مدیریت ریسک

از آنجایی که ریسک احتمال ضرر است، افراد، سازمان ها و جامعه معمولا سعی می کنند ریسک را به حداقل برسانند یا آن را مدیریت کنند. مدیریت ریسک یک روش رسمی برای شناسایی، حذف یا کاهش خطرات برای یک سازمان است، اما می تواند توسط افراد نیز استفاده شود. مدیریت ریسک را می توان به دو دسته کلی تقسیم کرد: کنترل ریسک، اجتناب یا کاهش ریسک، و تامین مالی ریسک، کنار گذاشتن پول کافی برای پوشش زیان یا انتقال ریسک به اشخاص ثالث، مانند شرکت های بیمه. در این دسته بندی ها، 5 روش اصلی مدیریت ریسک وجود دارد:

1. کنترل ریسک
   1. اجتناب
   2. کنترل از دست دادن
   1. حفظ
   2. نقل و انتقالات غیر بیمه ای
   3. بیمه

   کنترل ریسک

   کنترل ریسک بهترین روش مدیریت ریسک و معمولا کم هزینه ترین است. کنترل ریسک شامل اجتناب کامل از ریسک یا کاهش ریسک با کاهش احتمال و میزان زیان است. بسیاری از خطرات را نمی توان اجتناب کرد، اما تقریباً همه خطرات را می توان با استفاده از کنترل ضرر کاهش داد. با این وجود، حتی ضررهای ناشی از خطرات کاهش یافته نیز می تواند گران باشد، بنابراین هم افراد و هم کسب وکارها معمولاً بخشی از این ریسک را به اشخاص ثالث منتقل می کنند.

   اجتناب از ریسک حذف ریسک است. شما می توانید با عدم خرید یا کوتاه کردن سهام از خطر ضرر در بازار سهام جلوگیری کنید. خطر ابتلا به یک بیماری مقاربتی را می توان با نداشتن رابطه جنسی، یا خطر طلاق، با ازدواج نکردن اجتناب کرد. خطر مشکل ماشین، با نداشتن ماشین. بسیاری از تولیدکنندگان با تولید نکردن محصولات خاص از خطرات قانونی جلوگیری می کنند.

   البته نمی توان از همه خطرات جلوگیری کرد. قابل توجه در این دسته خطر مرگ است. اما حتی در جایی که بتوان از آن اجتناب کرد، اغلب مطلوب نیست. با اجتناب از ریسک، ممکن است از بسیاری از لذت های زندگی یا سودهای احتمالی ناشی از ریسک کردن اجتناب کنید. یک کسب و کار نمی تواند بدون ریسک کردن کار کند. تقریباً هر فعالیتی با خطراتی همراه است. به طور کلی، زمانی که زیان بزرگ و سود کوچک است، باید از ریسک اجتناب کرد. در جایی که اجتناب ممکن یا مطلوب نیست، کنترل ضرر بهترین چیز بعدی است.

   کنترل زیان (معروف به کاهش ریسک) می تواند از طریق پیشگیری از ضرر، با کاهش احتمال خطر، یا کاهش زیان، با به حداقل رساندن ضرر انجام شود.

   پیشگیری از دست دادن مستلزم شناسایی عواملی است که احتمال از دست دادن را افزایش می دهد ، سپس یا از بین بردن عوامل یا به حداقل رساندن تأثیر آنها. به عنوان مثال ، سرعت و رانندگی مستی حوادث خودرو را به شدت افزایش می دهد. رانندگی بعد از نوشیدن الکل روشی برای پیشگیری از از دست دادن است که احتمال تصادف را کاهش می دهد. آهسته تر رانندگی نمونه ای از پیشگیری از دست دادن و کاهش از دست دادن است ، زیرا هر دو احتمال حادثه را کاهش می دهد و در صورت بروز حادثه ، میزان تلفات را کاهش می دهد ، زیرا تصادفات با سرعت کندتر به طور کلی باعث آسیب کمتری می شوند. عملیات نجات همچنین ممکن است هزینه ضرر را کاهش دهد.

   بیشتر مشاغل به طور فعال ضرر و زیان را کنترل می کنند زیرا این یک روش مقرون به صرفه برای جلوگیری از خسارات ناشی از تصادفات و آسیب به اموال است و به طور کلی هر چه بیشتر مشاغل کار می کنند ، مؤثرتر می شوند ، زیرا می تواند از اشتباهات خود بیاموزد. مشاغل می توانند ضررها را از طریق رویکرد مهندسی یا رویکرد رفتاری کنترل کنند. رویکرد مهندسی هم محیط کسب و کار و هم رویه ها را تنظیم می کند تا احتمال ضرر را کاهش دهد. به عنوان مثال ، استفاده از روبات ها برای انجام مراحل خطرناک ، خطر انجام این روشها را از بین می برد. رویکرد رفتاری تشخیص می دهد که بسیاری از خسارات به دلیل خطای انسانی یا عدم آموزش متحمل می شوند ، بنابراین کارگران آموزش دیده اند تا رویه هایی را دنبال کنند که احتمال ضرر یا میزان آن ضررها را کاهش دهد. نظارت بر کارگران برای اطمینان از اینکه آنها ایمنی را انجام می دهند ، یکی دیگر از وسایل مؤثر در کنترل از دست دادن است.

   تأمین اعتبار ریسک

   تأمین مالی ریسک بر روشهای پرداخت ضرر متمرکز است ، که لازم است زیرا نمی توان از خسارات جلوگیری کرد. تأمین مالی ریسک با حفظ ریسک انجام می شود و برای برخی از خطرات ، برخی یا بیشتر هزینه های خسارات احتمالی به 3 طرف RD ، معمولاً شرکت های بیمه منتقل می شود. اگرچه بیمه یک وسیله اصلی برای کاهش هزینه های ضرر است ، اما همه افراد و مشاغل حتی برای ضررهای بیمه شده ، برخی از ریسک ها را حفظ می کنند ، زیرا بیشتر اشکال بیمه دارای کسر و برخی از آنها هستند.

   حفظ ریسک ، (حفظ فعال ، فرض ریسک) ، ریسک غیرقابل اجتناب یا اجتناب ناپذیر را در داخل کشور انجام می دهد ، یا به این دلیل که بیمه نمی تواند خریداری شود یا برای ریسک بسیار گران است ، یا به دلیل این که تحمل ریسک داخلی بسیار مقرون به صرفه تر استبشرمعمولاً خطرات حفظ شده با فرکانس بیشتر اتفاق می افتد ، اما شدت کمتری دارند. کسر بیمه یک نمونه مشترک از حفظ ریسک برای صرفه جویی در هزینه است ، زیرا کسر یک ریسک محدود است که می تواند در حق بیمه برای خطرات بزرگتر صرفه جویی کند. مشاغل به دلیل هزینه یا عدم دسترسی به بیمه تجاری ، به طور فعال خطرات زیادی-آنچه را که معمولاً خود بیمه نامیده می شود-حفظ می کنند.

   حفظ ریسک منفعل ریسک را حفظ می کند زیرا خطر ناشناخته است یا به دلیل اینکه ریسک پذیر یا ریسک را نمی داند یا خطر کمتری را نسبت به آنچه در واقع در نظر می گیرد ، می داند. به عنوان مثال ، سیگار کشیدن می تواند نوعی حفظ خطر منفعل در نظر گرفته شود ، زیرا بسیاری از افراد بدون اطلاع از خطرات بسیاری از بیماری ، سیگار می کشند و از خطرات آنها می دانند ، آنها فکر نمی کنند که این اتفاق برای آنها رخ خواهد داد. مثال دیگر سرعت است. بسیاری از مردم فکر می کنند که می توانند سرعت را تحمل کنند ، و بنابراین ، هیچ خطری وجود ندارد. با این حال ، همیشه خطر بیشتری برای سرعت بخشیدن وجود دارد ، زیرا همیشه متوقف کردن یا تغییر جهت بیشتر طول می کشد ، و در یک برخورد ، سرعت بالاتر همیشه منجر به آسیب بیشتر و خطر بیشتر آسیب جدی یا مرگ خواهد شد ، زیرا سرعت بالاتر بیشتر استانرژی جنبشی که در یک تصادف به عنوان آسیب یا آسیب منتقل می شود. از آنجا که هیچ راننده ای نمی تواند هر رویداد ممکن را پیش بینی کند ، رویدادهایی رخ می دهد که اتفاق می افتد که با سرعت کندتر از سرعت بالاتر ، بسیار ساده تر خواهد بود. به عنوان مثال ، اگر کسی نتواند در یک تقاطع متوقف شود ، دقیقاً همانطور که شما از آن عبور می کنید ، پس با سرعت کندتر ، بدیهی است که احتمال بیشتری برای جلوگیری از برخورد وجود دارد ، یا اگر برخوردی رخ دهد ، آسیب یا آسیب کمتری وارد خواهد شداز برخورد با سرعت بالاتر. از این رو ، سرعت نوعی حفظ خطر منفعل است.

   ریسک همچنین می تواند با انتقال غیرقانونی ریسک مدیریت شود. 3 شکل اصلی انتقال ریسک غیر بیمه با قرارداد ، پرچین و برای خطرات تجاری با ترکیب است. یک روش متداول برای انتقال ریسک توسط قرارداد ، خرید پسوند ضمانت نامه ای است که بسیاری از خرده فروشان برای کالاهایی که می فروشند می فروشند. ضمانت خود خطر تولید نقص از خریدار را به سازنده منتقل می کند. نقل و انتقالات ریسک از طریق قرارداد اغلب توسط یک بند بدون نگهدارنده انجام می شود یا از آن جلوگیری می شود ، که ممکن است مسئولیت طرفی را که این بند در آن اعمال می شود محدود کند.

   Hedging روشی برای کاهش ریسک نمونه کارها یا برخی از خطرات تجاری مربوط به معاملات آینده است. بنابراین ، کاهش احتمالی قیمت سهام را می توان با خرید یک سهام برای سهام محافظت کرد. یک تجارت می تواند با خرید یک قرارداد رو به جلو که نرخ ارز برای تاریخ آینده را تضمین می کند ، از معامله ارزی حمایت کند.

   سرمایه گذاران می توانند با تشکیل یک شرکت ، یک شرکت S یا یک شرکت با مسئولیت محدود ، ریسک مسئولیت خود را در یک تجارت کاهش دهند. این مانع از گسترش بدهی های شرکت به سرمایه گذاران خود می شود.

   بیمه یکی دیگر از روشهای مهم دیگری است که بیشتر افراد ، مشاغل و سازمانهای دیگر می توانند با پرداخت حق بیمه به یک شرکت بیمه در ازای پرداخت ضرر بزرگ احتمالی ، از آنها برای انتقال خطرات خالص استفاده کنند. با استفاده از قانون تعداد زیادی ، یک شرکت بیمه می تواند میزان ضرر را برای تعداد معینی از مشتریان در یک زمان خاص تخمین بزند. یک شرکت بیمه می تواند ضرر و زیان را بپردازد زیرا حق بیمه بسیاری از مشترکان را برای پرداخت معدودی که ضررهای قابل توجهی دارند ، سرمایه گذاری می کند. هر ریسک خالص توسط شرکتهای بیمه خصوصی قابل اطمینان نیست. وقایع غیرقابل پیش بینی و این امر می تواند باعث خسارت گسترده ای مانند زمین لرزه ها شود ، توسط بیمه گذاران خصوصی بیمه نمی شوند ، اگرچه بیمه گرها ممکن است با تکیه بر مدلهای آماری ، این نوع خطرات را پوشش دهند تا احتمال بروز فاجعه را تخمین بزنند. خطرات سوداگرانه - خطرات ناشی از سود حاصل از سود - نیز بیمه نمی شوند ، زیرا این خطرات به طور داوطلبانه در نظر گرفته می شوند و از این رو ، خطرات محض نیستند.

   اطلاعات بهتر خطر را کاهش می دهد

   خطر اغلب به عنوان احتمال از دست دادن تعریف می شود ، اما احتمال واقعی یک واقعه معمولاً نمی تواند شناخته شود ، بنابراین احتمال ذهنی ارزیابی می شود ، جایی که گیرنده ریسک باید احتمال برخی از خطرات را بر اساس اطلاعات مربوط به آن خطر ارزیابی کند.

   بنابراین ، بهترین استراتژی برای جلوگیری از یا کاهش ریسک ، جمع آوری اطلاعات بیشتر است که می تواند برای جلوگیری از خطر بیشتر ، برای جلوگیری از حفظ خطر غیر عمدی و یادگیری روشهای بهتر مدیریت ریسک استفاده شود. به عنوان مثال ، صاحبان مشاغل نه تنها باید در مورد تجارت خود اطلاعات بیشتری کسب کنند ، بلکه باید در مورد صنعتی که در آن تجارت و حتی اقتصاد فعالیت می کند نیز بیاموزند تا ببینند که اقتصاد به عنوان یک کل چگونه فعالیت می کند. این استراتژی به جای تمرکز بر آنچه که کاملاً باید برای انجام تجارت انجام شود ، موفقیت کسب و کار را بهتر تضمین می کند.

   جستجوی اطلاعات بیشتر باید یک فرایند مداوم باشد ، زیرا خطرات به طور مکرر تغییر می کنند. بنابراین ، برای ادامه این مثال ، به یک صاحب مشاغل می پردازد که از تحولات در حوزه تجارت و صنعت خود بماند.< Pan> بنابراین ، بهترین استراتژی برای جلوگیری از یا کاهش خطر ، جمع آوری اطلاعات بیشتر است که می تواند برای جلوگیری از خطر بیشتر ، برای جلوگیری از حفظ خطر غیر عمدی و یادگیری روشهای بهتر مدیریت ریسک استفاده شود. به عنوان مثال ، صاحبان مشاغل نه تنها باید در مورد تجارت خود اطلاعات بیشتری کسب کنند ، بلکه باید در مورد صنعتی که در آن تجارت و حتی اقتصاد فعالیت می کند نیز بیاموزند تا ببینند که اقتصاد به عنوان یک کل چگونه فعالیت می کند. این استراتژی به جای تمرکز بر آنچه که کاملاً باید برای انجام تجارت انجام شود ، موفقیت کسب و کار را بهتر تضمین می کند.