طبقه بندی ارزهای مجازی

پیمایش ناوبری

گزارش FATF ارزهای مجازی

تعاریف کلیدی و خطرات احتمالی AML / CFTFATF

کارگروه اقدام مالی در مورد پولشویی (FATF) یک سازمان بین دولتی مستقل است که اصول خود را برای محافظت از سیستم مالی جهانی در برابر تهدید به پولشویی ، تأمین مالی تروریستی و تأمین اعتبار سلاح های کشتار جمعی توسعه و ترویج می کند. توصیه های FATF به طور کلی استانداردهای بین المللی برای مقابله با پولشویی و تأمین مالی تروریسم (AML / CFT) شناخته شده است.

ارزهای مجازی - تعاریف کلیدی و خطرات احتمالی در حوزه AML / CFT 1

معرفی

با توجه به این واقعیت که غیر متمرکز ، بر اساس اصول ریاضی ، ارزهای مجازی ، به ویژه بیت کوین 2 ، توجه بیشتری را به خود جلب می کند ، دو دیدگاه مشترک:

(1) ارزهای مجازی یک تخته سنگ برای سیستم های پرداخت توسعه آینده هستند. و (2) ارزهای مجازی در دست جنایتکاران ، افرادی که درگیر تأمین مالی تروریسم و سایر عناصر جنایی هستند ، تلاش برای دور زدن تحریم ها به یک ابزار جدید قدرتمند برای جابجایی و ذخیره بودجه تبدیل می شوند به گونه ای که آنها فراتر از آن باشندرسیدن به اجرای قانون و سایر اندامهای صالح 3. با توجه به این موضوع ، این سند مفاد راهنمای روشها و خدمات جدید پرداخت را ارائه می دهد (راهنمای FATF در NPPS ، 2013) و یک چارچوب مفهومی برای درک و کاهش خطرات موجود در زمینه شستشوی ضد پول و تأمین مالی تروریسم (AML / CFT) مرتبط با یکی از انواع سیستم های پرداخت آنلاین با ارزهای مجازی. به ویژه ، در این سند یک واژه نامه (فرهنگ لغت) از اصطلاحات و تعاریف کلی برای شفاف سازی و شفاف سازی آنچه ارزهای مجازی وجود دارد ، و طبقه بندی انواع مختلف ارزهای مجازی ، بر اساس مدل های مختلف تجاری و عملکرد آنها 4 ، و همچنین داده می شود. شرکت کنندگان در اکوسیستم سیستم های مشترک ارزهای مجازی. علاوه بر این ، این سند در مورد عوامل خطر مشخص شده در بخش IV (الف) دستورالعمل های NPPS از سال 2013 ، در رابطه با ارزهای مجازی برای شناسایی خطرات احتمالی بحث می کند. شرح برخی تحقیقات و اقدامات اخیر انجام شده توسط سازمان های اجرای قانون در رابطه با ارزهای مجازی و نمونه هایی از رویکردهای قضایی مختلف فعلی در تنظیم ارزهای مجازی.

اگرچه دستورالعمل های NPPS 2013 با ویژگی های کلی سیستم پرداخت آنلاین سروکار دارد ، هیچ تعاریفی از "ارز دیجیتال" ، "ارز مجازی" یا "پول الکترونیکی" وجود ندارد. در دستورالعمل های مشخص شده

همچنین ، توجه به ارزهای مجازی که از سیستم های پرداخت آنلاین متفاوت است که اجازه پرداخت به ارز فیات را می دهند (به عنوان مثال ، سیستم های پرداخت "PayPal" ، "Alipay" یا "Google بررسی") توجه نمی شود. همچنین به ارزهای مجازی قابل تبدیل غیر متمرکز مانند بیت کوین نمی پردازد. در راهنمای 2013 خاطرنشان كرد: "با توجه به میزان توسعه ارزهای آنلاین جایگزین ، FATF ممکن است ادامه کار خود را در این جهت در آینده در نظر بگیرد" (راهنمای NPPS ، 2013 ، ص 21 ، بند 29). در این راستا ، یک پروژه تایپولوژیکی کوتاه مدت آغاز شد که اهداف آن عبارتند از:

• توسعه ماتریس (جدول) خطرات معمولی برای ارزهای مجازی (یا شاید به طور گسترده تر برای ارزهای مجازی و پول الکترونیکی).

• ترویج درک عمیق تر و کامل تر از ترکیب سیستم های شرکت کنندگان از ارزهای مجازی قابل تبدیل و روش های ممکن و به معنای استفاده از ارزهای مجازی در سیستم های پرداخت.

• بحث تحریک در مورد اجرای یک رویکرد مبتنی بر ریسک در تنظیم AML / CFT در این زمینه.

براساس نتایج این پروژه نوع شناسی ، FATF ممکن است کار دیگری انجام دهد: به عنوان مثال ، راهنمایی های بیشتری را در مورد استفاده از رویکرد مبتنی بر ریسک به ارزهای مجازی ، از جمله واژه نامه و یک ماتریس ریسک و همچنین توضیح کاربرد خاص تهیه کنید. توصیه های FATF در زمینه ارزهای مجازی.

تعاریف کلیدی

تعریف یک مجموعه از اصطلاحات که منعکس کننده و توصیف عملکرد ارزهای مجازی است ، یک نقطه شروع مهم برای اطمینان از مقامات ، مقامات اجرای قانون و سازمان های بخش خصوصی است که قادر به تجزیه و تحلیل خطرات بالقوه AML / CFT خاص برای ارزهای مجازی به عنوان روش های پرداخت جدید بودند. از آنجا که کارمندان سازمان های نظارتی و اجرای قانون در سراسر جهان شروع به حل و فصل با مشکلات و چالش های مطرح شده توسط ارزهای مجازی می کنند ، بدیهی است که فقدان یک واژه نامه واحد وجود دارد که می تواند به طور دقیق اشکال مختلفی را که مجازی نشان می دهد ، منعکس کندارز می تواند طول بکشد. مجموعه ای از اصطلاحات ارائه شده در زیر برای تسهیل بحث و بحث ، که بین اعضای FATF برگزار می شود ، در نظر گرفته شده است. توجه به این نکته حائز اهمیت است که در این واژه نامه می توان به عنوان ارزهای مجازی و بررسی بیشتر توسط مقامات نظارتی و اجرای قانون / مقامات دولتی از مشکلات و چالش های مطرح شده توسط ارزهای مجازی ، به عنوان ارزهای مجازی و بررسی مداوم انجام شد. با وجود این ، واژه نامه پیشنهادی یک اصطلاحات واحد برای توسعه ابزارهای مفهومی برای این منظور فراهم می کند تا درک بهتری از چگونگی ارز مجازی و همچنین درک خطرات و مزایای بالقوه آنها را ترویج کند.

ارز مجازی

ارز مجازی ابزاری برای بیان مقدار 5 است که می تواند به صورت دیجیتالی معامله شود و به عنوان (1) یک واسطه مبادله عمل می کند. و / یا (2) واحد پولی تخمین زده شده ؛و / یا (3) فروشگاهی از ارزش اما دارای وضعیت مناقصه قانونی نیست (یعنی مناقصه رسمی و قانونی برای تسویه حساب با طلبکاران) 6 در هر حوزه قضایی 7. ارز مجازی صادر نمی شود و توسط هیچ حوزه قضایی ارائه نمی شود و ویژگی های فوق فقط با توافق در درون کاربران جامعه ارز مجازی انجام می شود. ارز مجازی با ارز فیات متفاوت است (همچنین "ارز واقعی" ، "پول واقعی" یا "ارز ملی" نیز نامیده می شود) ، نماینده سکه ها و پول کاغذی کشور ، که مناقصه قانونی آن ، آدرس و مورد استفاده گسترده و پذیرفته شده به عنوان یک استمتوسط مبادله در کشور صادر کننده. ارز مجازی نیز با پول الکترونیکی متفاوت است ، که یک بیانیه ارز متوسط دیجیتال فیات است و برای ارزش انتقال سیم (بیان شده) در ارز فیات استفاده می شود. پول الکترونیکی یک مکانیسم انتقال دیجیتالی برای ارز فیات است ، یعنی از آنها برای انتقال ارز الکترونیکی استفاده می شود ، دارای مناقصه قانونی وضعیت هستند.

ارز دیجیتال می تواند وسیله ای برای بیان دیجیتالی یا ارز مجازی (ارز غیر فیاتوری) یا پول الکترونیکی (ارز فیات) انجام دهد ، بنابراین اغلب به عنوان مترادف برای "مجازی" استفاده می شود. برای جلوگیری از سردرگمی ، این سند فقط از اصطلاحات "ارز مجازی" یا "پول الکترونیکی" استفاده می کند.

ارز غیر قابل تبدیل و غیر قابل تبدیل

در این مقاله به تقسیم ارز مجازی به دو نوع اصلی پیشنهاد شده است: ارز مجازی قابل تبدیل و غیر قابل تبدیل 8. اگرچه در این سند اصطلاحات "غیر قابل تبدیل" و "بسته" و همچنین "قابل تبدیل" و "باز" به عنوان مترادف استفاده می شود ، باید تأکید کرد که اشاره به "ارز قابل تبدیل" به هیچ وجه نیستدلالت بر تبدیل رسمی آن (به عنوان مثال ، مانند مورد استاندارد طلا) ، اما فقط آن را نشان می دهد که قابل تبدیل واقعی (به عنوان مثال ، به دلیل حضور در بازار مربوطه). بنابراین ، ارز مجازی "قابل تبدیل" است که منحصراً تا زمانی که برخی از شرکت کنندگان خصوصی با او معاملات ارائه می دهند ، در حالی که برخی دیگر آنها را می پذیرند ، زیرا "تبدیل" وی به هیچ وجه توسط قانون تضمین نمی شود.

ارز مجازی قابل تبدیل (یا باز) دارای یک ارزش معادل در ارز واقعی است و می تواند برای ارز واقعی و عقب 9 رد و بدل شود. مثالها ارزهای مجازی قابل تبدیل عبارتند از: بیت کوین (بیت کوین) ؛طلای الکترونیکی (طلای الکترونیکی - دیگر وجود ندارد) ؛Liberty Reserve (رزرو آزادی - دیگر وجود ندارد) ؛LIFE LIFE LINDEN DOLLARS (دلار لیندن در بازی "زندگی دوم") ؛و Webmoney (WebMoney) 10.

ارز مجازی غیر قابل تبدیل (یا بسته) در نظر گرفته شده برای استفاده در قلمروهای مجازی خاص یا دنیایی مانند فروشگاه جهانی چند نفره RPG یا Amazon. com Global Global ، و طبق قوانین حاکم بر استفاده از آن ، نمی تواند برای ارز فیات مبادله شود. نمونه هایی از ارزهای مجازی غیر قابل تبدیل عبارتند از: پروژه Entropia Project (دلار در بازی «پروژه Entropia") ؛ سکه های Q (سکه های Kew) ؛ و World of Warcraft Gold (طلا در بازی "World of Warcraft").

لازم به ذکر است که حتی اگر تحت شرایطی که توسط مدیر تعیین شده است ، ارز غیر قابل حمل فقط می تواند به طور رسمی فقط در یک دنیای مجازی خاص استفاده کند و غیرقابل توصیف است ، ممکن است یک بازار سیاه غیر رسمی غیر رسمی با فرصت هایی برای تبادل ارز "غیر قابل تبدیل" برای ارز مجازی ایجاد شودارز فیات یا سایر ارزهای مجازی. معمولاً ، مدیر اعمال مجازات (از جمله لغو حساب بازیکن و / یا توقیف ارز مجازی باقیمانده) را برای افرادی که در تلاش برای ایجاد یا استفاده از بازار سیاه به دلیل نقض قوانین با استفاده از 11 ارز هستند ، اعمال می کند. توسعه یک ارز مجازی خاص "غیر قابل تبدیل" بازار سیاه پایدار می تواند در عمل منجر به تبدیل چنین ارز به یک ارز مجازی قابل تبدیل شود. از این نظر ، ویژگی "ناسازگاری" لزوماً ثابت و تغییر ناپذیر نیست.

ارزهای مجازی متمرکز و غیرمتمرکز

تمام ارزهای مجازی غیر قابل تبدیل متمرکز هستند: با تعریف آنها توسط یک مدیر مرکزی صادر می شود که قوانینی را تعیین می کند که محدودیت خود را محدود می کند. بر خلاف ارزهای مجازی غیر قابل تبدیل ، ارزهای مجازی قابل تبدیل به 2 زیرگروه تقسیم می شوند: متمرکز و غیرمتمرکز.

در سیستم های ارزهای مجازی متمرکز یک مدیر واحد ، یعنی شخص (شخص ثالث) 12 وجود دارد که سیستم را کنترل می کند. سرپرست ارز را صادر می کند ، قوانینی را برای استفاده از آن تعیین می کند ، یک ثبت نام متمرکز از پرداخت ها را حفظ می کند و حق دارد ارز را از درمان خارج کند. نرخ ارز ارز مجازی قابل تبدیل می تواند یا شناور باشد ، یعنی با عرضه بازار و تقاضای ارز مجازی تعیین می شود ، یا ثابت ، یعنی توسط مدیر به یک ارزش معین در ارز فیات یا سایر مقادیر مورد استفاده در "دنیای واقعی "مانند طلا یا سبد ارز. در حال حاضر در همان زمان ، اکثریت قریب به اتفاق معاملات پرداخت در ارز مجازی از ارزهای مجازی متمرکز استفاده می کنند. نمونه هایی از چنین ارزها عبارتند از: طلای الکترونیکی (طلای الکترونیکی - دیگر وجود ندارد). Liberty Reserve Dollars / Euros Liberty Reserve - دیگر وجود ندارد) ؛LIFE LIFE LINDEN DOLLARS (Linden Dollars in Second Life) ؛PerfectMoney (پول کامل) ؛واحدهای WM (واحدهای WebMoney) و World of Warcraft Gold (طلا در بازی "World of Warcraft").

ارزهای مجازی غیرمتمرکز (همچنین به آن ارزهای رمزنگاری نیز گفته می شود) بر اساس اصول ریاضی ارزهای منبع باز مجازی همتا به همتا که سرپرست مرکزی ندارند و هیچ کنترل یا نظارت متمرکز وجود ندارد ، 13 توزیع می شوند. مثالها عبارتند از: بیت کوین (بیت کوین) ؛litecoin (litecoin) ؛و موج دار (موج دار) 14.

cryptocurrency به معنای مبتنی بر اصول ریاضی یک ارز قابل تبدیل غیر متمرکز است که با روش های رمزنگاری محافظت می شود ، یعنی از رمزنگاری برای ایجاد اقتصاد اطلاعات توزیع شده ، غیرمتمرکز و ایمن استفاده می کند. ارزهای رمزپایه از کلیدهای عمومی و خصوصی برای انتقال ارز از یک شخص (طبیعی یا قانونی) به شخص دیگری استفاده می کنند و هر بار که به امضای رمزنگاری نیاز دارید ، رمزنگاری را انتقال می دهد. امنیت ، یکپارچگی و ارتباط ثبت نام معاملات با Cryptocurrency توسط شبکه ای از افراد غیر مرتبط ارائه می شود (در مورد بیت کوین به نام "معدنچیان" که در ازای امکان به دست آوردن هزینه های کمیسیون توزیع شده به طور تصادفی از شبکه محافظت می کنند. (در این مورداز بیت کوین ، تعداد کمی از بیت کوین های جدید ایجاد شده به نام "پاداش بلوک" (پاداش بلوک) ، و در برخی موارد همچنین هزینه های معامله ، توسط کاربران به عنوان یک معدنچی تشویقی مادی پرداخت می شود تا عملیات خود را در بلوک بعدی قرار دهند) کشف شده اند. صدها تغییر ارزهای رمزنگاری شده ، که بیشتر آنها مربوط به بیت کوین است ، که در آن از اصل "اثبات کار" استفاده می کند ("عملکرد شواهد کار"-سیستمی مبتنی بر این واقعیت که هر عملیاتی نیاز به مقدار مشخصی از محاسبات دارد- تقریبا) برای بررسی و تأیید صحت عملیات و حفظ زنجیره بلوک. اگرچه بیت کوین اولین پروتکل رمزنگاری کار برای ارزهای رمزنگاری شده است ، اما علاقه فزاینده ای به توسعه روشهای جایگزین و مؤثرتر برای بررسی و تأیید صحت عملیات وجود دارد.، مانند سیستم های "اثبات سهام" ("اثبات مالکیت"-سیستمی که در آن سکه های جدید با استفاده از منابع محاسباتی تولید می شوند و به دلیل مدت زمان ذخیره سکه های قدیمی تر تولید می شوند ".- تقریبامسیر).

بیت کوین (بیت کوین) در سال 2009 راه اندازی شد و اولین ارز قابل تبدیل غیر متمرکز و اولین رمزنگاری شد. بیت کوین ها واحدهای حساب در قالب زنجیره ای منحصر به فرد از شخصیت های دیجیتال و الفبایی هستند که در کل ارزها تشکیل می شوند و فقط به این دلیل که کاربران مایل به پرداخت هزینه های آنها هستند ، ارزش دارند. بیت کوین های تجاری توسط کاربران به صورت دیجیتالی با درجه بالایی از ناشناس بودن انجام می شود و می توان بیت کوین ها را برای دلار آمریکا ، یورو و سایر فیات یا ارز مجازی مبادله کرد (خریداری یا فروخته شد). هرکسی می تواند یک برنامه نرم افزار منبع باز رایگان را از یک وب سایت برای ارسال ، دریافت و ذخیره بیت کوین و کنترل عملیات در سیستم بیت کوین بارگیری کند. کاربران همچنین می توانند آدرس های بیت کوین را که به عنوان حساب کاربری خدمات وب سایت های ارائه دهندگان برای تبادل بیت کوین یا در سایت های خدمات کیف پول آنلاین عمل می کنند ، دریافت کنند. اطلاعات مربوط به معاملات (جریان نقدی) در دسترس عموم است و در ثبت عمومی معاملات قرار می گیرد ، جایی که معاملات خود توسط آدرس بیت کوین مشخص می شوند ، که یک شخصیت های دیجیتالی و الفبایی زنجیره ای و بدون مراجعه منظم به چهره فیزیکی است. از این نظر ، سیستم بیت کوین "نام مستعار" نامیده می شود. حداکثر تعداد بیت کوین که تولید می شود 21 میلیون است (با این حال ، هر واحد می تواند به قسمت های کوچکتر تقسیم شود) و این سطح توسط 2140 15 به دست می آید. از تاریخ 2 آوریل 2014 ، بیش از 12 و نیم میلیون بیت کوین که ارزش کل آن براساس میانگین نرخ ارز برای این تاریخ کمی از 5. 5 میلیارد دلار فراتر رفته است.

Altcoin به معنای مبتنی بر اصول ریاضی یک ارز مجازی قابل تبدیل غیر متمرکز غیر از بیت کوین است ، که به اولین ارز در نوع خود تبدیل شد. در حال حاضر نمونه هایی از altcoin ها عبارتند از: Ripple (Ripple) ، Peercoin (Peercoin) ، Lite-Coin (Litecoin) ، Zerocoin (Zerocoin) ، Anoncoin (Anoncoin) و Dogecoin (Dogcoin). براساس گزارش ها ، "Cryptsy" ، یکی از خدمات مبادله محبوب ، عملیات مبادله ای را با بیش از 100 ارز مجازی مختلف (از تاریخ 2 آوریل 2014 سال) انجام می دهد.[N. پوپر (N) ، 2013]

ناشناس به معنای ابزار و خدمات مانند Darknets و "میکسرها" برای پنهان کردن معاملات بیت کوین منبع و ترویج ناشناس بودن است. مثالها عبارتند از: شبکه تور (شبکه ناشناس) ، کیف پول تاریک (شبکه های سرویس ناشناس) ، لباسشویی بیت کوین ("میکسر").

"میکسر" (سرویس شستشو ، "میکسر") یکی از انواع ناشناس است که با اتصال همه عملیات به همان آدرس بیت کوین ، زنجیره ای از عملیات را در blockchain پنهان می کند ، و همه آنها را به شکلی که می دهد ارسال می کنداین تصور که آنها از یک آدرس متفاوت ارسال می شوند."میکسر" یا "میکسر" عملیات را از طریق یک سری پیچیده از عملیات ساختگی شبه حرکتی هدایت می کند ، که پیوند دادن پول مجازی خاص (آدرس) برای یک عملیات خاص بسیار دشوار است. خدمات میکسر کار می کنند ، و از طریق کاربر برای ارسال وجوه از طریق آدرس خاص بیت کوین دریافت می کنند. پس از آن ، "میکسر" "این عملیات را با عملیات سایر کاربران به گونه ای مخلوط می کند که به گونه ای مشخص نمی شود که کاربر قصد دارد تسهیلات پولی را ارسال کند. نمونه هایی از خدمات "میکسر" عبارتند از: bitmixer. io ؛sharedcoin ؛blockchain. info ؛لباسشویی بیت کوین ؛بیتلاندر ؛EasyCoin

شبکه Tor (که در ابتدا "روتر پیاز" نامیده می شود) یک شبکه توزیع شده ناشناس از رایانه ها در اینترنت است که آدرس های IP واقعی (آدرس پروتکل های شبکه) را پنهان می کند و بنابراین ، هویت کاربران شبکه با مسیریابی ارتباطات / عملیات از طریق یکتعداد زیادی از رایانه ها ، در سراسر جهان واقع شده اند و به طور مکرر آنها را کدگذاری می کنند. شبکه Tor ایجاد رایانه های موقعیت مکانی فیزیکی که میزبان یا دسترسی به وب سایت های شبکه هستند ، بسیار دشوار می کند. این کار به دلیل استفاده از "میکسرها" اضافی یا ناشناس در شبکه TOR می تواند علاوه بر این دشوار باشد. شبکه TOR یکی از چندین شبکه رایانه ای توزیع شده در زیرزمینی است که اغلب از آن به عنوان "شبکه های تاریک" ، فضای مجازی ، "اینترنت عمیق" (وب عمیق) یا شبکه های ناشناس استفاده می شود که توسط افراد برای دستیابی به محتوا به گونه ای استفاده می شود که آنها را به گونه ای مبدل کنند که آنها را پنهان کنندهویت و فعالیتهای مرتبط در اینترنت.

"کیف پول تیره" به معنای کیف پول است که جزء مرورگر Chrome (و احتمالاً Firefox) است ، که برای اطمینان از ناشناس بودن معاملات بیت کوین به هزینه استفاده از توابع زیر طراحی شده است: ناشناس اتوماتیک ("میکسر") ، تجارت غیر متمرکز، صندوق های جمع آوری نشده کنترل نشده ، بازارهای سیاه بورس و اطلاعات و بازارهای غیرمتمرکز مانند "جاده ابریشم" (جاده ابریشم).

"سردخانه سرد به معنای یک کیف پول بیت کوین است که به صورت آفلاین کار می کند ، یعنی کیف پول بیت کوین که هیچ ارتباطی به اینترنت ندارد. ذخیره سازی سرد به محافظت از ارز مجازی ذخیره شده در برابر هک (حملات هکر) و سرقت کمک می کند.

ذخیره سازی داغ به معنای یک کیف پول بیت کوین است که به صورت آنلاین کار می کند. از آنجا که در این حالت کیف پول به اینترنت وصل شده است ، "ذخیره داغ" در برابر شکستن (حملات هکر) / سرقت از "ذخیره سرد" آسیب پذیرتر است.

سیستم معاملاتی مبادله محلی به معنای یک سازمان اقتصادی محلی (جامعه) است که به اعضای خود اجازه می دهد تا کالاها و خدمات خود را مبادله کنند. در سیستم معاملاتی مبادله محلی از ارز ایجاد شده خود برای بیان هزینه های واحدهایی که می تواند به عنوان پرداخت یا مبادله کالا یا خدمات استفاده شود ، استفاده می کند. از نظر تئوری ، بیت کوین ها می توانند به عنوان چنین ارز محلی که در سیستم های مبادله محلی تجارت استفاده می شود ، پذیرفته شوند.(مثالها: دلار ایتیکا و مازاکوین).

اعضای ارز مجازی

ارائه دهنده خدمات مبادله (مبدل) (همچنین گاهی اوقات ارزهای مجازی مبادله نامیده می شود) - شخص طبیعی یا حقوقی ، برای انجام فعالیت های تجاری کمیسیون برای مبادله ارز مجازی برای ارز واقعی ، صندوق های غیر نقدی یا سایر ارزهای مجازی و همچنین برای فلزات گرانبها و همچنین برای فلزات گرانبها و همچنین برایبرعکسبه طور کلی ، ارائه دهندگان خدمات مبادله انواع مختلفی از پرداخت ها از جمله پول پرداخت نقدی ، انتقال سیم ، کارت های اعتباری و سایر ارزهای مجازی را می پذیرد و ممکن است به مدیران وابسته باشد ، نه به مدیران یا ارائه دهندگان شخص ثالث. ارائه دهندگان خدمات در مبادله می توانند به عنوان یک مبادله یا به عنوان یک کالای مبادله عمل کنند. افراد معمولاً از خدمات ارائه دهندگان برای واریز و برداشت پول از حساب به ارز مجازی استفاده می کنند.

سرپرست (مدیر) - شخص طبیعی یا حقوقی ، مشغول فعالیت های تجاری (در گردش) یک ارز متمرکز ، تعریف و معرفی قوانین برای استفاده از آن ، حفظ پرداخت های ثبت شده متمرکز و داشتن حق بازپرداخت (برداشت از گردش) است. ارز مجازی.

کاربر - شخص طبیعی یا حقوقی ، که ارز مجازی را خریداری می کند و از آن برای خرید کالاها / خدمات واقعی یا مجازی یا ارسال نقل و انتقالات خصوصی به شخص دیگری (برای استفاده شخصی) استفاده می کند ، یا اینکه ارز مجازی را به عنوان یک سرمایه گذاری (شخصی) نگه می دارد. کاربران می توانند از چند طریق ارز مجازی دریافت کنند. به عنوان مثال ، آنها می توانند (1) ارز مجازی را برای پول واقعی (از ارائه دهنده خدمات مبادله یا در ازای یک ارز مجازی متمرکز خاص مستقیماً از مدیر / صادرکننده) خریداری کنند.(2) در برخی از فعالیت ها شرکت کنید ، پرداخت کنید که به صورت ارز مجازی انجام می شود (به عنوان مثال با شرکت در تبلیغات ، نظرسنجی / پرسشنامه ، ارائه کالاها یا خدمات واقعی یا مجازی)(3) در مورد برخی از ارزهای مجازی غیر متمرکز (به عنوان مثال بیت کوین) به طور مستقل واحدهای ارزی را با "استخراج" (به تعریف "معدن" در زیر مراجعه کنید) و آن را به عنوان هدیه ، پاداش یا به عنوان بخشی از توزیع رایگان دریافت کنید.

ماینر-شخص طبیعی یا حقوقی ، شرکت در عملکرد ارز مجازی شبکه غیرمتمرکز از طریق استفاده از نرم افزار ویژه برای حل الگوریتم های پیچیده در یک سیستم توزیع شده "اثبات کار" ("اثبات کار") یا توزیع شده دیگرسیستم تأیید برای تأیید و تأیید صحت عملیات در سیستم ارز مجازی استفاده می شود."معدنچیان" اگر خودشان ارز مجازی قابل تبدیل را منحصراً در اهداف شخصی خود تولید کنند ، به عنوان مثال ، به عنوان یک سرمایه گذاری یا برای پرداخت تعهدات فعلی یا خرید کالا و خدمات می توانند کاربران باشند. معدنچیان همچنین می توانند با ایجاد ارز مجازی در چارچوب فعالیتهای تجاری برای فروش خود در ازای ارز فیات یا سایر ارزهای مجازی ، در ارز مجازی به عنوان ارائه دهنده خدمات مبادله شرکت کنند.

کیف پول ارز مجازی - معنی (کاربرد نرم افزار یا مکانیسم دیگر) برای واریز ، ذخیره و انتقال بیت کوین یا سایر ارزهای مجازی.

ارائه دهنده کیف پول - شخصی است که کیف پول ارز مجازی (یعنی ابزار (برنامه نرم افزار یا مکانیزم دیگر) را برای سپردن ، ذخیره سازی و انتقال بیت کوین یا سایر ارزهای مجازی ارائه می دهد). این کیف پول حاوی کلیدهای شخصی (خصوصی) کاربر است و به وی امکان می دهد ارز مجازی را در آدرس ارز مجازی در بلوک های زنجیره ای ثابت کند. ارائه دهنده کیف پول مشارکت در ارزهای مجازی ، ارائه کاربران ، ارائه دهندگان خدمات مبادله و بازرگانان فرصتی آسان تر و راحت تر برای انجام معاملات با ارز مجازی را تسهیل می کند. ارائه دهنده کیف پول تعادل مشتری ارز مجازی را حفظ می کند ، و همچنین به طور کلی ایمنی ذخیره و عملیات با ارز مجازی را تضمین می کند. به عنوان مثال ، علاوه بر ارائه آدرس بیت کوین ، خدمات کیف پول ممکن است شامل رمزگذاری ، محافظت از امضا با استفاده از چندین کلید ، ذخیره سازی پشتیبان / سرد و "میکسرها" باشد. تمام کیف پول های بیت کوین را می توان با هم مرتبط کرد. کیف پول ها را می توان به صورت آنلاین ("ذخیره گرم") یا آفلاین ("ذخیره سازی سرد") ذخیره کرد. مثال: کیف پول Coinbase ، Multibit ، Bitcoin.

علاوه بر این ، سایر نهادهای دیگر ممکن است در سیستم ارز مجازی شرکت کنند و می توانند به ارائه دهندگان خدمات مبادله و / یا سرپرستان بپیوندند یا مستقل باشند. این گروه شامل ارائه دهندگان مدیریت شبکه (همچنین به عنوان سرپرست وب نیز نامیده می شود). پردازنده های پرداخت شخص ثالث ، که از پذیرش پرداخت در فروشگاه های خرده فروشی اطمینان حاصل می کنند. نرم افزار توسعه دهندگان نرم افزار ؛و ارائه دهندگان نرم افزار (برخی از "افراد دیگر" که در این پاراگراف ذکر شده اند ممکن است در یکی از دسته های فوق قرار بگیرند)پرداخت یا پاسخگویی به نگرانی مشروع در مورد حمایت از داده های خصوصی. به طور همزمان ، برنامه ها و نرم افزار نیز ممکن است برای اهداف غیرقانونی تهیه شود ، به عنوان مثال ، توسعه دهنده / اپراتور "میکسر" ممکن است با استفاده از کاربران غیرقانونی کار کند. محصولاتی که به طور خاص برای جلوگیری از بررسی توسط سازمان های نظارتی و اجرای قانون طراحی شده اند.

باید تأکید کرد که لیست فوق از شرکت کنندگان جامع نیست. علاوه بر این ، با توجه به توسعه سریع مدل های ارز مجازی و تجاری ، در چنین سیستمهایی می توانند شرکت کنندگان اضافی ظهور کنند و خطرات احتمالی را در زمینه AML / CFT ایجاد کنند.

طبقه بندی ارزهای مجازی

طبقه بندی ارزهای مجازی

متمرکز