد. بسیاری از سیستم های کشاورزی جایگزین ، مانند کشاورزی کم تأثیر و کشاورزی پرمکنه ، با هدف ادغام کشاورزی و اکوسیستم های طبیعی.

    شیوه های کشاورزی وجود دارد که باعث افزایش پایداری می شود ، مانند کشاورزی دقیق ، اکولوژی کشاورزی (از جمله کشاورزی ارگانیک) ، کشاورزی کربن و جنگل زراعی. سیاست مشترک کشاورزی از اقدامات کشاورزی-محیط زیست-محیط زیست از طریق برنامه های توسعه روستایی و سبز شدن پشتیبانی می کند. در آینده ، پشتیبانی از "اکو-Schemes" نیز ادامه خواهد یافت.